چرا حضرت ابراهیم درخواست زنده کردن مردگان کرد؟

ابراهیم(علیه السلام) از خداوند درخواست کرد برای اطمینان قلب خود مرده را زنده کند ; مگر پیامبران اطمینان قلبی به زنده شدن مردگان ندارند ؟
از آیات شریف سوره تکاثر و غیر آن استفاده می شود که یقین دارای مراتبی است :

1 . «علم الیقین » : این است که انسان از دلایل مختلف به چیزی ایمان آورد مانند کسی که با مشاهده دود ایمان به وجود آتش پیدا کند .

2 . «عین الیقین » : جایی است که انسان به مرحله مشاهده می رسد و با چشم خود (مثلا آتش را) مشاهده می کند.

3 . «حق الیقین » : آن همانند کسی است که وارد آتش شود و سوزش آن را لمس کند ، و این بالاترین مرحله یقین است . استدلالات علمی و منطقی یقین آور است امّا مرحله پایینی از یقین است ; به همین جهت انسان تا به مرحله «عین الیقین » و «حق الیقین » نرسد دلش آرام نمی گیرد .

حضرت ابراهیم(علیه السلام) از طریق عقل و منطق به زنده شدن مردگان ایمان داشت ; ولی می خواست از طریق حس و شهود آن را دریابد و به یقینش افزوده گردد و به مرحله «عین الیقین » و «حق الیقین » برسد تا قلبش آرام گیرد ; چنان که در روایتی درباره آیه «ولـکن لّیطمئن قلبی » (بقره ، 260) ، از امام رضا(علیه السلام) سؤال شد . آن حضرت در جواب فرمود : «حضرت ابراهیم یقین داشت ، ولکن می خواست به این وسیله یقینش بیشتر شود» .

البته کشف و شهود باطنی تنها برای کسانی است که مراتبی از علم و ایمان و استدلال را طی کرده باشند . تنها کسی که بعد از پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله) فرمود : «لو کشف الغطاء ما ازددت یقینا ; اگر همه پرده ها کنار روند بر یقین من افزوده نمی شود» ، امیرالمؤمنین(علیه السلام) است ; ولی سایر مردمان (چه پیامبران و چه غیر آنان ) همه دوست دارند که شنیده ها و باورهای خود را به صورت عینی مشاهده نمایند ; زیرا افکار انسان قبل از رسیدن به مرحله شهود دائماً در حرکت و جولان و فراز و نشیب است ; امّا به مرحله شهود که رسید آرام می گیرد و تثبیت می شود .1 

پی نوشت ها: 1. اقتباس از: تفسیر نمونه، آیت اللّه‏ مکارم شیرازی و دیگران، ج 2، ص 304 و ج 27، ص 284 ـ 285، دارالکتب الاسلامیه ـ تفسیر المیزان، علامه طباطبایی ـ تفسیر نور، محسن قرائتی ـ تفسیر نورالثقلین، الحویزی ـ الفرقان فی تفسیر القرآن، محمدالصادقی، ذیل آیه 260 سوره بقره.

دکمه بازگشت به بالا