چگونه استمنا را ترک کنم در صورتی که شرایط ازدواج ندارم؟

خودارضایی

برای کنترل و تامین نیاز جنسی تنها سه راه وجود دارد و راه دیگری نیست:
1. راه ازدواج (که مورد تایید دین اسلام است)
2. کنترل این غریزه تا فراهم شدن شرایط ازدواج (که مورد تایید دین اسلام است)
3. ارضای این نیاز به صورت نامشروع (که مردود و حرام است و بسیار آسیب زاست)
ما از شما می پرسیم آیا راه دیگری هم برای ارضای این نیاز وجود دارد؟ مسلماً نه.
شما (به عنوان یک مسلمان معتقد) وقتی برای خرید وسیله ای ضروری، به پول نیاز دارید، چکار می کنید؟ سعی می کنید آن را به طور مشروع تهیه کنید (کار می کنید، قرض می گیرید و …) و اگر نتوانستید آن پول را تهیه کنید خواسته تان را برای خرید وسیله مورد نظر به تعویق می اندازید تا بتوانید آن پول را تهیه کنید و بعد اقدام کنید. شما در اینجا برای رسیدن به هدفتان (خرید وسیله مورد نظر) دزدی نمی کنید زیرا نامشروع است. در زمینه ارضای این نیاز هم مساله عیناً همین گونه است. وقتی نیاز جنسی دارید باید سعی کنید ابتدا زمینه ازدواج را به هر شکلی فراهم کنید (یافتن شغل، کمک گرفتن از خانواده و …). اگر شرایط برایتان فراهم نشد باید خواسته تان را تا فراهم کردن شرایط به عقب بیندازید. فرد مسلمان در اینجا اقدام به ارضای نامشروع این نیاز نمی کند.
پرسشگر گرامی، غریزه و میل جنسی را خداوند در وجود هر انسانی قرار داده است و عاملی برای تکثیر نسل آدمی است. خداوند وقتی نیازی را در وجود انسان، قرار می دهد راه برطرف کردن و ارضای آن نیاز را هم مشخص می کند. تنها راه مشروع برای برطرف کردن نیاز جنسی، ازدواج است؛ اگرکسی ضررهای جسمی و روحی اعمالی که به طور غیر مشروع این نیاز ر ا برطرف می کند را بداند و به این درک برسد که این اعمال زندگی دنیایی و اخرویش را به نابودی می کشاند و دین هم به خاطر همین مسأله انجام این اعمال را حرام کرده است، آیا به خاطر لذتی آنی اقدام به اینکارها می کند؟ مسلما نه.
به هر حال اگر شرایط ازدواج برای کسی هنوز مهیا نشده است باید همان گونه که دین دستور داده است عفت پیشه کند و نه اینکه روی به ارضای نامشروع نیازهای جنسی اش بیاورد. بدون تردید اگر خداوند، غریزه جنسی را در انسان قرار داده، قدرت و توان مقابله با گناه را نیز در وجود وی قرار داده است. خداوند کاری خارج از ظرفیت و توانایی انسان نمی خواهد و بیش از آن هم بر او تکلیف نمی کند. گاهی اوقات ممکن است برای بعضی از افراد واقعاً امکان ازدواج به هیچ وجه فراهم نشود، در این صورت، قرآن کریم دستور به پاکدامنی و عفاف می دهد و می ‏فرماید: «وَ لْیَسْتَعْفِفِ الَّذینَ لا یَجِدُونَ نِکاحاً حَتَّی یُغْنِیَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ» سوره مبارکه نور/آیه شریفه 33 ؛ و باید کسانی که وسیله نکاح نمی یابند، عفت بورزند تا زمانیکه خدا آنها را از فضل خود بی نیاز کند. خداوند در این آیه، صریحاً دستور به عفاف و خودنگهداری می‏ دهد و این بهترین شیوه و روشی است که با به کار بستن آن روح ایمان و تقوا در انسان پرورش می ‏یابد و سبب تقویت اراده و تسلط بر نفس می ‏شود و روحیه عفّت در انسان زنده می‏ گردد.

