آیا عرق جنب نجس است/حکم عرق جنب از حرام

در پست قبل گفتیم که عرق جنب از حرام چیست؟ و حال نظر همه مراجع را در مورد این موضوع ذکر می کنیم:

توضیح المسائل مراجع مسأله 116 عرق جنب از حرام،نجس نیست،ولى احتیاط واجب آن است که با بدن یا لباسى که به آن آلوده شده،نماز نخوانند.

آیت الله خامنه ای: بنا به فتوای رهبری عرق از جنب از راه حرام نجس نیست. ولی تا مادامی که تری عرق بر بدن و لباس باشد نمی شود نماز خواند اما اگر عرق خشک شد می توان با آن نماز خواند (عملا تا انسان غسل انجام دهد برای نماز عرق لباس خشک میشود و میتوان با آن لباس نماز خواند)
اراکى:مسأله عرق جنب از حرام گرچه نجس بودن آن،محلّ اشکال است ولى با بدن یا لباسى که به آن،آلوده شده نمى‌توان نماز خواند.
خوئى:مسأله عرق جنب از حرام پاک است و بنا بر احتیاط مستحبّ نماز با آن نخوانند و نزدیکى با زن در حال حیض،حکم جنابت از حرام را دارد.
گلپایگانى،صافى:مسأله عرق جنب از حرام پاک است چه در حال جماع بیرون آید یا بعد از آن،از مرد باشد یا از زن،از زنا باشد یا از لواط یا از وطى و نزدیکى کردن با حیوانات یا استمناء؛(و استمناء آن است که انسان با خود کارى کند که منى از او بیرون آید)لکن بنا بر احتیاط واجب با بدن یا لباسى که آلوده به آن است،نمى‌شود نماز خواند.

بهجت:مسأله عرق جنب از حرام نجس نیست ولى بنا بر أظهر و أحوط،با بدن یا لباسى که به آن آلوده شده تا خشک نشده است نماز نخوانند.
تبریزى:مسأله عرق جنب از حرام پاک است و بنا بر احتیاط نماز با آن جائز نیست و بعید نیست احتیاط در این مسأله و مسأله واجب نباشد و نزدیکى با زن در حال حیض حکم جنابت از حرام را دارد.
سیستانى:مسأله عرق جنب از حرام پاک است و نماز با آن صحیح است.
زنجانى:مسأله عرق جنب از حرام پاک است،ولى بنا بر احتیاط مستحب از آن اجتناب کنند،چه عرق در حال نزدیکى بیرون آید یا بعد از آن،از مرد باشد یا از زن،از زنا باشد،یا از لواط،یا از نزدیکى کردن با حیوانات،یا استمناء.
مکارم:مسأله کسى که از طریق حرام جنب شود،خواه به واسطۀ زنا باشد یا لواط و یا استمناء،عرق او نجس نیست،ولى مادام که بدن یا لباس او عرق دارد،با آن نماز نخواند بنا بر احتیاط واجب.احتیاط مستحبّ آن است که از عرق جنب از حرام پرهیز شود و براى رعایت این احتیاط،بهتر است با آب ملایم غسل کند که به هنگام غسل بدن او عرق نکند،این در صورتى است که با آب قلیل غسل نماید و اگر با آب کر و مانند آن باشد اشکال ندارد،امّا بعد از پایان غسل یک بار همۀ بدن را آب بکشد(بنا بر احتیاط مستحبّ).

توضیح المسائل مراجع مسأله 117 اگر انسان در موقعى که نزدیکى با زن،حرام است مثلاً در روزۀ ماه رمضان(1)با زن خود نزدیکى کند بنا بر احتیاط واجب(2)باید از عرق خود در نماز اجتناب نماید(3).این مسأله در رسالۀ آیت اللّٰه سیستانى نیست
(1)بهجت:یا در حال حیض..(2)[عبارت«بنا بر احتیاط واجب»در رساله آیت اللّٰه اراکى نیست] (3)بهجت:در صورتى که عرق او خشک نشده؛و اگر وظیفه‌اش تیمّم باشد ولى تیمّم نکرده بنا بر احتیاط واجب باید از عرق خود،در حال نماز اجتناب نماید.و اگر تیمم کرده،بنا بر اظهر اجتناب از عرقى که بعد از تیمم فوق حاصل شده حتّىٰ اگر خشک نشده باشد،لازم نیست.
خوئى:عرق او حکم عرق جنب از حرام را ندارد.
گلپایگانى،صافى،نورى:بنا بر احتیاط واجب نباید با بدن و لباسى که آلوده به آن عرق است،نماز بخواند.
تبریزى:عرق او پاک است و احتیاط مستحبّ آن است که با آن نماز نخواند.
زنجانى:بنا بر احتیاط مستحب از عرق خود اجتناب نماید.
مکارم:مسأله نزدیکى کردن با همسر در حال عادت ماهیانه یا در حال روزۀ ماه مبارک رمضان حرام است و اگر عرق کند،احتیاط واجب آن است که با آن معاملۀ عرق جنب از حرام کند.منظور از عرق جنب از حرام عرقى است که در آن حال یا بعد از آن،پیش از آن که غسل کند از بدن او بیرون مى‌آید.

