راه شناخت امام زمان در وقت ظهور چیست ؟

پرسش: راه شناخت امام زمان در وقت ظهور چیست ؟

ظهور منجی موعود یک اعتقاد عمومی در تمامی ادیان است. کتاب های مقدس آسمانی ، بشارت داده اند که جهان در سیطره ظلم و فساد  نمی ماند؛ بلکه جماعت صالحان به امامت “رهبر موعود” عدل و داد را در گیتی حاکم خواهند کرد.

ریشه دار بودن اعتقاد به مهدی و منجی، موجب آماده بودن مردم اعصار گوناگون برای پذیرش و تبعیت وی شده و می شود. از همین رو، این مفهوم موجب سوءاستفاده فریبکاران و شیادانی شده است که در طول تاریخ با ادعاهای دروغین، خود را مهدی یا از یاران او معرفی کردند تا از رهگذر عقیده پاک مردم به نیات آلوده خویش دست یابند.

از طرفی روایات تاکید دارد دوره آخرالزمان مملو از فتنه ها و امتحانات سخت است . در این برهه از تاریخ بشریت ، بسیاری از مردم دچار انحرافات گوناگون شده و طرفداران حق در اقلیت خواهند بود. در این بین  ظهور فرقه های انحرافی و مدعیان دروغین کار را سخت تر کرده و باعث انحرافات عقیدتی میشود ،

به دو روایت در این زمینه اشاره میکنیم :

حدیث اول : دوازده پرچم گمراهی

عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ: إِیَّاکُمْ وَ التَّنْوِیهَ‏ أَمَا وَ اللَّهِ لَیَغِیبَنَّ إِمَامُکُمْ سِنِیناً مِنْ دَهْرِکُمْ وَ لَتُمَحَّصُنَّ حَتَّى یُقَالَ مَاتَ قُتِلَ هَلَکَ بِأَیِّ وَادٍ سَلَکَ وَ لَتَدْمَعَنَّ عَلَیْهِ عُیُونُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَتُکْفَؤُنَ‏ کَمَا تُکْفَأُ السُّفُنُ فِی أَمْوَاجِ الْبَحْرِ فَلَا یَنْجُو إِلَّا مَنْ أَخَذَ اللَّهُ مِیثَاقَهُ وَ کَتَبَ فِی قَلْبِهِ الْإِیمَانَ وَ أَیَّدَهُ‏ «بِرُوحٍ مِنْهُ» وَ لَتُرْفَعَنَّ اثْنَتَا عَشْرَهَ رَایَهً مُشْتَبِهَهً لَا یُدْرَى أَیٌّ مِنْ أَیٍّ قَالَ فَبَکَیْتُ ثُمَّ قُلْتُ فَکَیْفَ نَصْنَعُ قَالَ فَنَظَرَ إِلَى شَمْسٍ دَاخِلَهٍ فِی الصُّفَّهِ فَقَالَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ تَرَى هَذِهِ الشَّمْسَ قُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ وَ اللَّهِ لَأَمْرُنَا أَبْیَنُ مِنْ هَذِهِ الشَّمْس‏

الکافی (ط- الإسلامیه)، ج‏1، ص: 336

مفضل بن عمر میگوید : از امام صادق علیه السّلام شنیدم، مى‏فرمودند: از فاش کردن و منتشر کردن [اسرار اهل البیت] حذر کنید، آگاه باشید، به خدا قسم امام شما سال‏هاى چندى از روزگار شما غایب خواهد شد، و حتما همه امتحان مى‏ شوید، تا این‏که گفته مى‏شود: او مرده ، کشته شده ، معلوم نیست به کدام بیابان رفته است؟ چشم‏هاى مؤمنان براى او اشک مى‏ریزند و مانند کشتی در امواج دریا واژگون خواهید شد . پس از آن ورطه کسى نجات نمى‏یابد به جز کسى که خداوند از او عهد و پیمان گرفته و ایمان را در دل او نوشته و او را با بشارتى از جانب خودش مؤّید فرموده باشد و [در زمان غیبت‏] دوازده پرچم و بیرق به اهتزاز درمى‏آید که مشتبه بوده و هیچ‏کدام قابل تشخیص نیست [که کدام حقّ و کدام باطل است‏].وقتى که سخن حضرت به اینجا رسید، من گریه کردم و عرض کردم: در آن وضعیت و اوضاع سخت، ما چه کنیم؟ حضرت در حالى‏که به نور خورشید که وارد اتاق شده بود نگاه میکرد ، به من فرمودند: اى ابا عبد اللّه! این نور خورشید را مى‏بینى؟ عرض کردم:بله. حضرت فرمودند: به خدا قسم! ولایت ما از این خورشید روشن‏تر است‏

حدیث دوم : مدعیانی که سید هستند !