حتما بخوانید:  فرق خودارضایی (استمنا) با نزدیکی و رابطه جنسی

چند راهکار کلی:
برای کنترل غریزه جنسی هم خود فرد و هم والدین و اطرافیان مسئولیت دارند. آن چه مربوط به خود فری می‌شود و سؤال شما از این زاویه است عبارتند از:
۱- دوری از محیط‌های آلوده و ناسالم
یکی از علل و عوامل انحرافات جنسی و به طور کل انحرافات اخلاقی، محیط آلوده و محرک‌های شهوانی است. محیط از طریق وارد نمودن عناصر محرک در گرایش‌های انحرافی، منجر به طغیان غریزه جنسی در جوان می‌شود. مسایلی از قبیل بدحجابی، روابط ناسالم و آزاد دختر و پسر، برخی از سریال‌های تلویزیونی و فیلم‌های خارجی و هم چنین استفاده نادرست از اینترنت در تحریک شهوت و غریزه جنسی جوان مؤثر است شاید برای برخی زا نوجوانان یادآوری و تذکر مسایل دینی و اخلاقی چیزی بیهوده و غیر ضروری تلقی شود، زیرا آن‌ها نه در فکر سلامت خویش هستند و نه مسایل اخلاقی و دینی را می‌پذیرند، اما برای شما که روحیه مذهبی قوی دارید و همین مسأله باعث شد تا نگران آینده‌تان باشید، گفتن این مسایل مهم و ضروری است. اگر واقعاً می‌‌خواهید از جوانی‌تان به خوبی استفاده کنید و در راه درست و سالم گام بردارید، سعی کنید از محیط‌های آلوده و دیدن عوامل تحریک کننده، جداً پرهیز نمایید.
۲- پیشگیری از روابط ناسالم
جوانان و نوجوانانی که روابط نامطلوب و ناسالم دارند و با افراد منحرف و بی‌بند و بار دوست و رفیق هستند، کم کم به انحرافات کشیده می‌شوند و تحت تأثیر امور شهوانی قرار می‌گیرند. نفوذپذیری جوانان از دوستان و همسالان بیش از سایر گروه‌ها است. در سنین بلوغ صحبت‌های آهسته و در گوشی بین نوجوانان بیش‌تر می‌شود و محور این گفتگوها، غالباً مسایل جنسی و امور شهوانی است که به صورت مخفیانه و به دور از انظار بزرگ‌ترها طرح می‌شود. برای پیشگیری از انحرافات اخلاقی سعی کنید از دوستی‌های آلوده و مشکوک جداً پرهیز نموده و با افراد سالم و مذهبی ارتباط برقرار نمایید.
۳- تسهیل و تسریع ازدواج
علاوه بر آن که جوان سعی در کنترل شهوت و غریزه جنسی می‌کند، باید برای ازدواج که یگانه راه درست ارضای غریزه جنسی می‌باشد، نیز اقدام کند به این معنا که پسرها از ۱۸ سالگی به بعد می‌توانند به فکر ازدواج باشند و اگر شرایط را مساعد می‌بینید، از همین سن مقدمات آن را فراهم کنند و دخترها هم چنان چه مورد مناسبی به خواستگاری آن‌ها آمد به دلایل نوعاً غیر موجه و پوچ مثل هنوز زود است، می‌خواهم درس بخوانم، داماد وضع مادی خوبی ندارد و… از ازدواج خودداری نکنند و والدین هم سنگ اندازی‌های غیز منطقی نداشته باشند.
امید است با رعایت این نکات و به خصوص توجه به تقوا و نماز بتوانید غریزه جنسی و حس شهوت را در خویش کنترل و مهار نمایید و زمانی که فرصت مناسب برای ازدواج فراهم گردید، به ازدواج اقدام کنید.
۴- برنامه‌ریزی برای کار مداوم
جوانان و نوجوانان از نیروی سرشار و فوق‌العاده‌ای برخوردارند. این نیرو اگر در زمینه‌های دیگر مورد اساتفاده قرار نگیرد و به صورت مطلوب از آن استفاده نشود، با توجه به شرایط سنی آن‌ها در قالب امور جنسی و شهوانی ظاهر خواهد شد. اگر جوانان و نوجوانان به کار مداوم عادت کنند و نیرو و توان خود رادر این زمینه به مصرف برسانند تا حدودی از انحرافات اخلاقی و شهوت و غریزه جنسی در آنان پیشگیری می‌شود. کارهای بدنی موجب تعادل جسم و روان می‌شود. اگر نیک بنگریم افرادی که به کار مداوم مشغول هستند و نیرو و استعدادشان را در زمینه‌های مثبت و سالم به کار می‌اندازند، کم‌تر دچار انحرافات اخلاقی و بحران‌های روحی می‌شوند. کار موجب می‌شود نیرو و انرژی جوان قبل از آن که به چربی‌های اضافی تبدیل گردد و اختلالاتی در ساز و کار اندام‌های بدن ایجاد گردد، از طریق سوخت و ساز مفید و سالم به مصرف برسد.
۵- استفاده درست و مطلوب از اوقات فراغت
