کشور مغرب در کدام قاره است

آشنایی با مغرب

همشهری آنلاین: مغرب کشوری است در شمال غربی آفریقا. اعراب آن را مغرب می‌نامند که به معنی محل غروب آفتاب است.

مغرب ساحلی طولانی با اقیانوس اطلس دارد و از شمال به‌ جبل‌الطارق و دریای مدیترانه‌ می‌رسد.

این کشور از شرق با الجزایر، از غرب با اقیانوس اطلس، از جنوب با کشور موریتانی و از شمال با دریای مدیترانه‌ همسایه‌ است. پایتخت مغرب شهر رباط است.

در سال ۱۹۱۲ فرانسه بخش عظیمی از مغرب را اشغال می‌کند و از این سال به بعد مبارزه علنی مردم علیه سلطه فرانسه تحت رهبری عبدالکریم خطاب آغاز می‌شود.

در سال ۱۹۲۷ میلادی، محمدبن یوسف (محمد پنجم) به تخت سلطنت می‌نشیند و به پدر استقلال مغرب شهرت می‌یابد.

فرانسه که حاضر به قبول استقلال مغرب نبود سعی کرد از برخی عناصر مرتجع علیه محمد پنجم استفاده کند و سرانجام محمدپنجم را به همراه خانواده اش به ماداگاسکار تبعید کرد.

تبعید محمد پنجم نقش مثبتی در تحقق استقلال این کشور ایفاد کرد و مردم خواستار بازگشت وی و اعلام استقلال کشور شدند.

در ۱۶ نوامبر ۱۹۵۵ محمد پنجم به کشور بازگشت و در ۳ مارس ۱۹۵۶ فرانسه استقلال کشور مغرب را به رسمیت شناخت. پس از استقلال مغرب ملک محمد پنجم (تا مارس ۱۹۶۱)، ملک حسن دوم (تا ژوئیه ۱۹۹۹) بر تخت سلطنت می‌نشینند و از آن زمان تا کنون نیز ملک محمد ششم بر این کشور حکومت دارد.

مغرب ادعای مالکیت صحرای باختری را دارد و بخش عمده‌ای از آن را از سال ۱۹۷۵ اداره‌ کرده ‌است. وضعیت صحرای باختری هنوز مورد اختلاف و مناقشه‌ است.

دو شهر سبته و ملیله که مشرف بر دریای مدیترانه هستند در حاکمیت ۵ قرنی اسپانیا قرار دارند و از نظر دولت مغرب این دوشهر و چند جزیره کوچک دیگر متعلق به آنها است اما اسپانیا این سرزمین‌ها را متعلق به خود می‌داند.

به طور کلی مغرب دارای آب و هوایی معتدل و بارانی است. این کشور در مناطق شمالی تحت تأثیر آب و هوای مدیترانه‌ای و در مناطق غربی و شمال غرب متأثر از آّب و هوای اقیانوس اطلس است.

در مناطق داخلی، مغرب دارای آب و هوای قاره‌ای بوده و در رشته کوه‌های اطلس بارش برف و باران بیشتر می‌شود. مناطق جنوبی دارای آب و هوای گرم و بیابانی است.

سیاست در مغرب

در قانون اساسی حکومت پادشاهی مغرب، پادشاه در اداره کشور قدرت زیادی دارد. خاندان سلطنتی از سادات علوی بوده و شجره ملک محمد ششم با سی و شش واسطه به حضرت فاطمه (س) می‌رسد.

پارلمان مغرب از دو مجلس نمایندگان و مشاوران تشکیل شده است. اعضای مجلس نمایندگان ۳۲۵ نفر و برای مدت پنج سال انتخاب می‌شوند.

در انتخابات سپتامبر ۲۰۰۲ برای اولین بار ۳۰ نماینده زن از سراسر کشور انتخاب شدند. مجلس مشاوران (سنا) نیز دارای ۲۷۰ عضو است که برای مدت ۹ سال انتخاب می‌شوند.

هر سه سال یک سوم نمایندگان مجلس سنا تغییر می‌کنند. شیوه انتخاب آنها به صورت غیرمستقیم است.

