چرا مقام معظم رهبری جلوی خاتمی را نگرفت

پرسش : با توجه به اینکه در راس نظام فقیه جامع الشرایط قرار گرفته آیا این آزادی هایی که بعد از انتخاب آقای خاتمی در جامعه رواج پیدا کرد لازم بود که ایجاد شود؟ یعنی ایا بنا به مقتضیات زمان و برای حفظ اصل اسلام . فقیه در راس حکومت فعلآ صلاح دیده اند که روی بعضی مسایل پافشاری نشود؟ و یا وضع موجود به دلیل دیگری مثلآ تهاجم فرهنگی غرب ایجاد شده است؟
پاسخ : حکومت دینی بر خلاف سایر نظامهای سیاسی موجود -که بینش و روش مادی و ماکیاولیستی مبتنی اند- به هیچ وجه در صدد بهره برداری ابزاری از دین جهت دستیابی به اهداف خود نمی باشد، بلکه بر عکس تنها هدف آن پیاده نمودن آموزه ها و ارزش های دینی در سطوح و ابعاد مختلف جامعه بشری می باشد که در این صورت تکامل مادی و معنوی بشری و سعادت دنیا و آخرت آن تأمین خواهد شد. اصولا نظامهای سکولار با عقیده به واقع گرایی سیاسی حاضرند تمامی ارزشهای اخلاقی، دینی و … را به خاطر دست یابی به منافع خود کنار بگذارند. اما این رویکرد در نظام اسلامی مورد پذیرش نیست. زیرا نظام اسلامی و تفکر دینی، به هیچ وجه واقعیات انسان و جهان را در مادیات محدود و منحصر نمی بیند بلکه با بینش دقیق و کلان، به انسان و واقعیات جهان هستی نگریسته و واقعیات، مصالح و اهدافی فراتر از مادیات برای بشر ترسیم می نماید، از این رو عدول از ارزش ها و موازین اسلامی که با واقعیات حقیقی جهان و انسان مرتبط است نمی تواند در فرایند و عملکرد حکومت دینی پذیرفته شود. اکنون با توجه به مقدمه فوق درباره وضعیت مذکور در سؤال گفتنی است: اولا: در شکل گیری و تداوم این وضعیت عوامل مختلفی مؤثر بودند؛ نظیر ، تهاجم فرهنگی غرب، برخی جریانات فکری و سیاسی داخلی، نهادینه نشدن فرهنگ و ارزشهای اسلامی در سطوح مختلف جامعه و … بر این اساس نمی توان این وضعیت را تنها به یک عامل نسبت داد، هر چند نیز نمی توان نقش آن را انکار نمود. به عنوان نمونه در شرایط تهاجم همه جانبه فرهنگی غرب بر علیه ارزشهای مذهبی و فرهنگ اسلامی همسو شدن برخی دستگاهها و مسؤولین فرهنگی با برنامه های دشمنان به عنوان عامل بسیار مؤثر و شتاب زا بود که متأسفانه توانست خساراتی عظیم به فرهنگ جامعه دینی ما وارد نماید. ثانیا: نظام اسلامی ما به هیچ وجه در مقابل این شبیخون فرهنگی و جریانات داخلی کوتاه نیامد، و هیچ گونه مدارا و مماشاتی با آن نکرد. کافی است شما به هشدارهای مکرر و متعدد مقام معظم رهبری، حوزه های علمیه، مراجع تقلید و … به مسؤولین فرهنگی وقت، نگاهی بیندازید. V}(ر.ک: آزادی یا توطئه، جمعی از فضلاء و روحانیون حوزه علمیه قم، انتشارات اسلامی و تحصن چرا و چگونه، حمید رسایی، انتشارات اسلامی){V و به دنبال این هشدارها، تذکرات ، تحصن ها و راهپیمایی های گسترده مردمی بود که وزیر وقت فرهنگ و ارشاد، مجبور به استعفا شد. و قوه قضائیه نیز برخوردهای مؤثری با مراکز و مطبوعات وابسته به بیگانگان به عمل آورد. هر چند که علاوه بر این تکیه بر راهکارهای فرهنگی و فکری در برخورد با این جریان، نیز حائز اهمیت است که به شدت از سوی اندیشمندان و دلسوزان نظام تعقیب می شود. ثالثا: هر چند مقتضیات زمان در اجتهاد و نوآوری دینی پیرامون مسائل و موضوعات و تشخیص مصالح و احکام حکومتی تأثیر دارد، ولی هیچ کدام از اینها باعث نادیده گرفتن ارزشهای اسلامی نمی شود زیرا در غیر این صورت فلسفه تشکیل حکومت دینی زیر سؤال می رود. بله در برخی مواقع به خاطر دست یابی به مصالح مهمتر نظیر حفظ اساس نظام اسلامیبه صورت موقت، در برخی احکام آنهم در چارچوب شرایط و موازین خاص، ولی فقیه می تواند اعمال نظر نماید. V}(ر.ک: تشخیص مصلحت نظام، محمد جواد ارسطا، کانون اندیشه جوان){V اما همچنان که گذشت این مورد، از آن موارد نبوده زیرا نظام اسلامی به شدت در مقابل این جریان منحط ایستادگی و مقابله نمود. و راهکار مقابله با آن نیز بیشتر باید فرهنگی آنهم توسط متولیان و دستگاه های مربوطه باشد.
دکمه بازگشت به بالا