یکی از زمینه‌های پیدایش انحرافات در جوانان و نوجوانان، استفاده نادرست آن‌ها از اوقات فراغت است. اوقات فراغت طولانی و بی‌برنامه نوجوانان را عاصی و سرگردان می‌کند. آن‌ها به تدریج سرخورده و مأیوس می‌شوند و در نتیجه به دنیای درون خویش پناه می‌برند و در کنج خلومت و انزوا راهی برای مشغولیت خود می‌جویند.
۶- تنظیم خواب
تحقیقات نشان می‌دهد که بیش‌تر انحرافات به خصوص در زمینه مسایل جنسی از فکرهای ناسالم و خیال‌پردازی‌هایی که جوانان قبل از خواب رفتن دارند، ناشی می‌شود. اگر جوان قبل از آن که به خواب برود، فکرش به خودش و یک سری مسایل و موضوعات مربوط به دوره جوانی، معطوف گردد، کم کم به انحرافات کشیده خواهد شد. بنابراین، یکی از روش‌های پیشگیری از انحرافات این است که برنامه خواب به صورت دقیق تنظیم شود و تا زمانی که خواب بر شما غالب نشده به رختخواب نروید. وقتی به رختخواب بروید که کاملاً خسته و آماده خواب هستید. لازمه این کا این است که در طول روز مشغول فعالیت‌های مهم بوده و به اندازه کافی کار کرده باشد.
طبیعی است اگر جوان با خستگی به رختخواب نرود، به ناچار مدت زمانی را در بستر بیدار خواهد ماند تا به تدریج به خواب رود و چون افکار و اندیشه‌های شهوانی و تحریک‌آمیز معمولاً در این مواقع به سراغ جوان می‌آیند، تنظیم ساعات خواب برای جوان، ضرورت خاصی می‌یابد. یکی از روان شناسان در این باره می‌گوید: نیمه اول شب بیش از نیمه دوم آن به بدن نیرو می‌دهد بنابراین باید از آن به نحوی مفید استفاده شود. و صبحگاهان به محض اینکه از خواب بیدار شدید. بی‌درنگ از بستر برخیزید و توجه داشته باشید که بامدادان بیدار ماندن در بستر خواب، بسیار زیان‌بار است، جسم را سست و ناتوان می‌سازد و وسوسه‌های شوم در دل فرد ایجاد می‌شود.
۷- پرورش تقوا و معنویت در وجود خویش
همه آنچه بیان شد، به نحوی می‌توانند در پیشگیری از انحرافات اخلاقی و طغیان شهوت و غریزه جنسی نقش داشته باشند، اما آن چه بیش از همه ضروری است و به صورت زیربنایی در شخصیت و رفتار جوان مؤثر است. پرورش معنویت و تقویت ایمان و تقوای الهی است. ما در عصری زندگی می‌کنیم که جهان به شدت در مادیات فرو رفته و یک سره غرق در جاذبه‌های نفسانی و امور شهوانی گردیده است. در شرایط کنونی، خلأ عظیم و هولناکی از اخلاق و معنویت پدید آمده و تمامی مشکلات انسان‌ها نیز از همین جا ناشی شده است.
اگر با تقویت ایمان و نیروی اراده، باورها و اعتقادات نوجوانان تقویت گردند، بدون شک بخشی از مشلکات آنان به ویژه در زمینه مسایل اخلاقی و شهوت و غریزه جنسی درمان می‌شود.
اگر نوجوان از ته دل باور نمود که تمام اعمال و رفتار او را خدا می‌بیند و بر اساس عملکرد افراد به آن‌ها پاداش می‌دهد و اساساً سعادت و خوشبختی انسان به دست خودش می‌باشد، در این صورت احتمال اینکه مرتکب گناه نشود بسیار زیاد است.‌
یقین داشته باشید، تا زمانی که نیروی ایمان و تقوا در وجود انسان بارور و تقویت نگردد، هیچ ضمانتی از شهوت و انحرافات اخلاقی وجود ندارد. به خصوص در وضعیت کنونی که عوامل تحریک کننده بسیار زیاد است. بنابراین قبل از هر چیزی سعی کنید نیروی ایمان و تقوا را در وجود خویش بارور کنید. اگر فکر و ذهن شما متوجه خدا باشد و همیشه نماز خود را اول وقت انجام دهید، خداوند شما را یاری می‌کند تا از هر گناهی مصون بمانید و تحت تأثیر شهوت و غریزه جنسی قرار نگیرید. خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: «ان الصلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر» به درستی که نماز انسان را از هر گونه آلودگی و عمل زشت و گناه دور نگه می‌دارد. نماز واقعی نه تنها والاترین عامل کنترک شهوت و دفاع در برابر هجوم انحرافات اخلاقی تلقی می‌شود، بلکه عامل تهاجمی علیه انحرافات و شهوت‌ها نیز محسوب می‌گردد.
جهت اطلاع بیشتر به مقاله کسی که امکان ازدواج ندارد برای کنترل شهوت چکار کند؟ رجوع کنید.
جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه خود ارضایی، آسیب ها و درمان‌ آن به لینک خود ارضایی، آسیب ها و درمان‌های آن مراجعه کنید.

