صحبت در مورد ازدواج در محیط دانشگاه

پرسش : آیا دختر و پسر مى‏توانند در محیط دانشگاه در مورد ازدواج با همدیگر، صحبت کنند؟
پاسخ : اگر منظور از صحبت در مورد ازدواج آن است که در صدد شناخت همدیگر هستید تا بعد از آن، در مورد ازدواج و یا عدم آن تصمیم بگیرید، در این صورت قبل از صحبت رو در روى و مستقیم، باید در صدد کسب آگاهى‏هاى دیگر برآیید و در مرحله پایانى و تکمیلى اطلاعات به گفت وگوى مستقیم اقدام کنید. البته با حضور و قضاوت دیگران؛ چون هدف شناخت است، نه ارتباط احساسى و عاطفى. بى تردید اگر قبل از آگاهى از اصالت خانوادگى، میزان اعتقاد فردى و خانوادگى شناخت خصایص جسمى و روانى (سابقه‏هاى بیمارى خانوادگى و…)، به سراغ شناخت خصایص شخصیتى و فردى فرد مورد نظر بروید، در محیطى که محبت و احساس الفت موج مى‏زند به گفت وگو بپردازید – چه بخواهید چه نخواهید – به ازدواج منتهى مى‏شوید؛ چرا که ریسمان مودت و عشق را نمى‏توان بعد از این ارتباط و گفت وگو گسست؛ اما عشقى کور و بیگانه با تعقل و تفکر که ثمره اى جز سردرگمى ندارد. گفت وگوى شناختى، صحبتى است که به منظور شناخت دختر و پسر از یکدیگر صورت مى‏گیرد تا بر اساس شناخت و آگاهى به دست آمده، در مورد بنا کردن یا بنانکردن زندگى مشترک تصمیم گرفته شود. این گفت وگو با رعایت شرایط زیر مى‏تواند به هدف خود دست یابد؛ وگرنه در صورت تخلف نه تنها هدف خود را تامین نمى کند؛ بلکه رهزن دختر و پسر نیز خواهد شد: T}شرایط گفت و گوى شناختى‏{T 1. در این گفت وگو جز پیام شناختى، پیام دیگرى مبادله نمى‏شود (همانند پیام‏هاى احساسى و عاطفى) 2. محور گفت وگوها با طرح سؤالات از پیش تدارک شده تعیین‏گردد. 3. گفت وگوها از محورهاى تعیین شده تخطى نمى‏کنند. 4. موضوع گفت وگو به صورت کلى قبل از جلسه به اطلاع طرف مقابل رسانده مى‏شود. 5. مدت گفت وگوها کوتاه است. 6. برخى گفته‏ها یادداشت شده و محور تفکر بعدى و تصمیم گیرى قرار مى‏گیرد. 7. در این گفت وگو حضور فرد ثالث – که نقش ناظر بر محتوا را داشته و نکات مبهم و مجهول را گوشزد مى‏کند – ضرورى است (یک نفر از طرف دختر و یک نفر از طرف پسر). 8. دقت شود که محور سخن شناخت یکدیگر است؛ آن هم شناخت از میزان سواد و سطح اطلاعات یکدیگر، اطلاع از نو ع نگرش همدیگر، شناخت از میزان پایبندى به ارزش‏هاى پذیرفته شده و نوع ارزش ها مورد قبول یکدیگر… پس باید بعد از جلسه به این سخنان پاسخ داده شود. 9. از تعریف و تمجید مکرر یکدیگر – که روحیه پرسشگر و دقت نظر را از بین مى‏برد – اجتناب شود. 10. از پاسخ‏هاى کلى و شناخت‏هاى اجمالى و ابهام آلود پرهیز گردد.
دکمه بازگشت به بالا