توضیح المسائل مراجع مسأله 118 اگر جنب از حرام،به واسطۀ تنگى وقت،عوض غسل،تیمم نماید و بعد از تیمّم و خواندن نماز عرق کند(1)بنا بر احتیاط واجب باید از عرق خود در نماز اجتناب نماید،ولى اگر به واسطۀ عذر دیگر تیمم کند،اجتناب لازم نیست.
این مسأله در رسالۀ آیت اللّٰه سیستانى نیست
(1)نورى:بعد از تیمم عرق کند..
اراکى:مسأله اگر جنب از حرام به واسطۀ عذرى غیر از تنگى وقت،بدل از غسل،تیمّم نماید،تا زمانى که عذر او باقى است،اگر عرق کند،اجتناب از آن لازم نیست،ولى اگر به واسطۀ تنگى وقت تیمّم کرده،پس از خواندن نماز،عرق او حکم عرق جنب از حرام را دارد.
گلپایگانى،صافى:مسأله اگر جنب از حرام عوض غسل تیمّم نماید و بعد از تیمّم عرق کند،تا عذر او باقى است نماز خواندن با آن عرق مانع ندارد.
خوئى،تبریزى:حکم آن عرق،حکم عرق قبل از تیمّم است(تبریزى:بنا بر احتیاط).
زنجانى:باز هم بنا بر احتیاط مستحب از عرق خود اجتناب نماید.
فاضل:مسأله اگر جنب از حرام نتواند غسل نماید و عوض غسل،تیمّم نماید بنا بر احتیاط واجب باید از عرق خود در نماز اجتناب نماید.
مکارم:مسأله هر گاه جنب از حرام به واسطۀ نداشتن آب یا عذر دیگر یا تنگى وقت تیمّم کند،عرقهاى بدن او بعد از آن پاک و نماز خواندن با آن جایز است.
بهجت:مسأله اگر جنب از حرام،بدون عذر،به جاى غسل تیمّم نماید و بعد از تیمّم عرق کند،بنا بر احتیاط واجب باید از عرق خود در حال نماز اجتناب نماید.

توضیح المسائل مراجع مسأله 119 اگر کسى از حرام جنب شود و بعد با حلال خود نزدیکى کند(1)بنا بر احتیاط واجب،باید از عرق خود در نماز اجتناب کند،(2)ولى اگر اول با حلال خود نزدیکى کند و بعد از حرام،جنب شود(3)،عرق او وجوب اجتناب ندارد.
این مسأله،در رسالۀ آیات عظام:سیستانى و مکارم نیست
(1)زنجانى:یا اول با حلال خود نزدیکى کند،و بعد از حرام جنب شود،احتیاط مستحب آن است که از عرق خود اجتناب کند.
(2)گلپایگانى،صافى:احتیاط واجب آن است که با لباس یا بدن آلوده به عرق خود نماز نخواند و اگر اول از حلال جنب شده و بعد از حرام،نماز خواندن با آن مانع ندارد.
خوئى:احتیاط مستحبّ آن است که در نماز از عرق خود اجتناب نماید و چنانچه اوّل با حلال خود نزدیکى کند و بعد مرتکب حرام شود عرق او حکم عرقِ جنب از حرام را ندارد.
تبریزى:احتیاط آن است که در نماز از عرق خود اجتناب نماید و چنانچه اوّل با حلال خود نزدیکى کند و بعد مرتکب حرام شود اجتناب لازم نیست.
بهجت:باید از عرق خود اجتناب کند؛و اگر اوّل با حلال نزدیکى کند و سپس از حرام جنب شود،مى‌تواند با آن نماز بخواند.(3)نورى:مى‌تواند با آن عرق نماز بخواند. اراکى:مسأله اگر کسى ابتدا از حرام و سپس از حلال جنب شود و یا اول از حلال و سپس از حرام جنب شود عرق او،حکم عرق جنب از حرام دارد.

منبع: توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای سیزده نفر از مراجع معظم تقلید/ متن اصلی از رساله امام خمینی و مُحشی حضرات آیات: سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، شبیری زنجانی، بهجت، فاضل، اراکی، خویی، گلپایگانی، تبریزی.

حتما بخوانید:  چیزهای که نجاست را پاک میکند
لطفا به این پست امتیاز دهید

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن