آیا کافران و غیرمسلمانان به بهشت میروند؟

پرسش:
به فرموده خداوند، دینی جز اسلام پذیرفته نخواهد شد، پس پیروان حضرت موسی و عیسی(علیهما السلام)که صاحب کتابند و یا کسانی که هیچ دینی ندارند و گناه هم ندارند آیا وارد جهنم می شوند؟*

پاسخ:
اعمال افراد مؤمن به خدا و آخرت که آنها را با انگیزه نزدیکی به خدا انجام می دهند و خلوص نیت دارند، مقبول درگاه الهی است و استحقاق پاداش و بهشت می یابند; چنان که خداوند متعال می فرماید: «…قال إنّما یتقبل اللّه من المتّقین» (مائده، 27) لکن غیرمسلمانهایی که به خدا و آخرت ایمان دارند و عمل خیر را به قصد نزدیکی به خداوند انجام می دهند، به موجب این که از نعمت اسلام بی بهره اند، طبعاً از مزایای استفاده از این برنامه الهی محروم می مانند; حال اگر در قبول نداشتن اسلام، قاصر باشند، از اعمال خیر آنها به آن اندازه مقبول است که مانند خدمت به خلق خدا با برنامه الهی اسلام منطبق است; ولی اگر در این مسأله، مقصِّر باشند; یعنی حقایق اسلام بر آنها عرضه شود; ولی تعصب و عناد ورزند و انصاف را کنار بگذارند، تمام آن اعمال خیر به هدر خواهد رفت.
اعمالِ خیرِ افرادی که به خدا و قیامت ایمان ندارند و احیاناً برای خدا شریک قائلند و در این مسأله هم قاصرند نه مقصّر، موجب تخفیف و احیاناً رفع عذاب آنها خواهد بود یا در همین دنیا پاداش اعمال خود را می بینند; پس «ایمان» شرط اصلی برای ورود به بهشت است.
پیرو هر دین و پیامبری تا قبل از آمدن دین و پیامبر جدید، موظّف است طبق دین خویش عمل نماید و چنان چه پیش از تشریع دین جدید از دنیا برود، برابر با موازین همان دین بازخواست می شود; مثلا یهودیان تا قبل از آمدن حضرت عیسی(علیه السلام)، وظیفه داشتند طبق آیین حضرت موسی(علیه السلام) رفتار کنند و کسانی که قبل از آمدن حضرت مسیح(علیه السلام) از دنیا رفتند، طبق موازین دین یهود بازخواست خواهند شد و نیز مسیحیان تا قبل از تشریع دین اسلام، وظیفه داشتند بر اساس آیین مسیحیت رفتار کنند و کسانی که قبل از نزول قرآن از دنیا رفتند، بر اساس آیین مسیحیت بازخواست خواهند شد.
پیروان هر دین با آمدن پیامبر و دین جدید (بر اساس روحیه عبودیت و بندگی) وظیفه دارند به دین جدید بگروند و طبق آخرین دستور الهی رفتار کنند; بنابراین با توجه به، موازین دین جدید بازخواست خواهند شد.
این گونه افراد اگر از اسلام و حقانیت آن آگاه باشند ولی حق را نپذیرند گناهکارند وگرنه از مستضعفانند که از آیات 97ـ99 سوره نساء و 62 بقره و مانند آن ها استفاده می شود، حسابرسی افراد مستضعف جدا از دیگران است.
مستضعفان افرادی هستند که از نظر فکری یا بدنی یا اقتصادی آن چنان ضعیف اند که قادر به شناسایی حق از باطل نشوند و یا این که با تشخیص عقیده صحیح، بر اثر ناتوانی جسمی یا ضعف مالی و یا محدودیت هایی که محیط بر آن ها تحمیل کرده، قادر به انجام دادن وظایف خود به طور کامل نباشند و نتوانند مهاجرت کنند; مثلا در سرزمینی قرار گرفته اند که اکثریت آنان کافر و قدرت به دست آنان است و عالم دینی هم وجود ندارد که معارف دین را به آن ها برساند و یا محیط کفر و ترس اجازه نمی دهد به آن معارف عمل کنند و از سوی دیگر قدرت بیرون آمدن از آن جا و رفتن به محیط اسلام را هم ندارند و یا این که اصلا به ذهنش خطور نکرده که دینِ حقّی وجود دارد. چنین کسانی مصداق استثنای آیه هستند و عفو و مغفرت خداوند متعال شامل حالشان شده، داخل دوزخ نمی شوند; بلکه در آن جا امتحان می شوند و با این امتحان، «شقی و سعید» شناخته می شود.1
____________________________________________
1. ر.ک: المیزان، علامه طباطبایی رحمه‏الله، ج 5، ص 48، نشر اسلامی / تفسیر نمونه، آیت‏اللّه‏ مکارم شیرازی و دیگران، ج 4، ص 83ـ88، دارالکتب الاسلامیه / معاد، آیت اللّه‏شیخ حسین ربانی میانجی، ص 353ـ365، نشر علمیه.

دکمه بازگشت به بالا