شوهرم زود عصبانی میشود

پرسش : همسرم 31 سال دارد. او بسیار خانواده دوست است و تمام سعی خود را می کند که زندگی خوبی برای من و پسر 4 ساله ام فراهم کند ولی عیب بزرگ وی این است که زود عصبانی می شود و کنترل خود را از دست می دهد طوری که در این موقع نماز خود را هم نمی خواند وقتی به او می گویم شما برای ما عصبانی می شوی آیا با خدا هم دعوا داری می گوید دست خودم نیست و هر بار با یک ببخشید گفتن کار پایان می یابد ولی باز روز از نو و روزی از نو .خواهش می کنم مرا راهنمایی کنید به ایشان چطور می توانم کمک کنمí
پاسخ : رفتار شما با وى باید به گونه‏اى باشد که تحت تأثیر اخلاق، عواطف و نحوه برخوردتان قرار گیرد به افکار و اندیشه‏هاى شما – به عنوان یک فرد نماز خوان مذهبى – علاقه‏مند شود و با نفوذ در قلب و دل او، بتوانید تغییرى در فکر واندیشه وى ایجاد کنید؛ بنابراین ما در اینجا به برخی راهکارهایی که می توان میزان تأثیرگذاری فرد روی دیگران را افزایش داد اشاره می کنیم و امید است با عمل به آن راهکارها بتوانید در وی نفوذ کنید. مسأله تأثیرپذیرى یا تأثیرگذارى به توان‏ها و قابلیت‏هاى انسان در ابعاد مختلف بستگى دارد. مهم‏ترین امورى که در تاثیرگذارى دخالت دارد ویژگى‏هاى روحى از قبیل اراده استوار، اخلاق نیکو، حسن معاشرت و توان علمى بالا است. تاثیر پذیرى مثبت تا حدودى به این امور و نیز به میزان انعطاف پذیرى و حقیقت‏طلبى شخص ارتباط دارد؛ چنان که تاثیرپذیرى منفى از ضعف آگاهى و اراده برمى‏خیزد. بنابراین، هر اندازه در تقویت اراده و گسترش صفات حسنه و خلق و خوى پسندیده و افزون‏سازى آگاهى‏هاى خود، به ویژه در زمینه مسائل دینى و فرهنگى و اجتماعى، تلاش کنید به تدریج توان تاثیرگذارى بیش‏ترى خواهید یافت. تأثیرگذارى مهارتى است که به تدریج حاصل مى‏شود و در تحقق آن باید تأثیرگذار و تأثیرپذیر ضمن برخوردارى از آمادگى لازم و شرائط کافى در فضاى روانى مناسب قرار گیرند. رعایت اصول و نکات زیر در افزایش میزان تأثیرگذارى شما سودمند مى‏نماید: 1. کار خود را با تحسین و قدردانى صمیمانه از طرف مقابل شروع کنید. 2. با اندکى تفحص و جست و جو، برنامه خود را با برجسته کردن یک یا چند نکته مثبت و ارزشمند در طرف مقابل و تحسین صادقانه از وى به خاطر وجود آن امر مثبت آغاز کنید. 3. چنانچه اشتباه و لغزشى در طرف مقابل مشاهده کردید، وى را مورد انتقاد و سرزنش مستقیم قرار ندهید. 4. قبل از انتقاد از دیگران درباره اشتباهات خود حرف بزنید. 5. بکوشید شنونده خوبى باشید و دیگران را تشویق کنید درباره خود براى شما حرف بزنند. 6. صمیمانه دیگران را دوست داشته باشید و محبت باطنى خود را به آن‏ها اعلام کنید. 7. به دیگران اعتبار بدهید و کارى کنید احساس کنند مهم هستند. 8. در خصوص کار مورد نظرتان میل شدید در طرف مقابل ایجاد کنید؛ به عبارت دیگر، فضاى روانى لازم را براى انجام آن عمل فراهم آورید. 