راههای میانبر سیر و سلوک

پرسش : ایا درسیراخلاقی انسان راههای میانبرهم وجوددارد.مثلااگرمن بخواهم مانندشخصی مثل اقای بهجت باشم ایا باید همین قدرصبرکنم منظورمن راهی غیرازراه شریعت نیست زیرامیدانم که درراه عرفان راهی جزاین نیست منظورم طی این طریق باسرعت بیشتراست مثلا اعمالی که قدرتشان بیشتراست وانسان راسریعتربه مقصدمیرسانند من اول دبیرستان بودم که پیکردایی شهیدم را آوردندا تفاقی که تحولی بزرگ درزندگی من به وجود آوردومن با آن حال وهوای دوران نوجوانی تصمیم گرفتم که تا23سالگی که سن شهادت داییم بودشهیدشوم تصمیمی که به حقیقت نپیوست ولی اثربسیارشگرفی درمن داشت که فقط یک ثمره ان نمازشب بود _حدودبیست سال داشتم که بازندگی شیخ رجب علی خیاط آشنا شدم وبازهم الگویی دیگرکه اوهم در32سالگی بیناشده بود همه تلاشم این بودکه تا23سالگی رجبعلی خیاط شوم اکنون سه ماه از23سالگیم میگذردومن به انچه که میخواستم نرسیده ام چه کنم همه زندگیم ارزوی رجبعلی بودن است؟
پاسخ : آنچه وظیفه ما است پیروی از دستورات الهی و تسلیم محض بودن در برابر احکام و فرمان های خداوند است و راه رسیدن به کمالات و مقام قرب و معرفت الهی از همین مسیر می گذرد. سرعت و کندی در رسیدن به کمال به عوامل متعددی بستگی دارد. ظرفیت افراد و استعدادهای درونی آنها و میزان اخلاص در اعمال و عبادات و حتی شرایط محیطی و آب و هوا و نوع غذا و روش اساتید راه. هر چند رسیدن به کمال از خواست های فطری بشر است و خداوند انسان را با چنین خواستی آفریده ولی آن چه اهمیت دارد پرداختن به وظایف و مسؤولیت ها است که این کار بدون شک راه رسیدن به کمالات الهی است: P}تو بندگی چو کدایان به شرط مزد مکن{E}که خواجه خود روش بنده پروری می داند{P بزرگانی چون رجبعلی خیاط(ره) از راه بندگی پروردگار و خاکساری و تواضع و عمل به دستورات حق به این درجه از کمال رسیده اند و اگر انسان مرد خدا و اهل تقوا و عمل به واجبات و دوری از محرمان باشد به مراتبی والاتر از مقام امثال شیخ رجبعلی(ره) می تواند نایل گردد. توجه داشته باشید راه رسیدن به خداوند و سیر بندگی و قرب حق باید با رفق و مدارا و تدریج طی شودو عجله کردن در این راه و با شتاب رفتن موجب افتادن و از راه ماندن می گردد. از خداوند بخواهید این شور و اشتیاق را در شما زنده نگه دارد و این شعله مقدس در دل شما خاموش نگردد. مهم در راه بودن است نه به مقصود رسیدن. انسانی که در راه باشد و از جاده بندگی منحرف نگردد در واقع به مقصد رسیده استو مهم به دست آوردن تشنگی است نه جستجوی آب: P}آب کم جو تشنگی آور به دست{E}تا بجوشد آبت از بالا و پست{P این که چرا برخی افراد زودتر و عده از دیرتر به مقصد و کمال می رسند مسأله ای است که جزئیات آن دقیقا بر ما روشن نمی باشد. گاه دیده شده افرادی با عبادات 60 _ 70 ساله و بندگی خالصانه به ظاهر دری به رویشان گشوده نشده و گاهی افرادی معمولی با عباداتی در حد معمول تنها با انجام عملی خالصانه و یا صبری زیبا در برابر مصیبت و گرفتاری و یا به خاطر گذشتن از هواهای نفسانی و خواهش های پلید درونی و یا به خاطر مقدم داشتن دیگران بر خود و یا به خاطر احسان و خدمت بی شائبه به پدر و مادر و یا دستگیری از افتاده ای یک شبه ره صد ساله را پیموده اند. دلاور مردان بسیجی و رزمندگان دفاع مقدس از این نمونه ها زیاد داشته اند و در این مورد کتاب ها نوشته شده است. به جای فکر کردن در نتیجه در اندیشه درست و کامل انجام دادن وظایف خود باشید مبادا در اثر عدم آشنایی با واجبات و محرمات و احکام و تکالیف الهی گرفتار دام های شیطان شوید و در حالی که رو به عقب حرکت می کنید تصور کنید با شتاب رو به جلو در حال حرکتید با علمای پاک و عامل در تماس باشید و شرح زندگی بزرگانی چون حضرت آیت الله بهجت و حضرت آیت الله بهاءالدینی و شرح زندگانی و سرگذشت های ویژه امام خمینی(ره) را مطالعه کنید و فاصله میان خود و آن بزرگان را ملاحظه کنید و از زندگی آنها توشه برگیرید.

دکمه بازگشت به بالا