حدیث و آیه قرآن در مورد توهین به دیگران و دشنام و فحش دادن

حدیث و آیه قرآن در مورد توهین به دیگران

پرسش: لطفا یک حدیث و آیه قرآن در مورد توهین به دیگران را ذکر کنید.

خداوند متعال در سوره حجرات می فرماید:”یـأیّها الّذین ءامنوا لایسخر قوم مِّن قوم عسی أن یکونوا خیرا مِّنهم و لانسآء مِّن نِّسآء عسی أن یکنّ خیرا مِّنهنَّ و لاتلمزوا أنفسکم و لاتنابزوا بالألقـب بئس الاسم الفسوق بعد الإیمـن و مَن لَّم یتب فأولئک هم الظّـلمون؛ (حجرات، 11) ای کسانی که ایمان آورده‏اید! نباید گروهی از مردان شما گروه دیگر را استهزا کنند، شاید آن‏ها از این‏ها بهتر باشند و نه زنانی از زنان دیگر؛ شاید آنان بهتر از اینان باشند و یکدیگر را مورد طعن و عیب‏جویی قرار ندهید و با القاب زشت و ناپسند یاد نکنید، بسیار بد است که بر کسی بعد از ایمان نام کفر بگذارید و آن‏ها که توبه نکنند ظالم و ستمگرند.”
با توجه به آیه یاد شده کسی که به دیگری اهانت کند، ظالم است؛ بنابراین باید با پشیمانی و توبه به درگاه خداوند متعال برای همیشه بر ترک آن تصمیم داشته باشد و از فردی هم که چنین توهینی به او شده ـ اگر آن شخص توهین را شنیده ـ عذر بخواهد تا مورد بخشش و عفو الهی قرار گیرد.
در حدیثی پیامبراکرم صلی الله علیه و آله و سلم نیز می‏فرماید که خداوند متعال فرمود: “مَن أهان لی ولیّا فقد أرصد لمحاربتی؛1 هر که به دوستی از دوستان من اهانت کند به یقین آماده جنگ با من شده است.”
و نیز آن حضرت می‏فرماید: “أذلّ النّاس من أهان النّاس؛2 ذلیل‏ترین مردم کسی است که به دیگران اهانت کند.”

پی نوشت ها:

  1. اصول کافی، شیخ کلینی، ج 2، ص 351.
  2. من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 315.
دکمه بازگشت به بالا