آیا نیکوکاران نیز در این دنیا خوشی می برند؟

پرسش:پرسش:خداوند متعال در آیه 30 سوره نحل می فرماید: «… قالوا خَیرًا لِلَّذینَ اَحسَنوا فی هـذِهِ الدُّنیا حَسَنَهٌ ولَدارُ الأخِرَهِ خَیرٌ ولَنِعمَ دارُ المُتَّقین» این که نیکوکاران در زندگی دنیا نیکی و خوشی می بینند و در آخرت هم در بهترین نعمت ها هستند، با توجه به سختی هایی که متحمل می شوند و با توجه به برخی روایات که دنیا را زندان مؤمن می داند، چگونه جمع شدنی است؟ امروزه ستم کاران مؤمنان را در سخت ترین شرایط قرار داده اند، پس نیکوکاران در حیات دنیا کدام نیکی و خوشی را می بینند، پیامبران و صالحان همواره در دنیا سختی دیدند، لطفاً در این باره توضیح دهید.*
پاسخ:پرسش گر محترم! در پاسخ به چند نکته توجه فرمایید: 1. اگر به نعمت ها و رنج ها با نگاه آزمایش بنگریم، بسیاری از ارزیابی ها متفاوت می شود، اساساً آزمایش ها برای ارزیابی جوهر افراد و شایستگی و استعدادهای آنان است، چنان که خداوند متعال می فرماید: «در آن هنگام که شما در طرف پایین بودید و آن ها در طرف بالا ]و دشمن بر شما برتری داشت[ و کاروان ]قریش[ پایین تر از شما بود ]و وضع چنان سخت بود که [اگر با یک دیگر وعده می گذاشتید ]که در میدان نبرد حاضر شوید[ در انجام وعده خود اختلاف می کردید، ولی ]همه این ها [برای آن بود که خداوند، کاری را که می بایست انجام شود تحقق بخشد، تا آن ها که هلاک ]و گمراه[ می شوند از روی اتمام حجت باشد، و آن ها که زنده می شوند ]و هدایت می یابند[ از روی دلیل روشن باشد و خداوند شنوا و داناست.» این که رنج و گرفتاری یک خانواده را مصیبت شماریم و رفاه آسایش دیگری را سعادت بنامیم بسیار ماده نگری و ظاهر بینی است، نعمت ها و روزی های خداوند مادی و معنوی است، او که روزانه یک وعده غذا پیدا نمی کند، ولی لحظه به لحظه در خودسازی و کمالات علمی و معنوی، به درجات و مراتب بالاتر می رسد، در بهترین وضع سعادت قرار دارد و حاضر نیست یک لحظه از حالات معنوی خود را با دیگران عوض کند.1 2. خداوند متعال در آیه 30 از سوره نحل می فرماید: «]ولی هنگامی که[ به پرهیزگاران گفته می شد: پروردگار شما چه چیز نازل کرده است؟ می گفتند: خیر ]و سعادت[ ]آری[ برای کسانی که نیکی کردند، دراین دنیا نیکی است و سرای آخرت از آن هم بهتر است، و چه خوب است سرای پرهیزکاران.» در شأن نزول این آیه آمده است: هنگامی که پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم)در مکه بود، در موسم حج که مردم از اطراف جزیره عربستان گروه گروه وارد مکه می شدند، و چیزهایی را که درباره پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله وسلم)و آیین او به گوششان رسیده بود، از افراد مختلف در این باره می پرسیدند. هرگاه از مشرکان سؤال می کردند، آن ها می گفتند: چیزی نیست، همان افسانه های خرافی و اسطوره های پیشینیان است، ولی هنگامی که از مؤمنان درباره پیامبر اکرم و آیین او سؤال می کردند، در پاسخ می گفتند: پروردگار ما جز خیر و نیکی نازل نکرده است.2 آیین و آموزه های اسلام و آیات قرآن کریم، برای دنیا و آخرت مردم همگی خیر و نیکی و سعادتمندی است و اساساً هدف از بعثت پیامبر گرامی(صلی الله علیه وآله وسلم)و نزول قرآن کریم هدایت بشر به سوی کمال و رسیدن به سعادت در دنیا و آخرت می باشد، عمل به آیات قرآن کریم سعادت و خیر و خوشی مؤمنان را در دنیا و آخرت تأمین می کند. 3. اگر برخی مؤمنان در دنیا در رنج و گرفتاری هستند، ممکن است علت های مختلف داشته باشد و گرنه در دین اسلام و آموزه های الهی هیچ گونه نقص و عیبی نیست، بلکه اگر عیبی هست در مسلمانی مسلمانان می باشد.بی تردید اگر به تمام دستورها و آموزه های قرآن و آیین اسلام عمل شود، انسان ها در دنیا و آخرت سعادتمند می شوند; خداوند متعال در این باره می فرماید: «… اِنَّ اللّهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَوم حَتّی یُغَیِّروا ما بِاَنفُسِهِم…(رعد، 11);… خداوند سرنوشت هیچ قوم ]و ملتی[ را تغییر نمی دهد، مگر آن که آنان آن چه را در خودشان است تغییر دهند…» 4. این که در روایات اسلامی آمده که: «دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است» امری نسبی و در قیاس با آخرت می باشد، به این معنا که اگر بهشت و جایگاه مؤمن را با جایگاه او در دنیا مقایسه کنیم، دنیا نسبت به آخرت برای او مانند زندان است و از طرفی اگر جایگاه کافر در دنیا را با جایگاه او در آخرت و جهنم بسنجیم، دنیا برای او مانند بهشت است; چنان که روزی شخصی یهودی که ظاهری ساده داشت امام حسن مجتبی(علیه السلام)را در ظاهری آراسته دید و به حضرت عرض کرد: آیا پیامبر شما نگفت: دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است؟ امام(علیه السلام)در پاسخ فرمود بله، یهودی گفت: این حال من است و آن هم حال شما؟! امام(علیه السلام)در پاسخ فرمود: «اشتباه می کنی، اگر ما و جایگاه ما را در بهشت و جایگاه و آن چه برای تو آماده کرده اند در جهنم را می دیدی، پس همانا می فهمیدی که تو در بهشت هستی و من در زندان هستم.»3 پس دنیا برای مؤمنان و صالحان نسبت به جایگاهشان در بهشت مانند زندان است.

____________________________________________

1. ر.ک: تفسیر المیزان، علامه سید محمدحسین طباطبایی، ج 9، ص 92، تهران، دارالکتب الاسلامیه.2. ر.ک: مجمع البیان، مرحوم طبرسی، ج 3، ص 358، دار احیاء التراث العربی، بیروت.3. ر.ک: تصحیح اعتقادات امامیه، شیخ مفید، ص 97، دارالمفید، بیروت.

دکمه بازگشت به بالا