قوه قضائیه مستقل از قوای دیگر است و احکام دادگاه‌های آن به نام پادشاه صادر و اجرا می‌شود. پادشاه در رأس شورای عالی قضائی قرار دارد.

مطابق اصل سوم قانون اساسی مصوب ۱۹۹۶ میلادی، احزاب سیاسی، سازمان‌های سندیکائی،  انجمن‌های محلی و اتاق‌های صنفی در سازمان‌دهی و نمایندگی شهروندان مشارکت دارند.

احزاب مخالف سنتی در جبهه‌ای تحت عنوان «کتله» فعالیت می‌کنند که مرکب از چهار حزب استقلال (PI)، اتحاد سوسیالیست نیروهای خلقی ( USFP)، حزب ترقی و سوسیالیسم ( PPS) و سازمان اقدام دموکرات و خلقی (OADP) است.

احزاب موافق نیز در جبهه‌ای دیگر تحت عنوان وفاق به فعالیت مشغولند. حزب اتحاد برای قانون اساسی (UC) و جنبش (مردمی) خلق (MP) از جمله این احزابند.

اقتصاد در مغرب

تولید ناخالص داخلی مغرب ۱۲۷ میلیارد دلار است که در سال ۲۰۰۷ میلادی رشدی ۲.۱ درصدی داشت. نیروی کار این کشور ۱۱.۳۵ میلیون نفر است که ۴۰ درصد ‌آنها در بخش کشاورزی، ۱۵ درصد آنها در بخش صنعت و ۴۵ درصد از آنها در بخش خدمات فعالیت می‌کنند.

نرخ بیکاری در این کشور ۱۵ درصد است و ۱۵ درصد از مردم مغرب زیر خط فقر زندگی می‌کنند.

محصولات صادراتی این کشور شامل البسه و منسوجات، محصولات الکتریکی، مواد شیمیایی غیرآلی، ترانزیستور، محصولات پتروشیمی، میوه و سبزیجات و ماهی است که به کشورهای فرانسه، اسپانیا، انگلیس، ایتالیا و هند صادر می‌شود.

محصولات وارداتی این کشور شامل نفت خام، نخ و پارچه، تجهیزات ارتباطی، گندم، گاز و الکتریسیته، ترانزیستور و پلاستیک است که از کشورهای فرانسه، اسپانیا، عربستان سعودی، چین، ایتالیا و آلمان وارد می‌شود.

اقتصاد مغرب آمیزه‌ای از کشاورزی، شیلات، فسفات، توریزم، صنایع تبدیلی و ارز حاصل از درآمد کارگران مغربی مقیم اروپاست. تولید غیرقانونی مواد مخدر و صدور آن به اروپا نیز یک فعالیت اقتصادی به ویژه در ناحیه شمالی این کشور بحساب می‌آید.

مغرب به جهت موقعیت خاص جغرافیایی یعنی واقع شدن در قسمت جنوبی دریای مدیترانه و در همسایگی قاره اروپا و تنگه جبل طارق و نیز داشتن سواحل طولانی در اقیانوس اطلس، از موقعیت ویژه ای در حوزه اقتصاد، تجارت و توریسم برخوردار است.

سیستم اقتصاد مغرب همانند سایر کشورهای در حال توسعه با مسائلی نظیر خصوصی سازی، لیبرالیزه کردن اقتصاد، تشویق و جلب سرمایه گذاری های خارجی و ایجاد فضای مناسب اجتماعی و خصوصی برای آن و نیز ارائه امتیازات بزرگ‌منشانه در زمینه توریسم و تکیه بر منابع اولیه و همچنین موانعی چون بدهی خارجی و پیامدهای ناشی از پرداخت آن مانند گرانی، فشار بر طبقات کم درآمد، بیکاری، اختلاس، ارتشاء و شکاف طبقاتی درگیر است.

اتحادیه اروپا، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، سازمان‌های پولی مجموعا ۵۷۰ میلیون دلار در سال ۲۰۰۴  به این کشور کمک اعطا کرده‌اند.

مردم مغرب

جمعیت مغرب ۳۳ میلیون و ۷۵۷ هزار و ۱۷۵ نفر است که میانگین سنی آنها ۲۴.۳ سال است. امید به زندگی در بدو تولد در این کشور برای زنان ۷۳.۶۷ سال و برای مردان ۶۸.۸۸ سال است.

