آیا زندگی ابدی بهشتیان و جهنمیان بی عدالتی نیست؟!

پرسش:
بعد از قیامت و رسیدن انسان ها به پاداش یا کیفر کارهایشان چه خواهد شد؟اگر زندگی ابدی در پیش است که بی عدالتی است و به نظر من بی معنی است . و اگر بعد از مدتی پایان می پذیرد ; چرا می گویند زندگی انسان بی هدف نیست و به نیستی نمی رسد؟+

پاسخ:
برای بهشت و جهنم پایانی نیست و این مطلب در آیات بسیاری (قریب به هشتاد آیه ) آمده است ; مانند : «ادْخُلُوهَا بِسَلَام ذَ لِکَ یَوْمُ الْخُلُودِ ; (ق ، 34) به سلامت وارد بهشت شوید که این روز جاودانگی است » «أُوْلَـئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ ; (بقره ، 257) آنان در آتش جاودانه اند» و نیز (مائد ، 85) ، (توبه ، 22) و.. . .
زندگی جاوید در بهشت و خلود در جهنم برای اهل جهنم عین عدالت است ؛ زیرا کسانی که در دنیا هزاران و بلکه صدها هزار نفر را مورد ظلم و ستم خود قرار داده اند و حق زندگی را از آنها گرفته اند نباید در جنهم باشند افرادی مثل فرعون ؛ نمرود ؛ کسی که دو شهر ژاپن را با بمب اتمی نابود کرد و یا جنایت کاران تاریخ که مردم زمان خود را به سخترین شکنجه ها نابود کرده اند مستحق خلود در جهنم نیستند. و در مورد اهل بهشت هم که در دنیا عمل صالح انجام داده و تمام تکالیف انسانی خود را به درستی انجام داده و علاوه بر اینکه به دیگران ظلم و ستم نکرده بلکه عمری در خدمت دیگران بوده و به دیگران کمک کرده اند مستحق بهشت جاودان هستند
شکی نیست که کافران و افرادی که در حکم کافر و معاند هستند، چون مشرکان و منافقانِ معاند و منکر، در روز قیامت، در عذاب جاودانه خواهند ماند؛ چنان که خداوند در آیات 64 و 65، سوره احزاب می‏فرماید: «همانا خداوند کافران را لعنت و برایشان آتشی فروزان آماده کرده است که برای همیشه در آن باقی خواهند ماند.»؛1 اما خداوند، مؤمنان و افرادی را که پس از انجام گناه توبه کرده‏اند، می‏بخشد؛ چنان که در این‏باره می‏فرماید: «إنّمَا التّوبَه عَلَی اللّه لِلّذینَ یَعمَلونَ السّوء بِجَهالَه ثُمّ یَتوبونَ مِن قَریب فَأولـئِکَ یَتوب اللّه عَلَیهِم و کان اللّه عَلیما حَکیما؛ (نساء، 17) توبه، نزد خداوند فقط برای کسانی است که از روی نادانی مرتکب گناه می‏شوند؛ سپس به زودی توبه می‏کنند. خداوند، توبه این افراد را می‏پذیرد و دانای حکیم است.»
مؤمنان و یکتاپرستانی که گناهانی را انجام داده‏اند؛ ولی بدون توبه از دنیا رفته‏اند ـ اگر سزای اعمال زشت خود را در قبر ندیده باشند ـ در قیامت مدتی در عذاب می‏مانند تا کاملاً پاک شوند؛ آن گاه وارد بهشت خواهند شد؛ چنان که پیامبراکرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آلهدر این باره فرمود: «یکتاپرستانی که گناهان بزرگی را انجام داده و از گناه خود پشیمان نشده و توبه نکرده‏اند، داخل جهنم می‏شوند… آتش برخی را تا روی پاها، برخی را تا پشت پاها، بعضی را تا ران‏ها و عده‏ای را تا کمر فرا می‏گیرد و عده‏ای نیز تا گردن در آتش فرو می‏روند و این تفاوت‏ها، به جهت تفاوت گناهان و اعمالی بود که انجام می‏دادند. برخی یک ماه و بعضی یک سال در آتش نگه داشته و سرانجام از آتش بیرون آورده می‏شوند و طولانی‏ترین مدت توقف آنها در آتش قیامت، به اندازه عمر دنیاست؛ از روزی که آفریده شده تا روزی که فانی شود… و سپس وارد بهشت می‏شوند … .» البته در برخی روایات، مدت توقف مؤمنان گناه کار تا سیصد هزار سال تعیین شده است.2
از آیات متعدد قرآن بر می‏آید که با برپا شدن قیامت، عمر این جهان و موجودات آن هم به سر می‏رسد، و شروع قیامت، پایان این جهان است؛ چنان که خداوند با تعبیرهای مختلف، خبر از متلاشی شدن و نابود شدن این جهان را بیان می‏کند و می‏فرماید: «وَ حُمِلَت الأرض وَ الجِبال فَدکّتا دَکَّهً واحِدَه؛ (حاقه، 14) و زمین و کوه‏ها از جابر برداشته و یک باره در هم کوبیده و متلاشی شوند.» و…3
+===================
1. ر.ک: آیات و سوره‏های: نحل، 29؛ زمر، 71 و 72؛ توبه، 68؛ مجادله، 17؛ آل‏عمران، 86 ـ 88 و… .
2. ر.ک: تفسیر المیزان، علامه طباطبایی؛، ج 12، ص 102 و 103، انتشارات اسلامی.
3. ر.ک: سوره‏ها و آیات: مزمل، 14؛ طور، 10؛ واقعه، 5 و 6؛ قارعه، 5؛ نبأ، 20؛ طه، 20 و… .

دکمه بازگشت به بالا