عَنْ أَبِی خَدِیجَهَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَا یَخْرُجُ الْقَائِمُ حَتَّى یَخْرُجَ قَبْلَهُ اثْنَا عَشَرَ مِنْ بَنِی هَاشِمٍ کُلُّهُمْ یَدْعُو إِلَى نَفْسِه‏.

الإرشاد فی معرفه حجج الله على العباد، ج‏2، ص: 372

ابی خدیجه میگوید امام صادق علیه السلام فرمودند : قائم خروج نخواهد کرد تا دوازده تن از بنی هاشم قبل از او خروج کنند و هر کدام از آنها مردم را برای خود دعوت میکند .

راه شناخت امام زمان علیه السلام در ایام ظهور

با ملاحظه روایات آخر الزمان این سوال مطرح میشود : راه شناخت امام زمان علیه السلام در وقت ظهور چه خواهد بود ؟ به عبارتی دیگر چگونه میتوان مدعی حق را از مدعیان دروغین تمییز داد ؟

با بررسی روایات میتوان به دو راه اساسی برای شناخت امامان معصوم اشاره کرد که عبارتند از:

راه اول شناخت امام زمان (ع) :  نص و معرفی از طرف پیامبر و معصومان سابق ،

عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ وَ حَفْصِ بْنِ الْبَخْتَرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قِیلَ لَهُ بِأَیِّ شَیْ‏ءٍ یُعْرَفُ الْإِمَامُ قَالَ بِالْوَصِیَّهِ الظَّاهِرَهِ وَ بِالْفَضْلِ‏

به امام صادق عرض شد به چه چیزی امام شناخته میشود فرمودند : به وصیت آشکار و به فضائل او …

نکته : مراد از وصیت آشکار این است که به گونه ای امام توسط معصوم پیش از خود معرفی شود که جای شک و شبهه ای نباشد در این باره امام رضا علیه السلام میفرمایند :  وَ یَقْدَمَ الرَّکْبُ فَیَقُولَ إِلَى مَنْ أَوْصَى فُلَانٌ فَیُقَالَ إِلَى فُلَانٍ ( الکافی ج‏1، ص 284) میفرمایند ( وصیت باید به گونه ای باشد که اگر کاروانی که در شهر نبود از سفر بازگردد و بپرسند امام چه کسی را جانشین خود معرفی کرد؟ همه بگویند به فلانی وصیت کرد . )

نکته دیگر اینکه : بر اساس روایات وصیت کردن امام باید به صورتی باشد که در کنار نام امام بعد از خود ، مصداق و شخص او نیز در حضور مردم تعیین گردد . به همین جهت است که پیامبر اسلام در غدیر خم دست امیرالمومنین را گرفتند و به مردم نشان دادند و مصداق او را معین کردند کما اینکه سائر ائمه نیز مصداق امام بعد از خود را معین میکردند .

به عنوان نمونه میتوان به حدیثی در امامت امام کاظم علیه السلام  اشاره کرد :

صَفْوَانَ الْجَمَّالِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ لَهُ مَنْصُورُ بْنُ حَازِمٍ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی إِنَّ الْأَنْفُسَ یُغْدَى عَلَیْهَا وَ یُرَاحُ فَإِذَا کَانَ ذَلِکَ فَمَنْ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِذَا کَانَ ذَلِکَ فَهُوَ صَاحِبُکُمْ وَ ضَرَبَ بِیَدِهِ عَلَى مَنْکِبِ أَبِی الْحَسَنِ ع الْأَیْمَنِ فِی مَا أَعْلَمُ وَ هُوَ یَوْمَئِذٍ خُمَاسِیٌّ الکافی (ط- الإسلامیه)، ج‏1، ص: 309

منصور بن حازم از  امام صادق علیه السلام پرسید بعد از تو امام چه کسی است ؟ امام صادق علیه السلام فرمودند ایشان صاحب شما خواهد بود و دست بر شانه امام کاظم علیه السلام گذاشت در حالیکه در آن وقت پنج سالشان بود.