بر اساس آمارهای سال ۲۰۰۱ میلادی ۰.۱ درصد از مردم این کشور یعنی جمعیتی در حدود ۱۵ هزار نفر به بیماری ایدز مبتلا هستند. ۵۲.۳ درصد از جمعیت این کشور باسواد هستند. دین رسمی مغرب اسلام است.

در مغرب تعداد اندکی مسیحی و یهودی زندگی می‌کنند. یهودیان در دو شهر دارالبیضاء (کازابلانکا) و مغرب اقامت دارند.

زبان رسمی این کشور عربی است اما زبان فرانسه هم در تجارت و سیاست به کار برده می‌شود. زبان بربری هم در میان مردم رایج است.

ارتباطات در مغرب

برنامه‌های رادیو و تلویزیون در حال حاضر اکثر مناطق پادشاهی مغرب را در بر می‌گیرد وقتی از چارچوب سرزمین ملی نیز فراتر رفته و برخی مناطق جهان را می‌پوشاند.

پخش برنامه رادیویی مغرب از سال ۱۹۲۸ میلادی آغاز شده‌ است و زبان‌های پخش برنامه رادیویی عربی، فرانسه، اسپانیایی و بربری است همچنین یک رادیویی خصوصی تحت عنوان رادیو بین المللی مدیترانه در سال ۱۹۸۰ میلادی تأسیس شد که به دو زبان عربی و فرانسه برنامه پخش می‌کند.

حدود ۶۵۰ نشریه به زبان‌های عربی و فرانسوی منتشر می‌شود که غالباً متعلق به احزاب و گروه‌های سیاسی یا دولتی است. نام روزنامه‌های اصلی و مهم مغرب در فهرست روزنامه‌های مغرب آمده‌اند.

مغرب در یک نگاه

کلیات

کشور مراکش یکی از کشورهای پادشاهی قاره آفریقا است که پایتخت آن شهر رباط است. از دیگر شهر‌های مهم کشور مراکش می توان به کازابلانکا (دارالبیضاء)، طنجه، ناظور، محمدیه، آسفی و اگادیر. فاس (دارای نوعی مرکزیت مذهبی – فرهنگی)، مراکش (دژ فرهنگ بربر)، طنجه، اگادیر (شهر‌های توریستی)، ایفرن، مکناس، وجده، تطوان، محمدیه و قنیطره (کنیترا) اشاره کرد. زبان و خط رسمی در این کشور عربی بربری است و مساحت آن ۷۱۰۸۵۰ کیلومتر مربع بانضمام صحرای غربی است. واحد پول در کشور مراکش درهم و دین رسمی مسلمان مالکی مذهب است که جمعیتی بیش از ۳۲ میلیون نفر در این کشور زندگی می کنند.

جغرافیا

کشور پادشاهی مراکش که در زبان عربی به آن «المملکه المغربیه» گفته می‌شود نخستین کشور شکل گرفته مغرب مسلمان است. این کشور در ایران به نام «مراکش» شناخته می‌شود. در سازمان‌های بین‌المللی از جمله سازمان ملل متحد برحسب مورد زبانی، به نام Ma oc یا Mo occo است چرا که واژه مغرب، مفهوم گسترده «مغرب بزرگ» (شامل کشور‌های الجزایر، تونس و مراکش) را افاده می‌کند. مراکش نزدیکترین کشور آفریقایی به اروپا است که به وسیله تنگه جبل الطارق از آن جدا می‌گردد. فاصله میان مراکش و اسپانیا حدود ۱۵ کیلومتر است.

جغرافیای طبیعی

مراکش در دورترین قسمت شمال غربی قاره آفریقا واقع شده‌است. از شمال به دریای مدیترانه و جبل الطارق (۴۶۸ کیلومتر) و از غرب به اقیانوس اطلس (۲۷۰۰ کیلومتر) منتهی می‌شود. این کشور از شرق با الجزایر (۱۵۵۹ کیلومتر) و از جنوب با سرزمین مورد اختلاف صحرای غربی (۴۴۳ کیلومتر) هم‌مرز است. بر اساس نظر دولت و مردم مراکش که صحرای غربی را به‌طور تاریخی از آن خود می‌دانند، این کشور در جنوب با موریتانی هم‌مرز است. شایان ذکر است دو شهر سبته و ملیلا که مشرف بر دریای مدیترانه هستند در حاکمیت ۵ قرنی اسپانیا قرار دارند و از نظر دولت مراکش این دوشهر و چند جزیره کوچک دیگر متعلق به آن‌ها است، اما اسپانیا این سرزمین‌ها را اسپانیایی می‌داند که در این صورت ۳۶ کیلومتر به خاطر شهر سبته و ۶۹ کیلومتر به خاطر شهر ملیلا مرز زمینی با اسپانیا وجود دارد. بطور کلی مراکش دارای آب و هوایی معتدل و بارانی است. این کشور در مناطق شمالی تحت تأثیر آب و هوای مدیترانه‌ای و در مناطق غربی و شمال غرب متأثر از آّب و هوای اقیانوس اطلس است. در مناطق داخلی، مراکش دارای آب و هوای قاره‌ای بوده و در رشته کوه‌های اطلس بارش برف و باران بیشتر می‌شود. مناطق جنوبی دارای آب و هوای گرم و بیابانی است.

جغرافیای انسانی

جمعیت مراکش (با احتساب صحرای غربی) حدود ۳۱ میلیون نفر است که ۴۹۸ درصد را مردان و ۵۰۲ درصد را زنان تشکیل داده‌اند از این تعداد جمعیت ۴۳ درصد در مناطق روستایی و ۵۷ درصد در مناطق شهری زندگی می‌کنند. تراکم جمعیت در هر کیلومتر مربع ۴۱ نفر، میانگین نفرات خانوار ۴۵ و نرخ رشد سالیانه جمعیت ۶۴۱ درصد است. میزان بیسوادی در کشور نیز حدود ۵۰ درصد جمعیت است که نرخ بیسوادی در زنان ۶۲ درصد و در مردان حدود ۳۸ درصد است. نرخ بیکاری در این کشور بالغ بر۲۲ درصد جمعیت فعال است.

جغرافیای سیاسی

مراکش در ساحل جنوبی دریای مدیترانه و جنوب تنگه جبل الطارق قرار دارد که توسط آن ارتباط میان دریای مدیترانه و اقیانوس اطلس فراهم می‌شود. از سویی مراکش از جایگاهی راهبردی در میان کشور‌های شمال آفریقا برخوردار است چرا که علاوه بر واقع شدن در حوزه جنوبی دریای مدیترانه و جنوب تنگه جبل الطارق و نزدیکی به اروپا (نزدیکترین کشور آفریقایی به اروپاست)، این کشور در مجاور اقیانوس اطلس است اندوخته عظیم ماهیان گوناگون در آب‌های نزدیک به این سرزمین قرار دارند. دسترسی به دریای آزاد و وجود منابع عظیم فسفات و دیگر مواد کانی بر اهمیت مراکش می‌افزاید و چنانچه صحرای غربی را به‌عنوان بخشی از این کشور در نظر بگیریم بر امکانات راهبردی آن افزوده می‌گردد چرا که صحرای غربی دارای ذخایر نفتی، فسفات و گاز است و ذخایر ماهیان اقیانوس اطلس در آب‌های مجاور صحرای غربی بسیار غنی است.