9. با دیگران چنان رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار کنند. 10. نظرها و دیدگاه‏هاى خویش را بر دیگران تحمیل نکنید؛ زیرا مردم سخن تحمیل کنندگان عقیده را نمى‏پذیرند؛ با کسى که چون سرپرست با آن‏ها رفتار کند، دوستى نمى‏ورزند و به او اعتماد نمى‏کنند. علاوه بر آنچه گفته شد براى ترغیب و تشویق به نماز، بایستى زیر بناهاى فکرى فرد را مورد بررسى قرار داده و در اصلاح آن کوشید. دیدگاه فرد در مورد خداوند، جهان هستى، انسان، معاد و… امورى است که داراى نتیجه مستقیم بر عملکرد فرد است. پس باید به تقویت و اصلاح این مبانى کوشید. اگر خلأ عمده‏اى که موجب ترک نماز شده، مشکل فکرى است و در فلسفه نماز دچار اشتباه شده و آن گاه نتیجه نادرستى گرفته است به پر کردن این خلأ فکری بپردازید و راه اصلاح وى نیز تصحیح اندیشه ایشان است که البته کار آسانى هم نیست و نیازمند فرصتى طولانى و نیز استفاده از روش‏هاى اصولى و تدابیر خردمندانه است. براى نمونه باید با زبانى خوش و همراه با محبت به ایشان تفهیم کرد که: نماز اولاً، نیاز روحى و روانى هر انسانى است زیرا آدمى بدون یاد خدا گم گشته‏اى حیران در ظلمت سراى جهان است A}الا بذکر اللّه‏ تطمئن القلوب{A،V}(رعد، آیه 28){V بالاخره رابطه این انسان با آفرینش چیست. آیا مى‏تواند در قبال آن بى‏تفاوت باشد، نماز پاسخى به این نیاز فکرى و این سئوال اساسى انسان است. ثانیا، نماز دعوت کننده انسان به خیر است. نمازهاى پنجگانه همانند چراغ‏هایى هستند که در مسیر طولانى و پیچ در پیچ و ظلمانى زندگى مسیر انسان را مشخص مى‏سازند و او را به راه مى‏خوانند تا اسیر دیو و دد نگردد و متاع خویش را به دزدان واننهد. ثالثا، نماز زیر بناى تشکیل جامعه اسلامى و تشکل آن است. هنگامى که در ساعات معین همه مسلمانها رو به یک قبله مى‏ایستند و با اذکار و حرکاتى معین به درگاه خدا عبادت مى‏کنند. عالى‏ترین هماهنگى عمیق در پرتو عبادت الهى در مسلمانان شکل مى‏گیرد و…. نماز، عملى است که در مجموعه عقیده توحیدى، داراى معنا و فلسفه است. پس در آغاز بایستى این مجموعه شناخته شود تا نماز جایگاه خود را در ذهن و اندیشه فرد باز نماید. در بینش توحیدى اسلام و دیگر ادیان الهى، انسان موجودى است که به سوى کمال و لقاى پروردگار در حرکت است. «انا للّه‏ و انا الیه راجعون ؛ از خدائیم و به سوى او باز مى‏گردیم». حال در این مسیر، ابزارهایى به مدد انسان مى‏آید، تا او از فراموش کردن مسیر و هدف باز دارد که از مهم‏ترین آنها «نماز» است. «اقم الصلوه لذکرى ؛ نماز را براى یاد من بپا دار». آدمى بدون نماز راه را گم خواهد کرد. نمازهاى پنج گانه همانند چراغ‏هاى برق هستند که مسیرى طولانى و پر خطر را روشن کرده‏اند تا کسى راه را گم نکند و به بیراهه و سقوط کشانده نشود. آنچه که موجب مى‏گردد و برخى از نماز، رویگردان باشند و یا نسبت به آن تساهل کنند، ندانستن فلسفه نماز و یا درکى غلط از آن است. برخى چنین مى‏پندارند که نماز انسان، نیازى را از خداوند برطرف مى‏کند که البته خیالى واهى است. خداوند نیازى به هیچ مخلوقى ندارد. ازاین‏رو آنچه که به عنوان عبادات بر آن تأکید شده، جملگى در جهت کمال انسان است. نماز داراى آثار و فلسفه‏هاى متعدد دیگرى نیز هست که باید با مطالعه در این زمینه سعى کنید آمادگى بیشترى براى مقابله با چنین افکارى در خود پدید آورید کتابهاى زیر در مورد نماز توصیه مى‏شود. – راز نماز محسن قرائتى – راز نماز بى‏آزار شیرازى – پرواز در ملکوت امام خمینى – از ژرفاى نماز آیت‏الله خامنه‏اى – این است نقش عبادات محمد باقر صدر براى آگاهى بیشتر ر.ک: 1. آیین دوست یابى، دیل کارنگى‏ 2. دوستى و دوستان، سید هادى مدرسى‏ 3. دوستى در قرآن، محمدى رى شهرى‏
دکمه بازگشت به بالا