آیاتی که در قرآن به آخر الزمان تفسیر شده است

پرسش:
آیا آیاتی در قرآن هست که تفسیر آن درباره آخرالزمان باشد؟ در صورت امکان توضیح دهید.

پاسخ:
در قرآن کریم مطلبی در مورد مذکور به صراحت ذکر نشده است; ولی در روایات در مورد نشانه هایی برای آخر الزمان (که آستانه ظهور امام زمان(عج) است) بیان شده است:
1. طبق فرمایش پیامیر اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) در آستانه ظهور امام زمان(عج) مردم، تابع شهوت ها و هواهای نفسانی خود می شوند و نماز صبح را ضایع می کنند; پیامبر گرامی به آیه 59 سوره مریم اشاره می کند: «سپس کسانی جانشین ایشان شدند که نماز را ضایع گذاشتند و پیرو شهوت گردیدند و به زودی به غَیّ ]وادی ای در جهنم[ خواهند افتاد.
2. حضرت امام صادق(علیه السلام) می فرماید: «در آستانه ظهور آن حضرت، گرانی، کساد تجارت، گرسنگی و… بر جامعه مستولی خواهد شد» ایشان به آیه 155 سوره بقره در این زمینه اشاره می فرمایند: «البته شما را به اندکی ترس و گرستگی و بینوایی و بیماری و نقصان در محصول می آزماییم و شکیبایان را بشارت ده.»
3. در آخر الزمان، علم دین از قم به دیگر شهرها منتشر می شود; یعنی قم مرکز نشر علوم آل محمد(صلی الله علیه وآله) محسوب خواهد شد.
البته یکی از وقایع آخر الزمان ظهور حضرت مهدی(علیه السلام) است که برخی از محققان معتقدند که بیش از دویست آیه از آیه های قرآن، در شأن و قیام حضرت مهدی(علیه السلام)تأویل شده و برخی دیگر هم بیش از صد و پنجاه آیه قرآن را در این مورد نقل کرده اند. برخی از آیات عبارتنداز: هود، 86; بقره، 2 و 3; نساء، 56; اعراف، 128; توبه، 33; قصص، 5; نور، 55; و برای اطلاع بیشتر، ر.ک: احقاق الحق، قاضی نور الله شوشتری ـ غایه المرام، مرحوم سید بحرانی ـ حضرت مهدی(علیه السلام)از دیدگاه قرآن و سنت، محمود شریعت زاده خراسانی، نشر دارالصادقین)
به عنوان نمونه، چند آیه را در مورد حکومت عدل آن حضرت است در ذیل می آوریم.
1. «وقل جاء الحق وزهق البـطل ان البـطل کان زهوقا; (اسراء، 81) و بگو که حق آمد و باطل را نابود ساخت که باطل خود لایق محو و نابودی است». معنای غلبه حق بر باطل این است که به تمام معنا حق بر باطل پیروز شود و این، به جز با عدالت میسر نخواهد شد.
2. «ولقد کتبنا فی الزبور من بعد الذکر أَنّ الأرض یرثها عبادی الصلحون; (انبیاء، 105) و براستی در زبور، پس از تورات نوشته ایم که زمین را بندگان شایسته من به ارث می برند». در این آیه، عبادی الصالحون به حضرت مهدی و یاران ایشان نیز تفسیر شده است.
دین اسلام، دعوتش ایمان به خداوند یگانه و توحید خالص است. اسلام می خواهد تمام اختلافات و جدایی هایی را که به نام های گوناگون پدید آمده، به وسیله عقیده توحید از میان بردارد. اسلام رسیدن به چنین روزی را برای بشر پیش بینی کرده و در حدودی که وظیفه تشریع است، مقدمات آن را فراهم ساخته و عملی شدن آن را به آماده شدن زمینه کامل آن موکول کرده است که این مهم طبق این آیه، با رهبری آسمانی حضرت مهدی(علیه السلام) محقق خواهد شد.1
در مورد چگونگی ظهور آن حضرت باید به روایات مراجعه شود، اما در قرآن، آیه 51، سوره سبأ (ولو تری إِذ فزعوا فلا فوت و أُخذوا من مکان قریب; و ای کاش می دیدی هنگامی را که (کافران) وحشت زده اند (آنجا که راهِ) گریزی نمانده است و از جایی نزدیک گرفتار آمده اند.) طبق روایات فراوانی که از طریق شیعه و اهل سنت نقل شده، تطبیق بر خروج سفیانی (گروهی که پیرو مکتب ابو سفیان و تفاله های عصر جاهلیتند و بر ضد طرفداران حق در آستانه قیام حضرت مهدی خروج می کنند) و لشکر او شده است که آنها به هنگام حرکت به سوی مکه، به قصد تسخیر آن، در صحرا گرفتار می شوند.

دکمه بازگشت به بالا