آثار و عوامل و نتایج فراموشی یاد خدا

آثار و عوامل و نتایج فراموشی یاد خدا

متن سوال: بدترین نتیجه فراموشی خدا از دیدگاه قرآن چیست ؟

متن پاسخ1. “و مَن أعرض عن ذکری فإنّ له معیشه ضنکا و نحشره یوم القیامه أعمی؛ (طه، 124) و هر کس از یاد من روی گردان شود، زندگی [سخت و] تنگی خواهد داشت، و روز رستاخیر او را نابینا محشور می‏کنیم” این آیه به دو امر مهم فراموشی یاد خدا اشاره فرموده که عبارتند از:

نتایج فراموشی یاد خدا

الف) تنگی معیشت در دنیا که شخص، دائما در فقر و تنگی به سر می‏برد؛ هر چند زندگی دنیای خوبی هم داشته باشد؛ یعنی به آن حد هم قانع نمی‏شود و دائما چشم به اضافه‏تر از آن می‏اندوزد؛ بنابراین، صرف‏نظر از غم و اندوه و اضطراب و ترسی که از نزول آفات و روی آوردن ناملایمات و فرا رسیدن مرگ و بیماری دارد، و صرف‏نظر از اضطرابی‏که از شر حسودان و کید دشمنان دارد. همواره آرزوهایش و ترس از فراق آنچه به دست آورده، به سر می‏برد. و غرق در شهوات و حرص و طمع می‏شود.

ب) نابینایی و کوری در روز قیامت: چون آیات الهی را در دنیا به فراموشی سپرده بود. 2. هواپرستی و افراط؛ همان گونه که از آیه شریف 28 کهف استفاده می‏شود. 3. باعث انجام زشتی‏ها و منکرات است؛ همان گونه که در آیه 45 عنکبوت فرموده است. و… .1 کلمه “ضنک”، سختی و تنگی چیزی را می‏رساند و وقتی همه درها به روی انسان بسته می‏شود، از این حال به “معیشه ضنکا” تعبیر می‏شود. تنگی زندگی، بیشتر به سبب کمبودهای معنوی، و نبودن غنای روحی است. به جهت عدم اطمینان به آینده، و ترس از نابود شدن امکانات موجود، و وابستگی بیش از حد به جهان مادّه است و آن کس که به خدا ایمان دارد و دل به ذات پاک خداوند متعال بسته، در همه این نگرانی‏ها در امان است.

 

پی نوشت ها:1. ر.ک: المیزان، علامه طباطبایی، ج 14، ص 224، نشر اسلامی‏ـ تفسیر نمونه، آیه‏اللّه‏ مکارم شیرازی و دیگران، ج 13، ص 326، دارالکتب الاسلامیه ـ اخلاق در قرآن، آیه‏اللّه‏ مکارم شیرازی و دیگران، ج 1، ص 347، مدرسه امام امیرالمؤمین علیه‏السلام.

دکمه بازگشت به بالا