حتما بخوانید:  ازدواج مجدد با شوهر یا همسر سابق
چگونه استمنا را ترک کنم در صورتی که شرایط ازدواج ندارم؟
لطفا به این پست امتیاز دهید

برچسب ها

نوشته های مشابه

10 دیدگاه ، نظر شما چیه؟

  1. من هر چی میگم نره شما میگی بدوش. بحث من و شما هیچ فایده ای نداره متاسفانه. چون شما هیچ کدوم از این حالاتی که من درگیرشم رو درک نمیکنین و یسره میگین فقط ترک کن. انگار من این کار رو ترک کنم همه ی مشکلاتم حل میشه. نه مشکلای من خیلی عمیق تر از این حرفاس و شما سطحی نگر هستین و عمق این فاجعه ای که برای من جوون پیش اومده رو درک نمیکنین. الان دیگه مطمئن شدم که من جز قربانیای این مسیر. آدمی هم که قربانی شده دیگه برگشتنی نیس. برگشت به حالت سابق دیگه میسر نیس اگه هم باشه دیگه به درد من نمیخوره. همه ی اونا چیزایی که از دست دادم فقط تو یه دوره ی خاصی به درد من میخورد و فقط اونجاها کاربرد داشت دیگه فرقی نمیکنه چون دیگه من تو اون موقعیتا نیستم و نخواهم بود. این جمله که میگن همیشه برای جبران وقت هست چرت محضه. نمونش همه ی این مصیبتایی که درگیرشم. اون بحث تنبیه برای من جواب نمیده چون اراده عمل کردن بهش رو ندارم. شما خودتون هم خوب میدونین که دیگه راه برگشتی برلی یکی مثه من وجود نداره ولی یسره دارین امیدواری الکی میدین و میگین درست میشه در صورتی که میدونین آب رفته به جوی برنمیگرده ولی نمیدونم چرا همش طفره میرین و رک حرف نمیزنین و همش تو لفافه صحبت میکنین.
    الان من حکمت اون دفعاتی که نتونستین با من ارتباط بگیرین رو فهمیدم. متوجه شدم شما هیچ وقت نمیتونین به یکی مثه من کمک کنین چون علم و سواد این کار رو ندارین. منم دیگه خسته شدم از بس راجع به وضعیتم حرف زدم. در مورد شما اشتباه کردم.

    1. بنده تمام تلاشم را کردم که تا آنجای که میتوانم به شما کمک کنم و بقیه مسائل فقط به اراده شما بستگی دارد. شما باید اراده خودتان را تقویت کنید. به نظرم اول باید دنبال تقویت اراده باشید و سپس به ترک خودارضایی فکر کنید.