میبینیم در این حدیث امام صادق علیه السلام امام بعد از خود را معرفی کرده و مصداقش را نشان میدهد تا جای هیچ شک و شبه ای برای حق جویان نباشد ،

اما مساله اینجاست که درباره امام زمان علیه السلام این روش امکان پذیر نیست ! زیرا پدر بزرگوار ایشان امام حسن عسکری علیه السلام در قید حیات نیستند تا بتوانند فرزندشان را به عنوان مصداق امام بعد از خود معرفی کند و لذا روش دوم که معجزه است راه شناخت امام زمان علیه السلام به شمار میرود .

راه دوم شناخت امام زمان (ع) : معجزه

معجزه راه دوم برای شناخت امام معصوم به حساب می آید و لذا پیامبر و سائر اهل بیت علیهم السلام برای دعوت خود معجزه ارائه میکردند . روایاتی را در اینجا متذکر میشویم :

1 حَدَّثَنَا عَلِیُّ بْنُ أَحْمَدَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی حَمْزَهَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع لِأَیِّ عِلَّهٍ أَعْطَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْبِیَاءَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَعْطَاکُمُ الْمُعْجِزَهَ فَقَالَ لِیَکُونَ دَلِیلًا عَلَى صِدْقِ مَنْ أَتَى بِهِ وَ الْمُعْجِزَهُ عَلَامَهٌ لِلَّهِ لَا یُعْطِیهَا إِلَّا أَنْبِیَاءَهُ وَ رُسُلَهُ وَ حُجَجَهُ لِیُعْرَفَ بِهِ صِدْقُ‏ الصَّادِقِ‏ مِنْ کَذِبِ الْکَاذِبِ. علل الشرائع، ج‏1، ص: 122

ابو بصیر میگوید به امام صادق علیه السلام گفتم برای چه خداوند به پیامبران و رسولان و به شما معجزه عطا کرده است ؟ فرمودند : تا دلیلی باشد بر راستگوئی صاحب معجزه و معجزه علامتی است از جانب خداوند که فقط به انبیاء و رسولان عطا میکند تا بوسیله آن راستی راستگو از دروغ دروغگو نمایان شود .

حدیث حبابه والبیه

در اینجا مناسب است حدیث حبابه والبیه را ذکر کنیم ، ایشان که از بانوان سر شناس شیعه به شمار میروند خطاب به امیر المومنین علیه السلام میگوید :

خداوند تو را مشمول لطف و رحمت خویش قرار دهد، دلیل بر امامت چیست؟

آن حضرت با دست خود اشاره به ریگی که روی زمین افتاده بود کرد و فرمود: «آن را نزد من بیاور.»

من آن ریگ را برداشتم و به ایشان دادم، آن حضرت ریگ را در کف دست خود گذاشت و با دست خود آن را نرم کرد، سپس با نگین انگشترش که نام خود آن حضرت بر آن نقش بسته بود، آن سنگریزه را مهر کرد، سپس به من گفت:

ای حبابه! هر گاه کسی ادعای امامت کرد و توانست چنان که دیدی بر سنگریزه ای مهر بزند، پس بدان که او امام واجب الاطاعه است. همانا امام کسی است که هر چه را بخواهد و اراده کند، از او پنهان نگردد

حبابه گوید: من رفتم تا هنگامی که امیرالمؤمنین ( علیه السلام) به درجه ی رفیع شهادت رسید. من نزد امام حسن ( علیه السلام) آمدم، آن حضرت در مسند امیرالمؤمنین نشسته بود و مردم، معالم دین خود را از او سؤال می کردند. چون حضرت مرا دید، فرمود: «ای حبابه ی والبیه!» عرض کردم: بله، ای مولای من! فرمود: «آن چه همراه داری بیاور، من آن سنگریزه را به او دادم، آن حضرت نیز همانند امیرالمؤمنین علی ( علیه السلام) برای من بر آن سنگریزه مهر نهاد.»

