آیا در تحقیق برای ازدواج غیبت دیگران جایز است؟

پرسش : آیا درتحقیق برای خواستگاری، گفتن عیوب افراد جایز است؟
پاسخ : ازدواج یکى از امور و رویدادهاى مهم زندگى هر انسانى است که مى‏خواهد ازدواج کند و از آن‏جا که این رویداد مهم بر همه‏ى ابعاد و جنبه‏هاى زندگى او اثر مى‏گذارد لذا باید با دقت تمام به این امر مهم اقدام کرد. طبیعى است که دقت در هر کارى اقتضاءات خاص خودش را دارد. ازدواج نیز این چنین است. بنابراین تحقیق در امر ازدواج یکى از ضرورى‏ترین مراحل آن مى‏باشد. تحقیق و مطالعه در امر ازدواج وجوه گوناگونى دارد که باید به همه این وجوه توجه شود و در هر کدام کوتاهى شود به همان اندازه احتمال آسیب‏پذیرى وجود دارد، لذا بخشى از اطلاعات در مورد ازدواج را باید از طریق مطالعه کتاب‏هایى که در زمینه همسریابى و انتخاب همسر و فلسفه ازدواج نوشته شده به دست آورد. بخشى از اطلاعات را باید از طریق کارشناسان امر ازدواج و افرادى که داراى تجارب در این زمینه هستند کسب نمود و بخشى از اطلاعات را نیز باید از طریق دوستان، همکاران، همکلاسى‏ها و همسایگان و افراد محل سکونت خواستگار به دست آورد. سؤال شما بیشتر مربوط مى‏شود به این قسمت اخیر. یعنى تحقیق در مورد خواستگار از افرادى که او را مى‏شناسند مانند همسایگان و همکاران. در این قسمت علیرغم این که دین اسلام براى حفظ آبروى انسان‏ها فوق‏العاده اهمیت داده است و به هیچ‏کس حق ریختن آبروى دیگران را نمى‏دهد و از عیب‏جویى از دیگران نهى نموده است ولى اهمیت امر ازدواج باعث شده که شارع مقدس در اینجا براى ازدواج اهمیت بیشترى قائل شده کسانى که با آنها در این زمینه مشورت مى‏شود ویژگى‏هاى شخصیتى این فرد را بیان کنند. طبیعى است که اگر عیوبى در این فرد هست که به ازدواج او با فلان دختر آسیب جدى وارد مى‏کند باید بیان کنند و این را شارع اجازه داده است و گناه محسوب نمى‏شود و از مواردى است که غیبت جایز است. البته در همین‏جا باید همه جوانب قضیه در نظر گرفته شود و فقط بیان آن چیزهایى که در ازدواج فعلى نقش دارد باید گفته شود و فرد مورد مشورت حق ندارد هر چیزى را که مى‏داند بگوید ولو آن چیزها نقشى فعلاً در ازدواج فعلى ندارد مثلاً اگر این فرد در دوران کودکى 10 یا 15 سال قبل یک خلافى مرتکب شده و دیگر آن را تکرار نکرده و در حال حاضر نیز به هیچ وجه مرتکب آن اعمال نمى‏شود لزومى ندارد که بگوید بله این فرد ده سال پیش چنین کارى را انجام داد چه این که انسان در زندگى خود ممکن است دچار اشتباهاتى خواسته یا ناخواسته بشود و هیچ‏کس جز معصومین(ع) مصون از اشتباه نیستند. بنابراین فقط آنچه که در ازدواج فعلى نقش دارد و دانستن آنها براى دختر یا پسر مهم است باید بیان شود و به عبارت دیگر وضعیت فعلى او و خصوصیات کنونى او باید بیان شود و بیان عیوب در اینجا اشکالى ندارد. البته شخص تحقیق‏کننده نیز باید آبروى آن فرد را حفظ کند و لزومى ندارد براى کسى آنها را بیان کند فقط براى اطلاع خودشان که آیا دختر را به چنین فردى بدهیم با این خصوصیات باشد ولى این که بخواهد آنها را براى هر کسى بیان کند جایز نیست.

دکمه بازگشت به بالا