تاریخ معاصر

سال‌های ۱۹۱۲-۱۸۷۳ مصادف با حکومت‌های حسن اول، عبدالعزیز و مولای حفیظ است. این دوران در پرتو رقابت قدرت‌های بزرگ استعماری، مراکش استقلال خود را حفظ می‌کند. لیکن در سال ۱۹۱۲ پس از موافقتنامه‌های الجزیره (۱۹۰۶ م)، فرانسه بخش عظیمی از مراکش را اشغال می‌کند و از این سال به بعد مبارزه علنی مردم علیه سلطه فرانسه تحت رهبری عبدالکریم خطاب آغاز می‌گردد. در سال ۱۹۲۷ میلادی، محمدبن یوسف (محمد پنجم) به تخت سلطنت می‌نشیند و بعلت مخالفت با سلطه فرانسویان بدون اینکه خواهان گسستن کامل از فرانسه باشد تبدیل به یک چهره ملی شد که در آینده به پدر استقلال مراکش شهرت یافت. فرانسه که حاضر به پذیرش استقلال مراکش نبود کوشید از برخی گروه‌ها علیه محمد پنجم استفاده نماید که در رأس آن‌ها الجلاوی بود. از این‌رو به خواسته هواداران الجلاوی که خواستار عزل محد پنجم بودند جواب مثبت داد و محمدپنجم را بهمراه خانواده‌اش به ماداگاسکار تبعید نمود. تبعید محمد پنجم نقش مثبتی در تحقق استقلال این کشور ایفاد نمود و مردم خواستار بازگشت وی و اعلام استقلال کشور شدند. از طرفی قیام الجزایر علیه فرانسه عاملی در جهت تضعیف حضور فرانسه در مراکش گردید و فرانسه بمنظور جلوگیری از سرایت این قیام بر تمامی منطقه و فشار‌های مردمی در داخل بتدریج زمینه را برای پذیرش خواست عمومی مردم مراکش فراهم نمود. در ۱۶ نوامبر ۱۹۵۵ محمد پنجم به کشور بازگشت و در ۳ مارس ۱۹۵۶ فرانسه استقلال کشور مراکش را به رسمیت شناخت. ساختار سیاسی کشور

پس از استقلال مراکش (۳ مارس ۱۹۵۶)، نخستین قانون اساسی کشور در دسامبر۱۹۶۲، با برگزاری همه‌پرسی به تصویب رسید. مطابق این قانون اساسی پادشاه بالاترین مرجع چه از نظر سیاسی و چه از نظر مذهبی قلمداد می‌شود. پادشاهی مراکش حدود ۱۲ قرن عمر دارد و از ابتدا نیز با مذهب آمیخته بوده‌است. در واقع قانون اساسی مذکور درخصوص مرجعیت سیاسی _. مذهبی پادشاه آنچه را که قبلاً وجود داشت در قالب قانون درآورد. قانون اساسی مراکش در مقاطع سال‌های ۹۶، ۹۲، ۸۰، ۷۲، ۷۰ ویرایش‌ها و پیرایش‌هایی به خود دید که مهم‌ترین تغییر آن مربوط به سال ۱۹۹۶ است که پارلمان مراکش دومجلسی گردید. قانون اساسی کنونی (در همه‌پرسی مورخ ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۶ به تصویب رسید) قانون اساسی کنونی دارای یک دیباچه و صد و هشت اصل است که در سیزده بخش تنظیم گردیده‌است. بر پایه اصل یکم مراکش دارای نظام پادشاهی مشروطه، دمکراتیک و اجتماعی و مطابق اصل دوم، حاکمیت از آن مردم است. در قانون اساسی پادشاه ضمن مقدس بودن از قدرت بسیاری برخوردار است. پادشاه، نماینده عالی ملت و مظهر وحدت ملت است که بر اجرای اسلام و قانون اساسی نظارت دارد. وی قادر است بدون توجه به اینکه که چه حزبی بیشترین کرسی‌های پارلمان را در اختیار دارد، نخست وزیر را تعیین کند و بر اساس پیشنهاد نخست وزیر، کابینه دولت مراکش را نیز تعیین می‌نماید و می‌تواند به مأموریت وزرا و دولت خاتمه دهد. شاه بر شورای وزیران ریاست دارد و می‌تواند هر دو مجلس پارلمان یا یکی از آن‌ها را پس از مشورت با رؤسای آن‌ها منحل نماید. مصوبات مجلس ظرف سی روز به توشیح وی درمی آید. شاه فرمانده نیرو‌های مسلح است و ریاست عالی شورای قضات، شورای عالی آموزش و شورای عالی توسعه ملی و برنامه را داراست. پادشاه کنونی مراکش ملک محمد ششم (متولد ۱۹۶۳ م) می‌باشد که پس از درگذشت ملک حسن دوم از بیست و سوم ژوئیه ۱۹۹۹ به تخت سلطنت نشسته‌است. قوه قضائیه