پس از شهادت امام حسن ( علیه السلام) به نزد امام حسین ( علیه السلام) شرف حضور پیدا کردم. حضرت در مسجد پیغمبر ( صلی الله علیه و آله) نشسته بود، چون وارد شدم، مرا خوش آمد گفت و به نزدیک خودش خواند و فرمود:

ان فی الدلاله دلیلا علی ما تریدین، افتریدین دلاله الامامه؟»  در میان نشانه ی امامت، آن چه را تو می خواهی هست، آیا دلیل امامت را می خواهی؟ گفتم: آری آقای من، فرمود: «آن چه با خود داری بیاور» . سنگریزه را به آن حضرت دادم و او هم بر آن مهر نهاد.

پس از شهادت آن حضرت نزد علی بن الحسین ( علیه السلام) رفتم. در آن موقع سن من به صدو سیزده سال رسیده بود و از شدت پیری ضعف بر وجودم غلبه کرده و رعشه بر اعضای من افتاده بود. آن حضرت در حال رکوع و سجود و مشغول عبادت بود. مدتی منتظر ماندم تا این که خسته شدم و از دریافت نشانه ی امامت مایوس گشتم، برخاستم که بروم، دیدم آن حضرت با نگشت سبابه به من اشاره فرمود، ناگاه دیدم جوانی به من بازگشته و خود را دختری باگیسوان مشکین دیدم.

چون نمازش تمام شد، گفتم: ای آقای من! چقدر از دنیا گذشته و چقدر باقی مانده است؟ فرمود: «اما ما مضی فنعم و اما ما بقی فلا  «آن چه را که گذشته است می دانم و آن چه را که باقی است، کسی نمیداند . سپس فرمود: «آن چه همراه داری بیاور.» من سنگریزه را به او دادم و حضرت بر آن مهر نهاد.

پس از شهادت امام سجاد ( علیه السلام) به خدمت امام محمد باقر، امام جعفر صادق و امام موسی کاظم و امام رضا (صلوات الله علیهم اجمعین) رسیدم و همه ی حضرات سنگریزه را برایم مهر کردند.

از عبدالله بن همام نقل است که وی پس از آن نه ماه دیگر زنده بود.

معجزه های امام زمان علیه السلام در دوره ظهور :

طبق روایات اهل البیت علیهم السلام امام زمان همه معجزه های انبیاء گذشته را خواهند داشت ، همین مطلب بهترین راه برای شناخت امام در دوره ظهور خواهد بود .

به نقل از فضل بن شاذان در کتاب اثبات الرجعه :

حدّثنا عبد اللّه بن أبى یعفور، قال: قال أبو عبد اللّه جعفر بن محمّد علیهما السّلام: ما من معجزه من معجزات الأنبیاء و الأوصیاء، إلّا یظهر اللّه- تبارک و تعالى- مثلها على ید قائمنا، لإتمام الحجّه على الأعداء.

اما باقر علیه السلام میفرمایند( هیچ معجزه ای از معجزات انبیاء و اوصیاء نیست مگر اینکه خدای متعال مانند آن را بر دست امام  زمان علیه السلام جاری خواهد کرد تا اتمام حجتی باشد بر دشمنان .)

طبق این روایت امام زمان معجزه هایی مانند عصای حضرت موسی علیه السلام ، زنده کردن مرده گان توسط حضرت عیسی علیه السلام  شق القمر پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و دیگر معجزات را خواهد داشت ، واضح است که حضرت مهدی علیه السلام با ارائه این معجزات جای هیچ تردیدی را بر جویندگان حق نخواهد گذاشت و در برابر دشمنانشان اتمام حجت خواهد بود .

