مروت چیست

پرسش : مروت چیست ؟
پاسخ : مروت یا مروءه از کلمه “مرء” به معنای مرد گرفته شده و به معنای مردانگی است و آن صفت نیکی است که دارنده آن از پستی ها و فرومایگی ها و اموری که با انسانیت و گوهر ارزشمند انسانی منافات و ناسازگاری دارد, به دور بوده و به نیکی ها و صفات حسنه و فضیلت های اخلاقی و کمالات انسانی مایل است و گرایش دارد. بنابراین مروت طیف وسیعی از اخلاق و کردار شایسته و پسندیده را دربرمی گیرد و به همین خاطر در احادیث معصومین(ع) مصادیق و موارد مختلف و متعددی را برای آن شمرده اند. در حدیثی حضرت صادق(ع) می فرمایند: مروت دو قسم است: مروت در وطن و حضر و مروت در سفر. مروت در سفر, زیادی و فراوانی آذوقه و زاد و توشه نیکو و بخشیدن از آنها به همراهان و پنهان کردن راز مسافران بعد از جدا شدن از آنها و زیاد شوخی و مزاح کردن به گونه ای که موجب خشم خداوند نگردد. مروت در وطن و حضر عبارت است از تلاوت قرآن و جدانشدن از مساجد و همراهی با برادران در نیازمندی ها و انعام دادن و احسان به خادم و نوکر, که این کارها دوست را خوشحال و دشمن را ناامید و سرخورده می نماید. در حدیثی از امام حسن مجتبی(ع) در مورد مروت می پرسد و حضرت در پاسخ می فرماید: نگهداری انسان از دینش و اقدام به اصلاح آب و ملک و دارایی اش و برخورد درست و نیکو در نزاع و آشکار ساختن سلام و نرمی در سخن و کلام و خودداری از آزار مردم و خویشتن داری و محبوبیت داشتن در نزد مردم. در حدیثی دیگر امام مجتبی(ع) مروت را چنین معرفی می فرماید: عفاف و پاکدامنی در دین و محاسبه نیکو داشتن در گذران زندگی و هزینه آن و شکیبایی بر بلا و گرفتاری.V}(رجوع کنید به بحارالانوار, ج 76, ص 311). {V از این روایات فهمیده می شود که مروت و مردانگی معنای گسترده ای دارد که شامل همه کارهای نیک و پسندیده و برخورداری از خصلت های ممتاز انسانی و الهی و دوری از دنائت و پستی و رذایل نفسانی و اخلاق ناپسند و زشت را شامل می گردد پس صفتی نیست که مختص و ویژه مردان باشد و در مورد زنان معنا نداشته باشد بلکه می تواند در زنان نیز وجود داشته باشد و زنان نیز به این صفت “مروت” متصف بوده و از آن برخوردار باشند.
دکمه بازگشت به بالا