  2. من نگفتم ترک نمیکنم. چون اگه میخواستم از ترک کردن پا پس بکشم همون چند بار اول که زمین خوردم دیگه ادامه نمیدادم در حالی که الان ۱۰ ماهه دارم تلاش میکنم که ترک کنم با اینکه هنوز به ثبات نرسیدم و ترکم قطعی نشده ولی لحظه ای عقب نشینی نکردم و با این همه نا امیدی بازم دارم ترک میکنم الان دومین روزه که از آخرین توبه میگذره. دیگه نمیخوام مثه قبل و به اون شدت این کار رو انجام بدم. چون متاسفانه قبلا هر روز و بعضی مواقع حتی ۵ بار در روز این کار رو انجام میدادم ولی الان اون حالت اون حالت اعتیاد گونه رو از بین بردم و شاید هر یه هفته این کار رو بکنم اونم بعد از تحمل و کلی مقاومت مقابلش ولی دیگه یه جاهایی زورم نمیچربه بهش و شکست میخورم. عوامل شکستمم میدونم چیاس و چند روز اول خیلی سخت گیرانه مقابلشون وامیسم و دورشون نمیرم ولی شل میشم و دوباره روز از نو. دیگه بعد از ده ماه بریدم واقعا. خسته شدم. ناامیدم از همه چیز و همه کس. گفتین اول خدا بخواه باورتون نمیشه چقدر سر سجده هام گریه کردم و التماسش کردم کمکم کنه ولی انگار نمیخواد بشنوه و کمک کنه. انگار ولم کرده به حال خودم. تقریبا دیگه دارم به این نتیجه میرسم طردم کرده و کاری باهام نداره. وقتی نمیخواد کمکم کنه دیگه من چه کاری از دستم برمیاد. اینم میدونم جز خدا کسی نمیتونه به دادم برسه ولی وقتی هیچ کاری بهم نداره شما میگین من چی کار کنم. الان اکثر نمازام رو اول وقت میخونم. اکثر روزا ۳ صفحه قرآن به همراه معنیش میخونم. دیگه نمیدونم باید چی کار کنم. واقعا درموندم.
    گفتین افکار منفی رو از خودت دور کن ولی شرمنده من نمیتونم خودم رو گول بزنم بگم همه چی گل و بلبل و هیچ اتفاقی نیوفتاده. نمیتونم گذشتم رو که مایه ی ننگ الانم هست رو فراموش کنم. گذشته ای که بد تاثیری روی زندگی هم الانم و هم آیندم گذاشته. شما چی میدونین من دارم چی میکشم تو زندگیم و چقدر درد و رنج دارم. شما چه میفهمین یه جوون ۲۱ ساله به اندازه یه پیر مرد ۷۰ ساله روحیه انگیزه نداره یعنی چی؟؟؟ شما چه میفهمین زندگی کردن اجباری یعنی چی؟؟؟؟ چی میدونین از مردن آرزوها؟؟؟؟ چه میفهمین از اینکه نتونی اون جوری که دوست داری و لیاقتش رو داری زندگی کنی یعنی چی؟؟؟؟ مجبوری باشی یه عمر جوری زندگی کنی که تو دید همه یه آدم بی ارزش و به درد نخور باشی. تو رشته ای درس بخونی که هزاران فرسنگ با آرزوها و ایده آلات فاصله داره. شما چی میدونین از این وضعیت؟؟؟ چقدر میتونین این وضعیت درک کنین. شما خوش و خرم کنار زن و بچت زندگیت رو میکنی و به هر چی که دوست داشتی رسیدی و حسرتی تو زندگیت نداری.
