Ultimate magazine theme for WordPress.

سرنوشت نوزاد و کودکان بعد از مرگ در عالم برزخ و قیامت

سرنوشت نوزادی که می میرد چیست ؟ آیا سنش تغییر نمی کند ؟ چه کسی از این بچه مواظبت می کند ؟ سرنوشت کودکان بعد از مرگ در عالم برزخ و قیامت چیست؟ آیا وارد بهشت می شود یا جهنم؟
در تفسیر قمی از امام صادق (ع ) نقل شده است : «اطفال شیعیان ما نیز از مؤمنان هستند; فاطمه (س ) آنان را تربیت می کند و روز قیامت آن اطفال را به سوی پدرانشان هدایت می کند .»1

در مجمع البیان در ذیل آیه شریفه 21 از سوره طور از ابوبصیر روایت شده که گفت : امام صادق (ع ) فرمود: «وقتی طفلی از اطفال مؤمنان از دنیا می رود ، یک منادی در ملکوت آسمان ها و زمین ندا در می دهد که : آگاه باشید ! فلانی پسر فلان شخص از دنیا رفت ; آن گاه وارسی می کنند ، اگر قبل از آن طفل پدر و مادرش و یا یکی از آن دو و یا بعضی از خویشاوندان طفل مرده بودند ، طفل را به او می سپارند تا تغذیه کند والاّ او را به دست فاطمه (س ) می دهند تا او غذایش دهد ، تا زمانی که پدر و مادرش و یا یکی از آن دو و یا یکی دیگر از بستگانش که از مؤمنان باشد از راه برسد; آن وقت فاطمه (س ) طفل را به او می سپارد .»

در روایت دیگری از امام صادق (ع ) چنین نقل شده است : «خداوند متعال ابراهیم و ساره را به کفالت اطفال مؤمنان مأمور کرده تا ایشان را در قصری از دُرّ نگهداری کنند و از درختی که در بهشت است و لوله هایی مانند سرپستان گاو دارد ، غذا دهند و چون روز قیامت شود لباس نو در تن ایشان کنند و به بوی خوش معطر ساخته ، به عنوان هدیه نزد پدرانشان بفرستند; پس این اطفال با پدرانشان در بهشت پادشاهانند .» از روایاتی که در این زمینه نقل شد ، ظاهراً چنین استفاده می شود که از این فرزندان نگهداری می شود و تحت مراقبت هستند تا بزرگ شوند و بعد در بهشت به والدینشان ملحق می شوند . بنابراین ، اطفال مؤمنان اهل بهشت خواهند بود و درباره اطفال کفار و افراد جاهل قاصر و دیوانگان و مردم زمان فترت و ابلهان برخی از علما معتقدند این افراد در آخرت آزمایش می شوند; کسانی که از عهده امتحان برآمدند ، اهل نجات و دیگران اهل دوزخ خواهند بود .2

پی نوشت ها

. تفسیر قمی، ج 2، ص 332. 2. اصول کافی، ج 3، ص 248، ح 2 ـ برای آگاهی بیشتر ر.ک: حق‏الیقین، شبّر، ج 2، ص 104 / تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج 19، ص 16، نشر اسلامی / تفسیر نمونه، آیه‏اللّه‏ مکارم شیرازی و دیگران، ج 22، ص 428، دارالکتب‏الاسلامیه.

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
اطلاع از