عصای موسی نزد امام زمان علیه السلام با همان حالت اعجاز آمیز :

حضرت موسی علیه السلام بنا بر مقتضیات زمانشان دارای معجزات متعددی بودند که مهمترین آنها عصای حضرت بود که با اراده ایشان گاهی تبدیل به مار و گاهی تبدیل به اژدها میشد و بوسیله آن رود نیل شکافته شد و وقتی آن را به صخره زدند از آن صخره دوازده چشمه آب جوشید

بر اساس روایات ، عصای حضرت موسی علیه السلام به امامان معصوم رسید و همینک نزد امام زمان علیه السلام است

مُحَمَّدِ بْنِ الْفَیْضِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: کَانَتْ عَصَا مُوسَى‏ لآِدَمَ ع فَصَارَتْ إِلَى شُعَیْبٍ ثُمَّ صَارَتْ إِلَى مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ وَ إِنَّهَا لَعِنْدَنَا وَ إِنَّ عَهْدِی بِهَا آنِفاً وَ هِیَ خَضْرَاءُ کَهَیْئَتِهَا حِینَ انْتُزِعَتْ مِنْ شَجَرَتِهَا وَ إِنَّهَا لَتَنْطِقُ إِذَا اسْتُنْطِقَتْ أُعِدَّتْ لِقَائِمِنَا ع یَصْنَعُ بِهَا مَا کَانَ یَصْنَعُ مُوسَى وَ إِنَّهَا لَتَرُوعُ وَ «تَلْقَفُ ما یَأْفِکُونَ‏» وَ تَصْنَعُ مَا تُؤْمَرُ بِهِ إِنَّهَا حَیْثُ أَقْبَلَتْ- «تَلْقَفُ ما یَأْفِکُونَ»                         الکافی (ط- الإسلامیه)، ج‏1، ص: 231

محمد بن فیض از امام باقر علیه السلام نقل میکند که ایشان فرمودند : عصای موسی علیه السلام ابتدا نزد از آن آدم علیه السلام بود پس به حضرت شعیب منتقل شد سپس به دست موسی بن عمران رسید و همینک نزد من است و من آن را در حالی دیدم که سبز  بود گویا تازه از درختش بریده اند و وقتی از آن خواسته شود سخن بگوید سخن خواهد گفت . آن عصا برای قائم ما تهیه شده است با آن همان کاری میکند که موسی علیه السلام میکرد دشمنان را میترساند و جادوی آنان را میبلعد….

اولین معجزه امام زمان  علیه السلام دردوره ظهور :

میتوان گفت از مهمترین معجزه هایی که در ابتدای نهضت امام زمان علیه السلام رخ میدهد ندای آسمانی است که به صورت معجزه ای آشکار خواهد بود

ویژگی های ندای آسمانی :

1ـ صدای جبرئیل در یک لحظه در تمام کره زمین منتشر میشنود و همه انسانها بدون استثناء آن را میشنوند  این ندای آسمانی نام و نسب امام زمان را معرفی کرده ، بشریت را به ظهور منجی بشارت میدهد ، بدیهی است چنین صدایی که به وسعت همه کره زمین خواهد بود از قدرت بشر خارج  است .

عَنْ أَبِی أَیُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: یُنَادِی مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِ الْقَائِمِ ع فَیَسْمَعُ مَا بَیْنَ الْمَشْرِقِ إِلَى الْمَغْرِبِ فَلَا یَبْقَى‏ رَاقِدٌ إِلَّا قَامَ وَ لَا قَائِمٌ إِلَّا قَعَدَ وَ لَا قَاعِدٌ إِلَّا قَامَ عَلَى رِجْلَیْهِ مِنْ ذَلِکَ الصَّوْتِ وَ هُوَ صَوْتُ جَبْرَئِیلَ الرُّوحِ الْأَمِین‏ الغیبه للطوسی ؛ النص ؛ ص454

( منادى از آسمان به اسم قائم علیه السّلام ندا مى‏دهد که از شرق تا غرب عالم شنیده مى‏شود. پس هیچ خوابیده‏اى نمى‏ماند مگر این‏که مى‏ایستد و هیچ ایستاده‏اى نمى‏ماند مگر این‏که مى‏نشیند، و هیچ نشسته‏اى نمى‏ماند مگر این‏که از عظمت آن صدا روى پاهایش مى‏ایستد؛ چراکه آن صوت صداى جبرئیل روح الامین علیه السّلام است.)

