حکم صحبت با نامحرم/ آیا حرف زدن با نامحرم گناه است؟

حکم صحبت و حرف زدن با نامحرم

اگر دو نفر غیر هم جنس با هم صحبت کنند در صورتی که همدیگر را بخواهند ، چه حکمی دارد ؟ و آیا صحبت کردن تلفنی با جنس مخالف گناه است ؟ لطفاً توضیح دهید .
متن پاسخقرآن در آیه 32 احزاب، به زنان پیامبر صلی‏الله‏علیه‏و‏آله سفارش می‏کند که: شما نباید با نامحرم طوری سخن بگویید که بیماردلان در شما طمع کنند؛ بلکه به هنگام سخن گفتن، جدی باشید و به طور معمولی سخن بگویید و همچون زنان کم شخصیت که با تعبیرات تحریک کننده سخن می‏گویند، نباشید. شما باید به صورت شایسته‏ای که مورد رضای خدا و پیامبر و توأم با حق و عدالت است، حرف بزنید زنان امت پیامبر هم به آن حضرت منسوب هستند و قطعا این احکام شامل آنها نیز می‏شود.1 یکی از نعمت‏هایی که خداوند متعال از طریق مکتب اسلام به بشر عنایت فرموده، نعمت آزادی است، که قابل مقایسه با آزادی و تمدن عصر حاضر(غرب) نیست. پیام قرآن، آزادی از هر قید و بند و عبودیتی، جز عبودیت خداوند متعال است، و این، معنایی وسیع دارد که هر کس به سنت و سیره عملی اسلام دقت کند، و آن را با سیره ظلم و زوری که تمدن غرب در بین افراد جامعه و طبقات آن اعمال می‏کند، مقایسه نماید، به خوبی درک می‏کند که اسلام، بشر را آزاد، و تمدن غرب او را اسیر هوا و هوس و جاه‏طلبی‏ها کرده است.2 دین مبین اسلام، نیازها و غرایز انسان را به صورت قانونمند و معقول به سوی روش‏های صحیح راهنمایی و با هر عاملی که به شخصیت و کرامت انسان ضربه بزند، مقابله کرده است. از جمله غرایز طبیعی انسان، خواسته جنسی اوست که دین اسلام در بین مکتب‏های مختلف، روشی معتدل و معقول جهت هدایت این غریزه ـ به راه صحیح و درست ـ ارایه کرده است. برخی، با این غریزه طبیعی انسان، به افراط رفتار کرده‏اند تا جایی که به کمونیسم و آزادی بی‏قید و بند جنسی تن داده‏اند. عده‏ای نیز در برخورد با این غریزه راه تفریط و ریاضت را پیش گرفته و در دام رهبانیت مسیحی و هندویسم گرفتار شده‏اند. دین مقدس اسلام، در رفتار با این خواسته جنسی، به انسان‏ها دستور داده که تحت شرایط و قوانینی ازدواج کنند؛ بنابراین تمایل‏ها و روابط قانونمند را پذیرفته و روابطی را که بر اساس مسایل شرعی نبوده و حدود الهی در آن رعایت نشود، حرام و ممنوع دانسته است. دختر و پسر جوان نیز وقتی می‏توانند با همدیگر روابط داشته باشند که تحت شرایط و ضوابط شرعی و قانونی باشد؛ به عنوان نمونه، قرآن پس از آن که برخی از زنان را که ازدواج با آنها جایز است بیان می‏کند، در ادامه می‏فرماید: “إذآ ءاتیتموهنّ أجورهنّ محصنین غیر مسـفحین و لامتّخذی أخدان و مَن یکفر بالإیمـن فقد حبط عمله و هو فی ءالاخره مِن الخـسرین؛ (مائده، 5) و [ازدواج با زنان گفته شده جایز است…] به شرط آن که مهریه آنان را بدهید؛ در حالی که خود پاکدامن باشید نه زناکار و نه آن که زنان را دوست پنهانی خود بگیرید و هر کس در ایمان خود شک کند قطعا عملش تباه و در آخرت از زیانکاران است.3

پی نوشت ها: 1. تفسیر نمونه، ج 16، ص 287 ـ 289. 2. برگرفته از تفسیر المیزان، علامه طباطبایی رحمه‏الله، ج 4، ص 119 ـ 121، مؤسسه الاعلمی، بیروت. 3. ر.ک: تفسیر المیزان، همان، ج 10، ص 358 ـ 360 ـ نظام حقوق زن در اسلام، شهید مرتضی مطهری رحمه‏الله و… .

دکمه بازگشت به بالا