    من تقریبا به این یقین رسیدم که زندگی من چه با استمنا چه بدون اون چیزی جز بدبختی و مصیبت نداره برای من. دیگه تو این زندگی که من برای خودم ساختم خبری از آرامش و آسایش نیس. خبری از رفاه و شغل و درآمد خوب نیس. خبری از رضایت تو زندگی نیس چون این زندگی که برای من آیندم ساختم زندگی ایده آل من نیس. اون موقعی که باید همه ی تمرکز و حواس رو میزاشتم روی آیندم و کنکورم و رشته مورد علاقم سر نادونی افتادم تو راه شهوت رانی و از دست دادم اون فرصتای طلایی رو و چنان اثر بدی روی آیندم گذاشته که با هیچ کاری حتی با ترک این کارم جبران شدنی نیس. شمایی که انقدر دم از امیدواری میزنی بگین ببینم من چجوری این همه سال از عمرمو جبران کنم؟؟؟؟ اصلا مگه میشه جبران کرد؟؟؟؟ تو این سن و سالی که همه ی هم سن و سالای من دارن به بهترین جاها تو زندگیشون میرسن و زندگی دلخواه خودشون رو دارن میسازن و کلی اجر و قرب دارن من دارم تو فلاکت دست و پا میزنم و متاسفانه این فلاکت حتی با ارک این کارم تا آخر عمر دست از سرم برنمیداره. حالا شما باز بگو ترک کن. بگو دیر نشده و وقت هست. کدوم وقت و فرصتی میتونی همه چیه زندگی منو برگردونه سر جای اولش. شما هیچی نمیدونی از زندگی من. نمیدونی چه ضربه هایی از این کار خوردم. ضربه هایی که حالا حالا ها خوب شدنی نیس فراموش شدنی نیس.
    من قبلا هم گفتم بازم میگم تا تک تک چیزایی که این خودارضایی ازم گرفته بهم برنگرده تحت هیچ شرایطی اسمی از ازدواج نمیبرم. هر موقع تونستم اونجوری که میخوام زندگی کنم و به همه اون چیزایی که از دست دادم رسیدم اون وقت شاید رفتم سمت ازدواج. هیچ وقت با عقده و حسرت ازدواج نمیکنم.

    1. فقط یک راه حل دیگر به ذهنم می رسد اونم اینکه شما با خودتان عهد کنید که اگر این کار را انجام دادید خودتان را تنبیه کنید. مثلا عهد کنید که اگر هر بار یان کار را انجام دادم یک روز یا بیشتر، روزه بگیرم یا ده هزار بار صلوات بفرستم یا هر چیز دیگری. این باعث می شود که بخاطر سختی عمل بعد از گناه هم که شده صرف نظر کنید. افرادی زیادی هستند که از این طریق به نتیجه رسیده اند. شاید روزهای اول انجام بدید ولی بخاطر سختی که بعد از آن متحمل می شوید باعث می شود کمتر این گناه را انجام بدید و به مرور زمان موجب ترک می شود. البته این کار به همراه راههای دیگر ترک انجام دهید تا چند ماه امتحان کنید ان شاء الله که نتیجه داشته باشد.

