چرا نام امامان و حضرت علی در قرآن نیست و به صراحت نیامده؟!

چرا نام امامان و حضرت علی در قرآن نیست

چرا نام حضرت علی(ع ) در قرآن تصریح نشده به صراحت نیامده است؟ چرا نام امامان در قرآن نیست؟
هرچند در قرآن آیاتی وجود دارد که به گفته شیعه و سنی ، جز بر علی(ع ) و برخی دیگر از ائمه (علیهم السلام ) ، بر هیچ کس دیگری قابل انطباق نیست ، مثل : آیه ولایت (مائده ، 55) ، آیه مباهله (آل عمران ، 61) ، و.. . ولی به خاطر مصالحی ، نام ائمه (علیهم السلام ) به صراحت در قرآن نیامده است . یکی از دلیل های آن ، این است که در قرآن تنها کلیات مسایل آمده و تبیین جزئیات آن به پیامبر(ص ) واگذار شده است .

شخصی به نام ابوبصیر گوید: «از امام صادق (ع ) پرسیدم : مردم می گویند: و چرا از حضرت علی(ع ) و اهل بیت او نامی در قرآن کریم نیامده است ؟ امام فرمودند: به کسانی که چنین اعتراضی می کنند ، بگویید: همان گونه که نماز در قرآن آمده ، ولی 3 یا چهار ]رکعت [ بودن آن مشخص نشده و پیامبر(ص ) آن را برای مردم تفسیر کرد ، همچنین زکات ]در قرآن[ نازل شده ولی مقدار آن مشخص نشده و رسول خدا آن را برای مردم تفسیر کرد . و.. . همین طور در قرآن نازل شده است که : و أطیعوا اللّه و أطیعوا الرسول و أولی الأمر منکم ; از خدا و رسولش و اولی الامر اطاعت کنید ،(نساء ، 59) این آیه درباره علی و حسن و حسین (علیهم السلام ) نازل شده و پیامبر(ص ) فرمود: و هرکس من مولای او هستم پس علی مولای او است .» سپس امام صادق (ع ) سایر آیه ها و روایت هایی را که در این باره آمده بیان فرمود .1

در این کتاب الهی آیه هایی درباره اهل بیت (علیهم السلام ) نازل شده که بسان تصریحِ نام آنان و بهتر از تصریح است ، مانند آیه 55 سوره مائده که می فرماید: «ولیّ و سرپرست شما تنها خداوند و پیامبرش و افراد مؤمن هستند; افراد مؤمنی که نماز برپای داشته و در حال رکوع زکات می دهند .» دانشمندان شیعه واهل سنت نقل کرده اند: تنها کسی که در حال رکوع ، انگشتر خود را به فقیر داد ، حضرت علی(ع ) بود .2

در نتیجه ، تفاوتی نداشت که خداوند متعال بفرماید: سرپرست شما خداوند و رسولش و حضرت علی هستند ، یا اینکه صفاتی را نقل کند که منحصر به فرد است و تنها بر حضرت علی(ع ) منطبق است . کسی که به دنبال حقیقت باشد ، از هر دو گفتار یک مطلب را می فهمد; با این تفاوت که اگر نام حضرت علی(ع ) به صراحت در قرآن می آمد ، به احتمال زیاد ، نااهلان قرآن را تحریف کرده و به خاطر خصومت با آن حضرت و حذف نام ایشان ازقرآن ، در قرآن دست می بردند; چنانکه تا مدتی تدوین احادیث پیامبراکرم (ص ) را به همین منظور ممنوع کردند; ولی در صورتی که با ذکر اوصاف گفته شود ، دیگر افراد مغرض از تحریف آن منصرف شده ، ولایت امیرمؤمنان علی(ع ) نیز برای حقیقت جویان روشن می شود . و این یکی دیگر از حکمت های تصریح نشدن نام ائمه (علیهم السلام ) در قرآن است .

شیعه و اهل سنت متفقند که پیامبر(ص ) فرمود: «من از میان شما می روم ، ولی دو چیز گران بها بین شما به یادگار می گذارم که اگر به آن دو تمسک کنید ، هیچ گاه گمراه نمی شوید: کتاب خدا.. . و اهل بیتم ; خداوند دانا به من خبر داده است که این دو هیچ گاه از یکدیگر جدا نمی شوند تا در حوض کوثر بر من وارد شوند .» 82 منبع از اهل سنت و 39 منبع از شیعه این حدیث را نقل کرده اند . (در غایه المرام ، ص 211 ـ 235) ولی عدّه ای مثل عمربن خطّاب ، در مریضی منجر به وفات پیامبر(ص ) فریاد برآوردند که «کتاب خدا ما را کافی است » . و اجازه ندادند وصیت پیامبر(ص ) نوشته شود; چون می دانستند که پیامبر(ص ) می خواهد درباره اهل بیتش وصیت کند .3 یقین بدانید که اگر حتی در صد آیه نیز به صراحت نام حضرت علی(ع ) می آمد ، این عده آن آیات را از قرآن حذف کرده و می گفتند: بقیه قرآن ما را کافی است و مردم نادان هم دم برنمی آوردند . چنان که علی(ع ) و حضرت زهرا(س ) را آن همه اذیت کردند و مردم چیزی نگفتند . وانگهی خلیفه اول و دوم که صدها روایت از پیامبر(ص ) را جمع آوری کرده ، همه را سوزاندند ،4 بعید نبود که جهت مطامع دنیوی ، بسیاری از آیات قرآن را نیز بسوزانند . علاوه بر آنچه گذشت ، حکمت های دیگری نیز در نیامدن نام اهل بیت (علیهم السلام ) در قرآن وجود دارد که بیان همه آنها در این مختصر نمی گنجد .

پی نوشت ها: 1.ر.ک: غایه‏المرام، محدّث بحرینی، ص 265، چاپ سنگی، حدیث سوّم، باب 59، فصل دوّم از مقصد دوّم. 2. ر.ک: پیام قرآن، آیت‏اللّه‏ مکارم شیرازی، ج 9، ص 201 ـ 213، انتشارات مدرسه امیرالمؤمنین علیه‏السلام. 3. اجتهاد در مقابل نص، سیدعبدالحسین شرف‏الدین، ترجمه علی دوانی، ص 167 ـ 181، نشر کتابخانه بزرگ اسلامی. 4. اجتهاد در مقابل نص، همان، ص 156 ـ 162.

دکمه بازگشت به بالا