دنیا دار مکافات است یعنی چه؟؟

جهان و دنیا دار مکافات است یعنی چه؟؟

گفته شده «دنیا دار مکافات است » و برخى مصائب و مشکلات مردم اعم از جسمى یا مالى و.. . به خاطر اعمال و گناهانى است که از آن ها سرزده ; حال آن که در جاى دیگر آمده که گرفتارى ها ، همگى آزمایش الهى است و ربطى به اعمال افراد ندارد ; لطفاً در مورد این اختلاف توضیح بفرمایید ؟
قطعاً بین اعمال انسان (حسنات و سیئات ) و حوادثی که در جهان رخ می دهد ، ارتباط هست ; هم چنان که در آیه شریفه آمده : «و ما أصـبکم مِّن مُّصیبه فبما کسبت أیدیکم و یعفوا عن کثیر ; (شوری ، 30) و هر مصیبتی که به شما می رسد به خاطر کارهایی است که به دست خود کرده اید ]البته[ خدای متعال از بسیاری از آن گناهان در می گذرد .» اگر انسان بر طبق رضای خدا عمل کند و راه طاعت او را پیش گیرد ، باز شدن درهای برکت و رحمت را در پی خواهد داشت ; ولی اگر بشر از راه عبودیت خدا منحرف گشته ، طریق ضلالت و گمراهی را دنبال کند ، باید منتظر انواع عذاب ها اعم از : ظهور فساد در خشکی و دریا ، هلاکت امت ها ، سلب امنیت ، شیوع ظلم ، بروز جنگ ها ، سیل ، زلزله ، طوفان و.. . باشد .
این مصیبت ها برای انسان فتنه و آزمایش است . خدای متعال به وسیله آن انسان های پاک را از ناپاک جدا می کند ; مانند فلز طلا که گرفتار آتش و محک آزمایش می شود ، تا خالصش از ناخالص مشخص شود ; چنان که در آیاتی از قرآن (عنکبوت ، 4 / آل عمران ، 140) به آن اشاره شده است .
خلاصه آن که ، مفهوم ظاهر آیه 30 از سوره «شوری » عام است و همه گرفتاری ها را در بر می گیرد و این که این مصائبی که دامنگیر انسان می شود یک نوع مجازات الهی و هشدار است ; چیزی را باید بلا نامید که عقوبت معنوی الهی باشد ; یعنی آثار بد عمل انسان باشد ; این امور از آن جهت بلا و مصیبت واقعی است که اولا معلول اراده و اختیار خود انسان است ، و ثانیاً در بردارنده هیچ خیر و کمالی نیست ; البته مصائب و مشکلاتی که متوجه انبیا و ائمه معصومین (علیهم السلام)می شد ، برای ترفیع مقام و آزمایش آن ها بوده است . از دیدگاه اولیای الهی ، مصائب ، نعمت شمرده می شود ; چون با صبر و استقامت دشواری های آن را تحمل کرده و کمالات روحی خود را ارتقا بخشیده اند ; چنان که امام صادق(علیه السلام)فرموده است : «خدا زمانی که بنده ای را دوست بدارد او را در دریای شداید غوطه ور می سازد .»•
البته مصائبی نیز هست که بر اثر ندانم کاری ها و عدم دقت و مشورت و سهل انگاری در امور حاصل می شود که اثر تکوینی اعمال خود انسان است .
در روایتی پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله) خطاب به امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) چنین فرموده است : «این آیه (و ما أصـبکم مِّن مُّصیبه.. .) بهترین آیه در قرآن مجید است ; ای علی ! هر خراشی که از چوبی بر تن انسان وارد می شود و هر لغزش قدمی ، بر اثر گناهی است که از او سر زده ،.. .»•
حضرتش در یکی از خطبه های نهج البلاغه می فرماید : «هیچ ملّتی از آغوش ناز و نعمت زندگی گرفته نشده ، مگر به واسطه گناهانی که انجام داده است ،.. .»•

پی نوشت ها:
1 . بحار ، ج 15 ، ص 55 ، چاپ کمپانی .
1 . بحارالانوار ، ج 70 ، ص 316 .
1 . نهج البلاغه ، خطبه 178 ـ برای آگاهی بیشتر ر .ک : المیزان ، علامه طباطبایی ،

دکمه بازگشت به بالا