2ـ هر شخصی صدای جبرئیل را به زبان خودش میشنود ،  به این صورت که مصدر صدا یکی است اما صدا برای هر شخصی متناسب با گویش و زبان آن شخص است . یعنی عرب زبان به زبان عربی و فارس زبان به فارسی و هر قومی آن را به زبان خودشان میشنوند …این ویژگی نیز فقط از طریق معجزه امکان پذیر میباشد .

عَنْ زُرَارَهَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع النِّدَاءُ حَقٌّ قَالَ إِی وَ اللَّهِ حَتَّى یَسْمَعَهُ کُلُّ قَوْمٍ بِلِسَانِهِمْ‏

 الغیبه للنعمانی، النص، ص: 274

زراره میگوید از امام صادق علیه السلام پرسیدم آیا ندای آسمانی حق است ؟ فرمودند ( بله به خدا قسم و هر مردمی آن را به زبان خود میشنوند )

3ـ ندای آسمانی به گونه ای است که همه شک و شبه ها را از بین میبرد

عن جابر الجعفی عن ابی جعفر الباقر علیهما السلام :   ( مَا أَشْکَلَ عَلَیْکُمْ فَلَمْ یُشْکِلْ عَلَیْکُمْ عَهْدُ نَبِیِّ اللَّهِ ص وَ رَایَتُهُ وَ سِلَاحُهُ وَ النَّفْسُ الزَّکِیَّهُ مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ فَإِنْ أَشْکَلَ عَلَیْکُمْ هَذَا فَلَا یُشْکِلُ عَلَیْکُمُ الصَّوْتُ‏ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِهِ وَ أَمْرِه )‏ بحار الأنوار، ج‏52، ص: 224

امام باقر علیه السلام میفرمایند : ( در هر علامتی شک داشتید در عهد پیامبر ( وصیت مکتوب آسمانی ) و پرچم و سلاح او و نفس زکیه از فرزندان حسین علیه السلام شک نخواهید کرد و اگر در اینها هم اشکال داشتید به صدای آسمانی با نام و ماموریت او شک نخواهید کرد . )

بر اساس این روایت ممکن است مردم در برخی از مواریث پیامبر که نزد امام زمان علیه السلام است و علامتها و اتفاقات دچار شک شوند اما آنچه قابل شک نیست صیحه آسمانی است که تفصیل زمان وقوع آن در روایات توضیح داده شده است .

 

معجزه ای دیگر از امام زمان علیه السلام :

در روایت است وقتی سید حسنی که از شخصیتهای جبهه حق در آخر الزمان است از ایران همراه با لشکرش وارد کوفه میشوند و در آن استقرار میابد با خبر میشوند شخصی ادعا میکند امام زمان علیه السلام است . سید حسنی با لشکر به سراغ او میرود تا او را بیازماید آن شخص نیز که حضرت مهدی علیه السلام است با یاران خود بیرون می آیند . هر دو بزرگوار میان دو لشکر روبروی هم می ایستند . سید حسنی به امام میگوید اگر مهدی آل محمد هستی پس میراث انبیاء را نشان بده و حضرت مهدی علیه السلام مواریث انبیاء مانند عصای موسی و خاتم سلیمان و انجیل و دیگر اشیاء را نشان میدهد آنگاه سید حسنی میگوید از تو میخواهم عصای پیامبر را در این سنگ سخت بکاری تا سبز شود و رشد کند ( فَیَأْخُذُ الْمَهْدِیُّ الْهِرَاوَهَ بِیَدِهِ وَ یَغْرِسُهَا فِی الْحَجَرِ فَتَنْبُتُ فِیهِ وَ تَعْلُو وَ تفرغ [تَفَرَّعُ‏] وَ تُورِقُ حَتَّى تُظِلَّ عَسْکَرَ الْمَهْدِیِّ وَ الْحَسَنِیِّ فَیَقُولُ الْحَسَنِیُّ اللَّهُ أَکْبَرُ مُدَّ یَدَکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى أُبَایِعَکَ ) الهدایه الکبرى، ص: 404

سپس امام زمان علیه السلام عصای پیامبر را در سنگ میکارد و عصا سبز میشود و شاخ و برگ میدهد و رشد میکند تا بر دو لشکر سایه می افکند پس سید حسنی میگوید الله اکبر ای فرزند رسول خدا دست خود را دراز کن تا با تو بیعت کنیم

دکمه بازگشت به بالا