آیا در قیامت اعمال نیک می توانند گناهان را پاک کنند ؟

پرسش:
آیا در قیامت اعمال نیک می توانند گناهان را پاک کنند ؟*

پاسخ:
الف . «إِن تَجْتَنِبُواْ کَبَآئِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنکُمْ سَیِّئـَاتِکُمْ وَنُدْخِلْکُم مُّدْخَلاً کَرِیمًا ; (نساء ، 31) اگر از گناهان کبیره ای که از آن ها نهی شده اید اجتناب کنید ، ما از بدی های شما صرف نظر می کنیم و به منزل گاهی گرامی داخلتان می سازیم .»
واژه «تکفیر» ، در لغت عرب ، به معنای «پوشاندن» آمده است ; ولی در قرآن کریم به معنای از بین رفتن کیفر و آثار گناهان پیشین به خاطر اعمال نیک آینده است(عفو از گناهان) .
کلمه «سیئات» ، به طوری که از ماده وهیأت آن بر می آید ، به معنای حادثه و یا عملی است که زشتی و بدی را با خود همراه دارد ; این لفظ در آیات گوناگون قرآن کریم بر اموری اطلاق شده که بعضی از آن ها عبارتند از: 1 . مصائبی که آدمی را بد حال می کند . (نساء ، 79 ; رعد ، 6) ; 2 . نتایج معاصی و آثار خارجی و دنیوی و اخروی آن (نمل ، 34 ; زمر ، 51) ; 3 . نفس معصیت ; (شوری ، 40) «معصیت» گاهی بر مطلق گناهان اطلاق می شود ، یعنی چه صغیره باشد و چه کبیره ، (مانند: جاثیه ، 21) و گاهی نیز در خصوص گناهان صغیره اطلاق می شود . (مانند: نساء ، 31)
بنابراین ، طبق ظاهر آیه شریفه یاد شده ، خداوند متعال وعده داده است ، کسانی که از ارتکاب گناهان کبیره خودداری کنند ، همه «سیئات» آن ها را (چه سیئات گذشته و چه آینده) از بین می برد ; پس هر فردی می تواند با یک عمل خیر عاقلانه و حساب شده خود ، تاریکی و ظلمتی را که از گناهان گذشته بر قلب و روانش نشسته بشوید و پاک نماید و به نورانیت و صفای فطری باز گرداند .1
ب . عوامل تکفیر سیئات از نظر قرآن کریم ، عبارت است از:
1 . ایمان به خداوند متعال که باعث می گردد آثار کفر و شرک سابق از بین برود (محمّد ، 2) ;
2 . هجرت ، جهاد و شهادت در راه خداوند متعال (محمّد ، 4 ـ 5) ;
3 . اجتناب از گناهان بزرگ (گناهانی که برای آن ها وعده آتش داده شده است) (نساء ، 31) ;
4 . توبه و ندامت از گناه (تحریم ، 8) ;
5 . صدقه پنهانی (بقره ، 271) ;
6 . تقوا و پارسایی (انفال ، 29) ;
7 . قرض دادن در راه خدا (مائده ، 12) ;
و . . .2
____________________________________________
1. برای گاهی بیشتر ر.ک: المیزان، علامه طباطبایی، ج 4، ص 324، نشر اسلامی / تفسیر نمونه، آیه‏اللّه‏ مکارم شیرازی و دیگران، ج 2، ص 114 و ج 10، ص 196، دارالکتب اسلامیه.
2. ر.ک: منشور جاوید، آیه‏اللّه‏ سبحانی، ج 8، ص 268، دارالقرآن الکریم.

دکمه بازگشت به بالا