قوه قضائیه مستقل از قوای دیگر بوده و احکام دادگاه‌های آن به نام پادشاه صادر و اجرا می‌شود. پادشاه در رأس شورای عالی قضائی قرار دارد شورای قضائی علاوه بر پادشاه (به‌عنوان رئیس شورا) متشکل است از: وزیر دادگستری، رئیس اول دیوان عالی کشور، دادستان عمومی، رئیس شعبه دیوان عالی کشور، دو نماینده از قضات دادگاه‌های پژوهش و چهار نماینده از دادگاه‌های بدوی. پادشاه علاوه بر تعیین رئیس دیوان عالی کشور مطابق فرمانی و با پیشنهاد شورای عالی قضائی، قضات را نیز انتخاب می‌کند. نظام قضائی عبارت است از: دیوانعالی (مجلس الاعلی)، دادگاه‌های استیناف، دادگاه‌های بدوی، دادگاه‌های منطقه‌ای، دادگاه‌های کار، دادگاه‌های تجاری و دادگاه عالی تجارت. پارلمان

پارلمان مراکش از دو مجلس نمایندگان ومشاوران تشکیل شده‌است. اعضای مجلس نمایندگان ۳۲۵ نفر و برای مدت ۵ سال انتخاب می‌شوند. در انتخابات سپتامبر ۲۰۰۲ برای اولین بار ۳۰ نماینده زن از سراسر کشور انتخاب شدند. مجلس مشاوران (سنا) نیز دارای ۲۷۰ عضو می‌باشد که برای مدت ۹ سال انتخاب می‌شوند. جلسات مجلس معمولاً علنی می‌باشد و گزارش کامل آن در بولتن رسمی منتشر می‌گردد. در ترکیب مجلس فعلی، سه حزب «اتحادیه سوسیالیستی»، «استقلال» و «عدالت و توسعه» به ترتیب بیشترین کرسی‌های مجلس نمایندگان را بخود اختصاص داده‌اند. احزاب قانونی و رسمی

مطابق اصل سوم قانون اساسی مصوب ۱۹۹۶ میلادی، احزاب سیاسی، سازمان‌های سندیکائی، مجتمعات محلی و اتاق‌های صنفی در سازمان دهی و نمایندگی شهروندان مشارکت دارند و تک حزبی نیز غیر قانونی است.

عضویت در سازمان‌های منطقه‌ای و بین المللی

مراکش در سازمان‌های بین المللی و منطقه‌ای متعددی عضویت دارد که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: سازمان ملل متحد، سازمان وحدت آفریقا (تعلیق عضویت۱۹۸۴)، اتحادیه عرب، سازمان کنفرانس اسلامی، اتحادیه مغرب عربی، جنبش غیر متعهدها، سازمان تجارت جهانی است. مراکش از بنیانگذاران سازمان کنفرانس اسلامی و صندوق حمایت از قدس است. مقر آیسسکو سازمان علمی فرهنگی یکی از سازمان‌های وابسته به کنفرانس اسلامی در رباط می‌باشد. ۵۷ کشور اسلامی از جمله ایران عضو این سازمان می‌باشند. اوضاع اقتصادی کشور

کشور مراکش و یا مغرب کشوری است که در شمال دریای مدیترانه و در غرب اقیانوس اطلس آن را احاطه کرده‌است. وجود سواحل بیش از ۳۵۰۰ کیلومتری آن، این کشور را از منابع عظیم دریایی و تجمع گونه‌های مختلف ماهیان بهره‌مند نموده و شرایط ممتازی را برای این کشور بوجود آورده‌است. هم اکنون مغرب در زمینه صادرات انواع ماهی مانند ساردین و نرم تنانی همچون هشت پا به اروپا، آمریکا و آسیا فعالیت دارد. اقتصاد مغرب بر چند عنصر ماهیگیری، کشاورزی، تجارت و صنعت گردشگری متمرکز است. خاک کشور مغرب با توجه به آب هوای معتدلش و بارندگی در زمینه کشاورزی بسیار مستعد می‌باشد. مناطق مرکزی و شمالی این کشور مملو از درختان زیتون و میوه‌است و در واقع این شرایط کشور مغرب را به یکی از صادر کنندگان عمده زیتون، تبدیل کرده‌است، میوه و سبزیجات نیز از اقلام دیگر صادراتی این کشور می‌باشد. مغرب با فاصله‌ای کمتر از ۱۵ کیلومتر بر روی دریا به جنوب کشور اسپانیا و در واقع قاره اروپا متصل می‌شود و همین امر باعث گردیده این کشور به عنوان پلی دو قاره آفریقا و اروپا را به یکدیگر متصل نماید. این کشور یکی از شرکای تجاری اروپا علی‌الخصوص فرانسه می‌باشد، عواملی همچون نزدیکی راه، زبان مشترک و قوانین جاری این امر را تسهیل نموده است. فرهنگ

