اتصال

اتّصال: پیوستگی.

تفاوت اتّصال با موالات این است که اتّصال با تماس دو چیز و موالات با پی درپی آمدن دو چیز تحقّق می یابد.

از این رو، در موالات، تماس شرط نیست.

همچنین تفاوت اتّصال با وصل این است که اتّصال، اثر وصل است. از آن در باب هایی همچون طهارت، صلات، رهن، حجر، هبه، وصیت، نکاح، غصب و شفعه به مناسبت سخن رفته است.

اقسام: اتّصال به اتّصال حسّی مانند اتّصال آب قلیل به آب کر و اتّصال معنوی مانند اتّصال قبول به ایجاب تقسیم می شود.

آثار: اتّصال آثاری دارد که به اجمال به آن ها اشاره می شود:

1- حصول طهارت یا نجاست: آب نجس با اتّصال به آب کر یا آب جاری پاک می شود؛ هرچند برخی افزون بر اتّصال، ممزوج شدن دو آب را برای حصول طهارت شرط می دانند. بنابر قول مشهور، آب قلیل به صرف اتّصال با نجاست، نجس می شود.

2- تبعیت در حکم: آب قلیل متّصل به آب کر و جاری، حکم آن دو را دارد و با تماس با نجاست، نجس نمی شود. نیز عضو قطع شده تا هنگامی که به بدن متّصل است، پاک می باشد. جلد قرآن نیز تا هنگام اتّصال به قرآن به لحاظ وجوب احترام و حرمت اهانت به آن، حکم قرآن را دارد. چیزهای نجس متّصل به زمین مانند درب و چوب های داخل ساختمان، همچون زمین، با نور خورشید با شرایطی پاک می شوند.

حکم زیادی متّصل- خواه در عرض یا طول مانند فربه شدن حیوان یا بلند شدن درخت- در مواردی تابع حکم اصل آن است؛ همچون فربه شدن حیوانی که به دیگری بخشیده شده است که در صورت منصرف شدن بخشنده از بخشش خود، زیادی متّصل به حیوان همچون حیوان از آن بخشنده است یا زیادی متّصل به وجود آمده در مال مورد شفعه مانند سرسبزی زمین یا بزرگی درختان که از آن شفیع است نه خریدار یا فربه شدن حیوانی که در رهن است که زیادی نیز جزء رهن می باشد و یا زیادی متّصل به مال غصبی که- در صورت تأثیر آن در افزایش قیمت آن مال مانند فربه شدن حیوان- غاصب، ضامن زیادی نیز می باشد.

3- صحّت: از شرطهای صحّت نماز جماعت، برقراری اتّصال به معنای عدم فاصلۀ غیر متعارف میان امام و مأموم و نیز میان مأمومان و کسی که میان آن ها و امام واسطه است، می باشد. پیوستگی تعقیب به نماز به معنای فاصله نشدن دیگر کارها میان نماز و تعقیبات در صحّت آن شرط است.

اتّصال عرفی قبول با ایجاب جز در برخی عقود مانند وصیت، در صحّت عقود شرط است.

4- رکن بودن: قیام متّصل به رکوع، رکن و ترک عمدی یا سهوی آن موجب بطلان نماز است.

5- ولایت: ولایت بر بالغ سفیه یا دیوانه ای که سفاهت و دیوانگی اش به پیش از بلوغ متّصل است، همچون پیش از بلوغ، از آن پدر یا جدّ پدری است امّا در صورت عروض بعد از بلوغ، در این که ولایت از آن حاکم است و از پدر یا جدّ پدری ساقط می شود یا نه، اختلاف است. [1]

پی نوشت

 

[1] فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌1، ص: 226‌-225

برچسب ها

نوشته های مشابه

پرسش و پاسخ

avatar
  اشتراک  
اطلاع از
دکمه بازگشت به بالا
بستن