Ultimate magazine theme for WordPress.

شروط ضمن عقد در قانون مدنی چیست؟

مقصود از شروط ضمن عقد چیست؟ و  از نظر قانون مدنی چه چیزهایى را می‏ توان در ضمن عقد، شرط کرد؟

شروط ضمن عقد

شروط ضمن عقد، شروطى است که حین جارى شدن عقد، در عقدنامه گنجانده مى‏ شود و اگر عروس و داماد امضا کنند، الزام‏ آور است.
طبق ماده 1119 قانون مدنى ایران، دو طرف عقد ازدواج مى‏ توانند هر شرطى را براى ازدواج قرار دهند؛ به شرط آن که مخالف مقتضاى عقد نباشد؛ به طور مثال زن مى ‏تواند بگوید: با این شرط ازدواج مى‏ کنم که با من رابطه زناشویى برقرار نکنى؛ زیرا این رابطه مقتضاى عقد است.
افزون بر این شرط که در قانون مدنى آمده، توجه داشته باشید که خلاف شرع نباشد؛ مثل این که زن بگوید: با تو ازدواج مى ‏کنم به این شرط که نماز نخوانى یا مرد بگوید: به این شرط با تو ازدواج مى‏ کنم که حجاب نداشته باشى، و امکان عملى شدن شرطها نیز وجود داشته باشد؛ مثل این که نگوید: با این شرط با تو ازدواج مى‏ کنم که قد خود را بلند یا کوتاه کنى یا در یک روز، یک کتاب تخصصى هزار صفحه‏ اى را بنویسى و…
مواردى که مى‏ شود شروط ضمن عقد قرار داد، انتخاب شهر محل سکونت، محل سکونت مستقل، اشتغال، تحصیل و چیزهایى از این قبیل است.
توجه داشته باشید که اگر شرطى را پذیرفتید، حتما به آن عمل کنید؛ زیرا رسول خدا (صلى الله علیه وآله) بر وفا کردن به عهد تأکید فرموده است:
(المؤمنون عند شروطهم.)مؤمنان به شرطهایشان عمل مى‏ کنند.
این نکته را هم در نظر بگیرید که ممکن است این شروط عملى نشود؛ پس اگر شرطى برایتان بسیار مهم است به گونه ‏اى که بدون آن نمى‏ توانید به زندگى مشترک ادامه دهید، آن را نپذیرید.برخى به امید عملى شدن شرطى چون ادامه تحصیل یا اشتغال یا بدان امید که بعد بتوانند همسرشان را راضى کنند، به ازدواج تن مى ‏دهند و بعد که شرط عملى نمى‏ شود، دچار افسردگى‏ هاى حاد مى‏ شوند و زندگى برایشان لذتى نخواهد داشت.(انوار طاها)

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
اطلاع از