  3. همون جوری که قبلا گفتم من هر کاری انجام میدم تا جلوی ازدواج خودم رو بگیرم حتی حاضرم دارو هایی مصرف کنم که میل جنسیم رو نابود کنه و همه ی عوارض اون دارو ها رو هم به جون میخرم ولی حاضر نیستم خفت و خواری ازدواج رو قبول کنم. حالا شاید زمانی که علم راه درمان قطعی عوارضی که با ازدواج رخ نشون میده رو پیدا کرد و تونست به طور کامل حذفش کنه و هیچ اثری ازش نمونه نظرم عوض شد در غیر اینصورت ازدواج فقط دردسر و عذاب.

    1. بنده هر چه خدمتتون عرض میکنم شما مجددا حرف خودتان را میزنید. شما اصلا توجه ندارید که با این کار معصیت خدا را میکنید حتی اگر عوارضی هم نداشته باشد شما نباید این کار را انجام دهید چون معصیت و گناه کبیره است، شما اولا باید این عمل را ترک کنید چون گناه است و ثانیا بخاطر اینکه عوارض دارد. اولین گام در ترک خودارضایی توکل و استمداد و طلب کمک از خداوند متعال است و خدواند شما را در این کار کمک خواهد کرد. شما باید این همه افکار منفی را از خودتان دور کنید و باور داشته باشید که بعد از ترک به مرور زمان به حالت سابق بر خواهید گشت.

  4. خدمت شما عارضم کم نیستن متاهلایی که خودارضایی که میکنن و متاسفانه اکثرا خودارضاییاشون از دوران مجردی شروع و شده و بعد از ازدواجم نتونستن ترکش کنن و آتیش به زندگی خودشون و همسرشون زدن. پس این این توصیه که فرد برای درمان خودارضاییش بره اردواج کنه از اساس غلطه و مشکلش بهتر نمیشه که هیچ بدتر میشه. فردی که میخواد ازدواج کنه باید قبلش تمرین تقوا پیشگی و پاکی کرده باشه و همسرشو از روی عشق و محبت بخواد نه از روی هوا و هوس. چون این اگه روی هوس بخواد احتمال اینکه دچار تنوع طلبی و خیانت بشه خیلی زیاده. ولی بازم من روی حرف خودم هستم حتی با ترک اینکارم امیدی به ازدواج نیس. چون ازدواج باید منبع آرامش و مودت باشه نه عذاب و خیانت که متاسفانه به خاطر مشکلاتی که افرادی مثه من دچارش میشن چیزی جز عذاب نصیب شخص نمیشه. من نمیدونم شما چقدر این دسته از مشکلات رو درک میکنین( مخصوصا زودانزالی) ولی چیزی که من فهمیدم همین موضوعه.

    1. اینطور نیست افرادی که اهل خودارضایی باشند بعد ازدواج نیز حتما این عمل را ترک نمی کنند، بلکه اکثر افرادی که این عمل ناپسند را انجام می دهند بعد از ازدواج این عمل را ترک می کنند و گروه اندکی هستند که مجددا به این عمل مباشرت می کنند که دلایل آن را این مقاله (http://www.pasokhkadeh.ir/?p=10291) توضیح داده ایم.
      و در مقالات و نظرات گفته شد که یکی از راههای درمان ازدواج است و کسی که میخواهد این عمل را ترک کند باید به تمام توصیه های گفته شده عمل کند.
      و شما هم اگر قصد ترک این عمل دارید اگر به توصیه ها و راحل های که گفته شده عمل کنید موفق به ترک خواهید شد، البته اگر بخواهید! همه چیز دست شماست!

