چرا تحریک جنسی توسط خود مرد حرام است ولی توسط زنش حلال

پرسش : تحریک جنسی توسط خود فرد غلط است و با زنش بودن درست. چرا؟
پاسخ : نخست باید توجه داشت که پیامدهای ناهنجار تنها به آسیب های «جسمی» خلاصه نمی شود. بلکه باید عوارض «روحی» و «اجتماعی» را نیز ملاحظه کرد. دوم آن که باید به پیامدها در دراز مدت توجه کرد. از اینرو تمام موارد حرام از ابعاد مختلف و یا حداقل از یک جهت ناهنجاری به دنبال دارد، از آن جمله؛ خودارضایی اگر چه نشاط و لذتی را به دنبال دارد اما ناپایدار است. بلکه آسیب های آن در دراز مدت پایدار باقی می ماند. و شخصیت معنوی انسان را متزلزل می کند و از نظر اجتماعی بنیان خانواده را متزلزل می سازد. برای توضیح بیشتر توجه شما را به مطالب زیر جلب می کنیم: غریزه جنسی یکی از نیازهای طبیعی است که در نهاد انسان به ودیعت گذاشته شده است. اسلام بر خلاف نظر مخالفان ، واپس زدن میل جنسی را جایز نمی داند. در مقابل رها کردن میل جنسی و ارضای آن را از هر راهی نیز اجازه نمی دهد زیرا استعدادها، غرایز و امیال همه مقدمات پرورش روح و رشد و تعالی انسانی اوست و از این رو، هر آنچه در راستای رشد و تعالی بشر نباشد با رویکرد منفی مواجه خواهد شد لذا از نظر اسلام ، رفتارهای طبیعی و سالم که بر اساس ارزش های پذیرفته شده الهی استوار باشند، انحراف های جنسی را ممنوع کرده است. یکی از انحراف های جنسی استمناء یا خودتحریکی است که در متون روایی به شدت نکوهش شده است در روایتی آمده است از امام صادق(ع) درباره استمنا پرسش شد. حضرت فرمود: «گناهی بزرگ است، خداوند در کتاب خود از این عمل نهی فرموده است. کسی که به چنین عملی دست می زند گویی با خود ازدواج کرده است. و اگر از کار وی آگاه می شدم با وی غذا نمی خوردم». سؤال کننده پرسید: منبع این سخن از کتاب خدا کجاست؟ حضرت فرمود: «در آیه A}«فمن ابتغی وراء ذلک فاولئک هم العادون»{A ؛ V}(مؤمنون، 7){V مراد از «وراء ذلک» استمناء می باشد». خودتحریکی، افزون بر ضررهای متعددی که دارد، تفاوت عمده ای با ارضای غریزه جنسی از راه طبیعی و ازدواج دارد. هنگامی که ارضای غریزه جنسی از راه طبیعی و ازدواج صورت می گیرد، فرد از طریق مشاهده و لمس و سایر حواس مرکز تحریکات جنسی او در مغز، برانگیخته شده و از جهت فیزیولوژی تاثیراتی که از چشم و لمس و مانند آن، به مراکز مغزی منتقل می گردد، انعکاس جنسی را می سازد و عمل جنسی به صورت طبیعی انجام می گیرد. اما در خود تحریکی، قضیه کاملا بر عکس است و این راه دگرگون می شود و تخیل و تصور مناظر خاص و لمس موضعی، جانشین عوامل و تحریک طبیعی می گردد و به این طریق یک سیستم انعکاسی انحرافی بر مدار جنسی ایجاد می شود. به تعبیر دیگر ، در خود تحریکی، در هر بار دفع منی، انسان از دو جهت جسمی و روانی در معرض تخلیه و کاهش نیرو قرار می گیرد که در جریان روابط زناشویی، این تخلیه و کاهش قوای روحی با توجه و القائات روانی فرد مقابل، جبران می شود. هنگامی که عمل خود تحریکی تکرار گردد و «انعکاس انحرافی» در وجود جوان تثبیت شود سبب می گردد که وقتی بخواهد عمل جنسی را به طور طبیعی انجام دهد نتواند، زیرا سیستم طبیعی راه ارضای غریزه جنسی در او مختل شده و به همین دلیل خود را در کامیابی به هنگام ازدواج ناتوان می بیند. ر.ک: 1. پرسش ها و پاسخ های مذهبی، آیت الله مکارم شیرازی و آیت الله جعفر سبحانی، ج 3، ص 154، انتشارات نسل جوان. 2. روان شناسی رفتار جنسی (نظریه ها و دیدگاه ها)، دکتر محمدباقر کجباف، ص 184، نشر روان.
دکمه بازگشت به بالا