شفاعت شهدا در روز قیامت از نگاه قرآن

در آخرت ، شهید از چه کسانى شفاعت مى نماید ؟ آیا شفاعت شهید قبول مى شود ; آیا شفاعت او شامل مادر یا مادربزرگش مى شود ؟
از روایات فراوان استفاده می شود که چند گروه فردای قیامت می توانند شفاعت کنند و خداوند بزرگوار به خاطر آنها شفاعت شونده را مورد عفو و بخشش قرار می دهد . یکی از آنها شهداء والاتبار هستند .
در حدیثی از پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله) می خوانیم که آن حضرت فرمود : یشفع الشهید فی سبعین انساناً من اهل بیته ; شفاعت شهید در مورد هفتاد نفر از خانواده اش پذیرفته می شود .»•
در حدیثی دیگر که مرحوم علامه مجلسی در جلد 100 ص 14 کتاب بحار آورده شفاعت آنها درباره هفتاد هزار نفر پذیرفته می شود ، به هر حال در این که شهید شفاعت می کند حرفی نیست ، کلام در اینست که از چه کسی شفاعت می کند ؟
آیا از افراد به خصوص شفاعت می کند ؟ یا فرقی نمی کند که چه کسی باشد ؟
با برسی آیات و روایات به دست می آید که شفاعت شونده شرایط و قیودی دارد که بدون تحقق آنها شفاعت امکان ندارد مثلا طبق آیه 28 سوره انبیاء «و لایشفعون الاّلمن ارتضی ; کسی مورد شفاعت قرار می گیرد که دارای مقام ارتضاء باشد .» یعنی کسی که مورد توجه خداوند متعال است و از او راضی و خشنود می باشد . روشن است خداوند از کسی خشنود است که ارتباط خود را با خدا و اولیاء الهی به طور کلی قطع نکرده باشد ، بلکه به خاطر داشتن ایمان و اعتقاد راستین و انجام اعمال صالحه پیوند خود را با خدا و اولیائش محفوظ می دارد هر چند که مرتکب گناه هم شده باشد و یا طبق آیه 87 سوره مریم شخصی می تواند مشمول شفاعت شود که دارای عهد الهی باشد .
«لایملکون الشفاعه الاّ من اتّخذ عندالرحمن عهداً ; آنها ، نه می توانند از کسی شفاعت کنند و نه کسی از آنها شفاعت می کند .» هر گونه رابطه با خداوند متعال ، و همینطور ارتباط با مکتب اولیای حق ، و هر گونه انجام اعمال صالحه را عهد الهی گویند بنابراین مفهوم آیه اینست که هر کسی که مؤمن باشد و آثار ایمان در تمام برنامه زندگیش آشکار باشد . لیاقت شفاعت را دارد و همینطور شرایط دیگری که ذکر کرده اند . در نتیجه شهید تنها به آن فرد از خانواده خود شفاعت می کند که ارتباط با خدا و پیامبر(صلی الله علیه وآله) و ائمه اطهار(علیهم السلام) دارد و به اندازه توان اوامر الهی را انجام ، و نواهی او را ترک می کند امّا در عین حال لغزشهائی هم از او سرزده است . نه آن فردی که به طور کلی پیوند خود را از خدا و اولیائش بریده است و غرق در گناه و معصیت می باشد .•

پی نوشت ها:
1 . تفسیر نمونه ، ج 25 ، ص 258 به نقل از سنن ابی داود ، ج 2 ، ص 15 .
1 . برای اطلاع بیشتر می توانید به ج 13 تفسیر نمونه صفحات 135 و 136

دکمه بازگشت به بالا