مراکش در فرایند تاریخی خود همواره از فرهنگی نسبتاً غنی و متنوع برخوردار بوده و هر نقطه آن نیز ضمن وابستگی به این میراث فرهنگی، ویژگی‌های خاص خود را دارا بوده‌است. جمعیت این کشور از دو قوم سامی عرب و بربر آمازیغ تشکیل شده که علاوه بر نقاط مشترک از جمله دین اسلام، میراث بر فرهنگ خاص خود هستند. بربر‌های مراکش در تشکیل و تداوم فرهنگ و تمدن سازی کشور خود بمیزان اعراب شریک بوده‌اند. از لحاظ تاریخی، مراکش در زمان هارون الرشید از سلطه بغداد خارج شده و تحت تسلط ترکان عثمانی نیز درنیامد. از این رو با حفظ عنصر اسلامی ـ. ملی بر فرهنگ مراکشی خود تأکید ورزیده‌است. مراکش تنها کشور در جهان عرب است که از سوی امپراتوری عثمانی مورد هجوم و تسخیر قرار نگرفت. بطور کلی می‌توان اذعان داشت که مراکش در مسیر تاریخی خود، از تبادلات فرهنگی با بیگانگان جز آنچه را که خودشان خواسته‌اند، سرباز زده‌اند و هویت فرهنگی خویش را در اولویت اول قرار داده‌اند. مردم مراکش همواره تلاش نموده‌اند در گذر زمان به سنت‌های مذهبی ـ. ملی خود حتی در پوشیدن لباس سنتی خود، پایبند باشند. دین در مراکش

مطابق اصل ششم قانون اساسی مراکش، دین رسمی کشور اسلام است. قانون اساسی در نوع مذهب سکوت اختیار کرده لیکن از دیرباز (قرن ۱۱ میلادی) مذهب مالکی (امام مالک بن انس) در این کشور مستقر گشته و اکثریت قریب به اتفاق مردم پیرو مکتب فقهی امام مالک هستند. حاکمیت نیز تأکید زیادی بر وحدت مذهبی به‌عنوان یکی از پایه‌های وحدت مردم دارد. در مراکش تعداد اندکی مسیحی و یهودی زندگی می‌کنند. قسمت اعظم یهودیان مراکش حدود ۲۵۰ هزار نفر که در حال حاضر نسل آن‌ها در اسرائیل به ۹۰۰ هزار نفر می‌رسد در زمان ملک حسن دوم به اسرائیل مهاجرت کردند. یهودیان فعلی در شهر کازابلانکا و مراکش مکناس و فاس و طنجه و صویره و رباط و سلا اقامت دارند. بر پایه اصل ششم قانون اساسی، دولت موظف است آزادی انجام امور مذهبی را برای همگان تضمین نماید.

* با کشور سوریه بیشتر آشنا شوید

 * با کشور آمریکا بیشتر آشنا شوید

 * با کشور عراق بیشتر آشنا شوید

 * با کشور لبنان بیشتر آشنا شوید

 *با کشور ایران بیشتر آشنا شوید

 *با کشور افغانستان بیشتر آشنا شوید

 *با کشور روسیه بیشتر آشنا شوید

 * با کشور ترکیه بیشتر آشنا شوید

 * با کشور ونزوئلا بیشتر آشنا شوید

 * با کشور انگلیس بیشتر آشنا شوید

 * با کشور مصر بیشتر آشنا شوید

دکمه بازگشت به بالا