میزان اعتدال در وظایف دینی

پرسش : من همیشه سعی می کنم خوش برخورد و مهربان باشم حتی با کسانی که از لحاظ فکری و عقیده ای هیچ شباهتی با من ندارند آن قدر در این زمینه پیشرفت کرده ام که گاهی اوقات دوستانم تعجب می کنند اما مدتی است که فکر می کنم خسته شده ام شاید علت آن سنگینی درسها در عین فشار زیاد فعالیتم در بسیج باشد حس می کنم دیگر کشش ندارم گاهی به خود می گویم چرا به خاطر هدایت و جذب یک نفر خودم را انگشت نمای بچه مذهبی ها کنم نمی خواهم اطرافیانم فکر کنند من چه شخصیتی هستم (هیچ کس نمی تواند به اعتقادات من خللی وارد کند)؟
پاسخ : احساس مسؤولیت و تعهد دینی شما قابل تحسین است اما این مهم نباید با دو پیامد منفی همراه باشد یکی آن که موجب آسیب به زندگی شخصی شما در تمام ابعاد زیستی، روحی و روانی شود و دوم آن که دیگران از این شکل برخورد شما احساس ناخرسندی و دلزدگی نکنند به گونه ای که زمینه انجام تکالیف شرعی و اخلاقی را از بین ببرند. آنچه گویا الان شما را به تحریر این سؤال واداشته است همانا نکته نخست است. شما باید در انجام تعهدات دینی و اخلاقی خود نه دچار افراط شوید و نه تفریط. نه آنقدر تلاش نمایید که خود را خسته سازید و به دست خویش به خویشتن آسیب رسانید و نه ره تفریط پیشی گیرید که از مسؤولیت و تعهد خود بازمانید، لذا باید به میزان اعتدال وظایف دینی و اخلاقی خود را در قبال دیگران وجامعه ای که در آن زندگی می کنید انجام دهید.

دکمه بازگشت به بالا