معنای روزه چیست؟

«روزه» در شرع مقدس اسلام آن است که انسان در تمام روز (از طلوع فجر تا مغرب) با قصد اطاعت از فرمان خداوند از خوردن و آشامیدن و چیزهای دیگری که به تفصیل گفته خواهد شد خودداری کند.

روزه از فروع دین اسلام و به معنای، خودداری از انجام برخی کارها از جمله خوردن و آشامیدن از اذان صبح تا اذان مغرب است. منابع دینی، برای روزه آثار اخلاقی و معنوی متعددی بر شمرده‌اند.

معنای روزه در لغت

روزه (صیام) در لغت به معنای خودداری از انجام کاری است و در اصطلاح شرع به معنای بازداشتن نفس از همه چیزهایی است که روزه را باطل می‌کند.(مُفطِرات)

روزه در ادیان پیش از اسلام بوده است. تورات و انجیل گزارش هایی از روزه گرفتن امتهای پیشین را گزارش داده است.

بر اساس منابع اسلامی، وجوب روزه ماه رمضان در ۲۸ شعبان سال ۲ هجری قمری، ۱۳ روز پس از تغییر قبله تشریع شد.دستور روزه گرفتن در ماه رمضان و بسیاری از احکام مربوط به آن در سوره بقره آیات ۱۸۳-۱۸۵، و آیه ۱۸۷ آمده است.

در ابتدای تشریع این حکم، روزه‌داران پس از افطار، فقط تا وقتی که به خواب نرفته بودند مجاز بودند غذا بخورند و زناشویی، در شب و روز ماه رمضان حرام بود. این دو حکم پس از مدتی منسوخ شد.

روزه از نظر فقهی، بر چهار قسم واجب، مستحب، مکروه و حرام است. روزه ماه رمضان بر مسلمانان واجب است.

ما انواع روزه داریم که شامل روزه واجب، حرام، مستحب و مکروه است. که جهت تفصیل بیشتر به لینک روبرو مراجعه کنید: روزه های حرام و مکروه، واجب و مستحب کدامند؟

دکمه بازگشت به بالا