  5. به نظر من ازدواج فقط به درد اون دسته از افراد میخوره که تونستن پاک اولیشون رو به خوبی حفظ کنن و غریزه جنسیشون رو دست نخورده و آکبند نگه دارن و قصد دارن اونو فقط در راه صحیحش ارضا کنن ولی اونایی که به هر دلیلی درگیر مشکل خودارضایی شدن به نظرم دیگه تا حدود زیادی باید قید ازدواج رو بزنن چون این ازدواج براشون هیچ فایده ای نداره. کسی که میخواد ازدواج نباید از روی نیاز جنسی کسی رو بخواد. نباید از روی شهوت کسی رو بخواد چون بر هر حال یه روزی این شهوت کاهش پیدا میکنه و اون وقته که تازه مشکلات ریز و درشت خودشون رو نشون میدن. حتی بالفرض اگه از روی شهوتم کسی رو نخواد بازم به خاطر وجود مشکلاتی مثه عدم لذت در ربط زناشویی و زودانزالی( که این یکی واقعا نابود کنندس و هیچ جوره نمیتونه از رابطه لذت کافی رو ببره) واقعا باعث سر شکستگی و از بین رفتن غرور و جذابیت تو رابطه میشه و به مرور باعث سردی رابطه و بعدشم طلاق و اینجور حرفا میشه. کسی که خودارضایی کرده حتی با ترکشم دیگه نمیتونه امیدی به ازدواج و تشکیل خانواده داشته باشه چون متاسفانه بخش زیادی از انرژی جنسیش رو در اثر همین خودارضاییا از دست میده. چون همش استرس و اضطراب داره که نکنه این خودارضاییا باعث ضعیف شدن و نتوانی جنسیم شده باشه. نکنه با لین خودارضاییام عقیم شده باشم. چون این دو مورد که مصیبتای رسواگری هم هستن فقط در طول زندگی مشترک و بعد از ازدواج رخ نشون میدن و چون آدم دلش نمیخواد که هیچ کسی ضعفاش رو ببینه واسه همین تا جایی که در توانش باشه از ازدواج فرار میکنه.
    خلاصه من که با ۵ سال درگیر شدن به شکل افراطی به این کار تقریبا قید ازدواج رو زدم( در صورتی خیلی دلم میخواد تشکیل زندگی بدم و همسر داشته باشم و بچه داشته باشم ولی چه میشه کرد رسوایی بعدش خیلی خیلی بزرگتر و ویران کننده تر از این لذتا و آرامشی هستش به دست میاد.) چون متاسفانه این مشکلات تا اونجایی ‌که بنده اطلاع دارم درمان قطعی نداره و جوری نیستش که به طور کامل از زندگیت کنار بره. یعنی دیگه نمیتونی مثه یه آدم عادی از مقاربت و رابطه با همسرت لذت ببری و این خیلی زجر آوره. حتی فکرشم آدمو نابود میکنه چه برسه به اینه بخوای تجربش کنی.

    1. سلام علیکم این که میفرمایید کسی که دچار خودارضایی است دیگر نباید ازدواج کند کاملا غلط است بلکه بهترین راه حل درمان خودارضایی ازدواج کردن است و شما وقتی ازدواج کردید دیگر نیازی به خودارضایی ندارید و ضمن اینکه غریزه جنسی وسیله ای برای بقاء نسل است که خداوند متعال در انسان قرار داده است. و این جوری نیست افرادی که بخاطر غریزه جنسی ازدواج کنند بعد از اینکه غریزه جنسی شان کاهش پیدا کرد به مشکل بخورند بلکه در زندگی عشق به همسر، فرزند و خانواده به وجود می آید و همه چیز به غریزه جنسی و شهوت خلاصه نمی شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن