Ultimate magazine theme for WordPress.

چه چیزهایی روزه را باطل میکند

یکی از واجبات الهی روزه گرفتن است و کسانی که روزه می گیرند باید مبطلات روزه را انجام ندهند، که ما در این مطلب مبطلات روزه یا بعبارتی چیزهای که روزه را باطل میکند طبق نظر حضرات آیات خامنه ای، مکارم شیرازی و سیستانی را ذکر می کنیم.

آیت الله خامنه ای
چه چیزهایی روزه را باطل میکند طبق نظر آیت الله خامنه ای

چیزهایی که روزه را باطل می‌‌کند طبق نظر آیت الله خامنه ای

۷۴. نُه چیز روزه را باطل می‌‌کند:
اول: خوردن و آشامیدن.
دوم: آمیزش جنسی.
سوم: آن‌که کاری کند که منی از او بیرون آید.(استمنا)
چهارم: دروغ بستن به خدا و پیامبر و ائمه (علیهم السلام).
پنجم: رسانیدن غبار غلیظ به حلق.
ششم: فرو بردن تمام سر در آب.
هفتم: با حال جنابت یا حیض یا نفاس به اذان صبح رسیدن.
هشتم: اماله (تنقیه) با چیزهای روان.
نهم: عمداً قی کردن. خصوصیات و احکام این نُه مورد در مسائل آینده گفته خواهد شد.
[موارد چهارم تا ششم بنابراحتیاط واجب مبطل است]

احکام هر یکی از مبطلات روزه را در ادامه میتوانید بخوانید.

خوردن و آشامیدن

ملاک خوردن وآشامیدن

۷۵. اگر روزه‌دار عمداً و آگاهانه چیزی بخورد یا بیاشامد روزه‌ی او باطل می‌‌شود خواه آن چیز از خوراکی‌ها و آشامیدنی‌های معمول باشد و خواه از چیزهای غیرخوراکی مانند کاغذ یا پارچه و امثال آن باشد و خواه زیاد یا کم باشد مانند قطره‌ی بسیار کوچک آب یا خرده‌ی کوچکی از نان.

خوردن روزه به‌خاطر مسابقه

۷۶. آیا می‌‌توان به دلیل داشتن مسابقه فوتبال و گرسنگی و تشنگی زیاد در آن روزه خود را خورد؟
ج) مورد سؤال مجوّز برای افطار محسوب نمی‌‌شود.

افطار روزه بر اثر تشنگی و گرسنگی

۷۷. اگر شخصی که در ماه رمضان روزه‌دار است، در یکی از روزها برای خوردن سحری بیدار نشود و لذا نتواند روزه را تا غروب ادامه دهد و در وسط روز حادثه‌ ای برای او اتفاق بیفتد و روزه را افطار کند، آیا کفّاره بر او واجب است؟
ج) اگر روزه را تا حدی ادامه دهد که روزه بر اثر تشنگی و گرسنگی برای او حرجی شود و در نتیجه آن را افطار نماید، فقط قضا بر او واجب است و کفّاره‌ ای ندارد.

خوردن سحری بعد از اذان صبح

۷۸. اگر در ماه رمضان برای سحری بیدار شویم وسحری بخوریم وبعد بفهمیم اذان گفته‌اند روزه قبول است یا باید روزه آن روز قضا شود؟
ج) اگر تحقیق نموده و با علم به اینکه هنوز صبح نشده خورده است و بعد فهمیده که صبح شده، روزه صحیح است و قضا ندارد.

۷۹. با توجّه به این‌که امروزه برای تنظیم کارهای روزانه از ساعت استفاده می‌‌شود و در شهرها معمولاً به دلیل ساختمان‌های بلند، دیدن طلوع فجر امکان ندارد، در صورتی که فردی با اعتماد به ساعتش که ساعت چهار را نشان می‌داده است مشغول خوردن سحری شود و بعد معلوم شود که باطری ساعت تمام شده و در واقع ساعت چهار و ربع بوده است. آیا روزه‌ی چنین فردی صحیح است؟ همچنین اگر فردی در اثر خطای چشم ساعت پنج را تصوّر کرده که ساعت چهار صبح است و مشغول خوردن سحری می‌‌شود و بعد متوجّه اشتباهش می‌‌شود و می‌‌فهمد بعد از طلوع فجر خورده است؟
ج) در هر دو صورت، اگر با اعتماد بر ساعت، اطمینان به بقاء شب داشته است و بعداً کشف خلاف شده است، روزه‌اش در ماه مبارک رمضان صحیح است.

۸۰. اگر موقعی که مشغول خوردن غذا است بفهمد صبح شده چه باید بکند؟
ج) باید لقمه را از دهان بیرون بیاورد، و اگر عمداً آن را فرو ببرد روزه‌اش باطل است.

حکم موادی که از معده وارد دهان شده در حال روزه

۸۱. گاهی اوقات انسان ترش می‌‌کند، یعنی موادی ترش مزه از معده او به فضای دهان او می‌‌آید.حال اگر روزه‌داری ترش کند و این مواد را سهواً یا عمداً قورت دهد، روزه‌اش چه حکمی‌ دارد؟
ج) اگر پس از آنکه به فضای دهان آمد عمداً و اختیاراً فرو برد، روزه‌اش باطل می‌‌شود ولی سهواً مبطل روزه نیست.

فرو بردن اخلاط سر و سینه در حال روزه

۸۲. هنگامی‌ که مبتلا به بیماری زکام بودم، مقداری از اخلاط سر و سینه در دهانم جمع شده بود که به جای بیرون انداختن، آن را فرو بردم، آیا روزه‌ ام صحیح است یا خیر؟ در بعضی از روزهای ماه مبارک رمضان در منزل یکی از اقوام بودم که بر اثر زکام و خجالت و حیا مجبور شدم با خاک، تیمّم بدل از غسل واجب بکنم و تا نزدیک ظهر غسل نکردم. این کار برای چند روز تکرار شد، آیا روزه‌ ام در آن روزها صحیح است یا خیر؟
ج) فرو بردن اخلاط سر و سینه ضرری به روزه نمی‌ رساند، ولی اگر به فضای دهان رسیده باشد بنا بر احتیاط واجب باید از فرو بردن آن خودداری نماید، و اما ترک غسل جنابت قبل از طلوع فجرِ روزی که می‌ خواهید روزه بگیرید و انجام تیمّم بدل از غسل به جای آن، اگر به‌خاطر عذر شرعی باشد و یا تیمّم در آخر وقت و به‌خاطر تنگی آن باشد، موجب بطلان روزه نیست و روزه شما با تیمّم صحیح است. در غیر این صورت، روزه شما در آن روزها باطل است.

فرو رفتن غذای باقی مانده بین دندان‌ها

۸۳. در یکی از روزهای ماه رمضان روزه گرفتم ولی دندان‌هایم را مسواک نزدم، و بدون این‌که باقی‌مانده غذاهای لابلای دندان‌ها را عمداً ببلعم، خودبه‌خود بلعیده شده است. آیا قضای روزه آن روز بر من واجب است؟
ج) اگر علم به وجود باقی‌مانده غذا در بین دندان‌هایتان و یا علم به رسیدن آن به حلق نداشته اید و فرو رفتن آن هم عمدی و با التفات نبوده، قضای روزه بر شما واجب نیست.

خلال کردن دندان

۸۴. خلال کردن دندان بعد از خوردن غذا برای کسی که فردایش قصد گرفتن روزه را دارد، چه حکمی‌ دارد؟
ج) خلال کردن بعد از غذا برای کسی که قصد روزه دارد واجب نیست حتی اگر احتمال دهد که خلال نکردن موجب داخل شدن غذای لابلای دندان‌ها به حلق می‌‌شود؛ و اگر بعد از آن سهواً هم غذا داخل حلق شد، روزه‌اش باطل نمی‌‌شود؛ بله اگر یقین داشته باشد که ترک آن باعث داخل شدن غذا به حلق می‌‌شود واجب است خلال کند و اگر نکرد، با فرض داخل شدن غذا به حلق بلکه مطلقاً (بنا بر احتیاط واجب) روزه‌اش باطل می‌‌شود.

مسواک با خمیر دندان

۸۵. آیا مسواک کردن با خمیر دندان، در حال روزه اشکال دارد؟ 
ج) اشکال ندارد؛ ولی باید از فرو رفتن آب دهان که آغشته با خمیر دندان و آب است جلوگیری شود.

استفاده از نخ دندان

۸۶. حکم استفاده از نخ دندان ـ که فلوراید و طعم نعنا دارد ـ در حال روزه چیست؟
ج) اگر آب دهان را فرو نبرد، اشکال ندارد.

جویدن آدامس و مکیدن کندر

۸۷. جویدن آدامس و مکیدن کندر برای روزه ‌دار چه حکمی‌ دارد؟
ج) اگر چیزی وارد حلق نمی‌‌شود مانعی ندارد، ولی مکیدن کُندر روزه را باطل می‌‌کند.

باطل کردن روزه با اصرار دیگری

۸۸. اگر روزه ‌دار باشم و مادرم مرا وادار به خوردن غذا یا نوشیدن کند، آیا روزه‌ ام باطل می‌ شود؟
ج) خوردن و آشامیدن روزه را باطل می‌ کند، هرچند بر اثر درخواست و اصرار شخص دیگری باشد.

انجام مبطلات روزه با اجبار دیگری

۸۹. اگر چیزی به زور وارد دهان روزه‌دار شود و یا سر او به همان صورت داخل آب گردد، آیا روزه‌ اش باطل می‌ شود؟ اگر وادار به باطل کردن روزه‌ اش شود، مثلاً به او بگویند که اگر روزه ‌ات را نخوری، ضرری به خودت یا مالت وارد می‌ سازیم، او هم برای دفع این ضرر غذا بخورد، آیا روزه‌ اش صحیح است؟
ج) روزه شخص روزه‌دار با داخل شدن چیزی در حلقش بدون اختیار و یا با فرو بردن سرش به همان صورت به زیر آب باطل نمی‌ شود، ولی اگر خودش بر اثر اکراه دیگری مرتکب مفطری شود، روزه‌ اش باطل خواهد شد.

حکم افطار سهوی

۹۰. اگر شخص روزه دار در اثر فراموشی چیزی بخورد، آیا تذکر دادن به او واجب است؟
ج) خیر، تذکر دادن به او واجب نیست.

ضرورت نوشیدن آب برای خلبان و مهمان‌دار روزه‌دار

۹۱. اگر هواپیما در ارتفاع بالا و مسیر طولانی در حال پرواز باشد و پرواز حدود دو ساعت و نیم تا سه ساعت طول بکشد، مهمان‌دار و خلبان هواپیما برای حفظ تعادل خود هر بیست دقیقه احتیاج به نوشیدن آب دارند، در این صورت آیا در ماه مبارک رمضان، کفّاره و قضای روزه بر آن‌ها واجب می‌ شود؟
ج) اگر روزه برای آن‌ها ضرر داشته باشد، جایز است که با نوشیدن آب افطار نمایند و قضای آن را به‌جا آورند و در این حالت کفّاره بر آن‌ها واجب نیست.

مضمضه و غرغره آب در حال روزه

۹۲. اگر روزه‌دار آب را به قصد رفع عطش در دهان گردانده و بیرون بریزد به‌طوری که هیچ مقداری از آب پایین نرود چه حکمی‌ دارد؟
ج) در فرض سؤال اشکال ندارد.

۹۳. آیا بعد از مضمضه کردن ـ چه برای وضو و چه غیر آن ـ در حال روزه ماه رمضان واجب است روزه‌دار سه مرتبه آب دهانش را بیرون بریزد؟
ج) چنین کاری واجب نیست. آنچه واجب است خارج کردن آب از دهان است و اگر یقین پیدا کرده که آب خارج شده چیز دیگری بر او واجب نیست.

۹۴. حکم غرغره کردن برای روزه‌ دار چیست؟
ج) اگر هنگام غرغره کردن، آب از حلق به پایین برود، روزه باطل می‌ شود.

خارج کردن زبان از دهان در حال روزه

۹۵. خارج کردن آب دهان و دوباره آن را وارد دهان کردن باطل کننده روزه است. آیا بیرون آوردن زبان هم همان حکم را دارد که اگر کسی زبانش به هر دلیلی بیرون بیاورد موجب باطل شدن روزه می‌‌شود؟
ج) صِرف این ضرری به صحّت روزه نمی‌‌زند.

احساس داخل شدن شکر در دهان در حال روزه

۹۶. وقتی در ماه رمضان به کارگاه قند و شکر می‌‌رویم، احساس می‌‌کنیم که شکر داخل دهان شده، آیا روزه‌مان باطل می‌‌شود؟
ج) صرف احساس داخل شدن آن در دهان و حتی داخل شدن در دهان بدون اینکه فرو برده شود، ضرری به صحت روزه نمی‌‌زند.

جماع (آمیزش جنسی)

روابط زناشویی روزه ‌دار

۹۷. مردی که نمی‌ تواند روزه بگیرد، آیا می‌ تواند با همسر روزه ‌دار خود نزدیکی کند؟
ج) خیر، جایز نیست.

شوخی و ملاعبه با همسر در حال روزه

۹۸. اگر مردی با همسرش در روز ماه رمضان شوخی و ملاعبه نماید، آیا به روزه‌ اش ضرر می‌ رساند؟
ج) اگر منجر به انزال منی نشود، به روزه خللی وارد نمی‌ کند.

جماع زوجین در حال روزه

۹۹. س اگر شوهر با همسر خود در ماه رمضان جماع نماید و زن نیز به آن راضی باشد چه حکمی‌ دارد؟
ج) بر هر یک از آنان حکم افطار عمدی جاری است و علاوه بر قضا، کفّاره هم بر هر دو واجب است.

جماع از روی فراموشی

۱۰۰. اگر شخص روزه دار در اثر فراموشی آمیزش جنسی کند آیا به روزه‌ اش ضرر می‌ رساند؟
ج) اگر فراموش کند که روزه است و آمیزش جنسی کند، روزه‌‌ی او باطل نمی‌‌شود، ولی هر لحظه که یادش آمد باید فوراً از حال آمیزش خارج شود وگرنه روزه‌اش باطل است.

باقی ماندن بر جنابت تا اذان صبح

۱۰۱. کسی که در شب ماه رمضان دچار جنابت است باید تا پیش از اذان صبح غسل کند. اگر جنب عمداً تا آن هنگام غسل نکند روزه‌اش باطل است. این حکم در مورد روزه‌ی قضای ماه رمضان ـ حتی در حالت غیر عمد ـ نیز جاری است.

۱۰۲. اگر در شب ماه رمضان جنب شود و بدون تعمد تا اذان صبح غسل نکند، مثل اینکه در خواب جنب شود و خواب او تا بعد از اذان صبح ادامه یابد، روزه‌اش صحیح است.

۱۰۳. کسی‌ که در بیداری جنب شده یا پس از جنب شدن در حال خواب، بیدار شده، و می‌‌داند که اگر به خواب رود، تا پیش از اذان صبح برای غسل بیدار نخواهد شد، جایز نیست قبل از غسل کردن بخوابد، و اگر خوابید و پیش از اذان غسل نکرد، روزه‌اش باطل است ولی‌ اگر احتمال می‌‌دهد که پیش از اذان صبح برای غسل بیدار خواهد شد و تصمیم بر غسل داشته باشد ولی بیدار نشود، روزه‌اش صحیح است ولی اگر دوباره خوابید و تا صبح بیدار نشد، باید قضای آن روز را به‌جا آورد.

۱۰۴. کسی‌ که در شب ماه رمضان وظیفه دارد غسل کند، اگر به دلیل تنگی وقت یا مضرّ بودن آب و امثال آن نتواند غسل کند، باید تیمم بدل از غسل به‌جا آورد.

۱۰۵. اگر در حال روزه در خواب جنب شود، روزه‌اش باطل نمی‌‌شود.

۱۰۶. اگر روزه‌‌دار در روز ماه رمضان و سایر ایام که روزه است در حال خواب جنب شد، پس از بیدار شدن واجب نیست فوراً غسل کند.

۱۰۷. زنی که از عادت ماهانه پاک شده و باید غسل کند و همچنین زنی که از نفاس (خونریزی زایمان) پاک شده و غسل بر او واجب است، اگر غسل را تا اذان صبح روز ماه رمضان تأخیر اندازد روزه‌اش باطل است.

۱۰۸. زن اگر در حال روزه دچار عادت ماهیانه و یا زایمان شد، روزه‌‌ی او باطل می‌‌شود.

جنابت عمدی در شب ماه رمضان با عدم امکان غسل

۱۰۹. کسی که آب در اختیار ندارد و یا به دلیل عذرهای دیگر غیر از تنگی وقت نمی‌ تواند غسل جنابت بکند، آیا جایز است عمداً خود را در شب‌های ماه مبارک رمضان از طریق حلال جنب کند؟
ج) اگر وظیفه او تیمّم باشد و بعد از این‌که خود را جنب کرده، وقت کافی برای تیمّم داشته باشد، این کار برای وی جایز است.

تیمّم در تنگی وقت با ترک عمدی غسل

۱۱۰. کسی که پیش از اذان صبح، با حالت احتلام از خواب بیدار می‌ شود، آیا می‌ تواند تا نزدیک اذان، غسل نکند و تیمّم کند؟
ج) اگر غسل را به تأخیر اندازد تا جایی که وقت تنگ شود، گناه کرده است. در این صورت باید پیش از اذان صبح، تیمّم کند و روزه او صحیح است.

۱۱۱. اگر فرد جنب در ماه رمضان عمداً غسل نکند تا وقت تنگ شود و با تیمم وارد صبح شود حکم روزه‌اش چیست؟
ج) روزه‌اش صحیح است گرچه در فرض سؤال مرتکب معصیت شده است.

غفلت روزه‌دار از غسل جنابت قبل از اذان صبح

۱۱۲. اگر غسل جنابت برای روزه ماه رمضان یا روزه‌ های دیگر فراموش شود و در اثناء روز به یاد انسان بیفتد، چه حکمی‌ دارد؟
ج) اگر در روزه ماه رمضان غسل جنابت را در شب تا طلوع فجر فراموش کند و با حالت جنابت صبح نماید، روزه‌ اش باطل است و احوط این است که قضای روزه ماه رمضان هم در این حکم به آن ملحق شود. ولی در سایر روزه‌ ها، روزه بر اثر آن باطل نمی‌ شود.

غفلت از احتلام قبل از اذان صبح

۱۱۳. شخصی در ماه مبارک رمضان قبل از اذان صبح بیدار شده و متوجه محتلم شدن خود نشده و دوباره خوابیده و در اثنای اذان صبح بیدار شده و علم به جنابت خود پیدا می‌ کند و یقین دارد که احتلامش قبل از اذان صبح بوده است، روزه او چه حکمی‌ دارد؟
ج) اگر پیش از اذان صبح متوجه احتلام خود نشده است، روزه‌ اش صحیح است.

شک در احتلام در شب ماه رمضان

۱۱۴. اگر مکلّف در شب ماه رمضان قبل از فجر شک کند که محتلم شده یا نه، ولی به شک خود اعتنا نکند و دوباره بخوابد و بعد از اذان صبح بیدار شود و متوجه گردد که قبل از طلوع فجر محتلم شده است، چه حکمی‌ دارد؟
ج) اگر بعد از بیداری اول اثری از احتلام در خود مشاهده نکند، بلکه فقط احتمال آن را بدهد و چیزی بر او کشف نشود و تا بعد از اذان بخوابد، روزه‌ اش صحیح است، هرچند بعد از آن معلوم شود که احتلام او مربوط به قبل از اذان صبح است.

روزه در صورت بقا بر جنابت تا اذان صبح

۱۱۵. اگر فردی به سبب برخی از مشکلات تا اذان صبح بر جنابت باقی بماند، آیا روزه گرفتن در آن روز برای او جایز است؟
ج) در غیر ماه رمضان و قضای آن اشکال ندارد، ولی نسبت به روزه ماه رمضان تفصیل دارد اگر معذور از غسل است، تیمّم کردن بر او واجب است و اگر تیمّم هم نکند، روزه‌ اش صحیح نیست.

۱۱۶. آیا جایز است شخص جنب بعد از طلوع آفتاب غسل جنابت نماید و روزه قضا یا مستحبّ بگیرد؟
ج) اگر عمداً تا طلوع فجر بر جنابت باقی بماند، روزه ماه رمضان و قضای آن از او صحیح نیست، ولی اقوی صحّت روزه‌ های دیگر به‌خصوص روزه مستحبّی است.

خوابیدن شخص جنب تا اذان صبح

۱۱۷. اگر مکلّف در شب ماه رمضان قبل از اذان صبح بیدار شود و ببیند که محتلم شده است و دوباره پیش از اذان صبح به امید این‌که برای غسل کردن بیدار می‌ شود بخوابد و تا بعد از طلوع آفتاب در خواب بماند و غسل خود را تا اذان ظهر به تأخیر بیندازد و بعد از اذان ظهر غسل کرده و نماز ظهر و عصر بخواند، روزه آن روز او چه حکمی‌ دارد؟
ج) در فرض سؤال که خوابِ اول است روزه‌اش صحیح است ولی اگر دوباره خوابید و تا صبح بیدار نشد باید قضای آن روز را به‌جا آورد.

۱۱۸. سال قبل در سحر ماه رمضان غسل جنابت بر من واجب شد و وقتی بیدار شدم با خود گفتم صبر می‌‌کنم تا وقت تنگ شود آنگاه تیمّم به نیابت از غسل می‌‌کنم ولی خوابم برد و بیدار نشدم تکلیف من چیست؟
ج) اگرچه بنا داشتید به وظیفه خود در تنگی وقت عمل کنید، لکن قضای آن روز بر شما واجب است بلی اگر وظیفه شما تیمَم بوده باشد و تصمیم بر تیمّم هم قبل از فجر داشته باشید لکن خوابتان برده باشد، در خواب اول روزه صحیح است.

فرا رسیدن وقت اذان در حین غسل واجب

۱۱۹. اگر فرد جنب نزدیک اذان صبح از خواب بیدار شده و اقدام به غسل نماید اما قبل از اتمام غسل اذان گفته شود، روزه او چه حکمی‌ پیدا می‌‌نماید؟
ج) اگر با علم یا گمان به اینکه وقت برای غسل دارد، شروع به غسل کرده، کفایت می‌‌کند و روزه‌اش صحیح است.

۱۲۰. اگر قبل از اذان صبح شروع به غسل کنم ولی در اثنای غسل، وقت اذان صبح فرا برسد، (مثلاً در حال شستن سر و گردن یا نیمه راست هستم که اذان شروع شود) آیا روزه‌ام صحیح است؟
ج) اگر اعتقاد داشته‌اید که وقت برای غسل دارید، روزه‌تان صحیح است.

ترک غسل و باقی‌ماندن بر جنابت از روی خجالت

۱۲۱. ما در منطقه سردسیری زندگی می‌ کنیم که نه حمام دارد و نه مکانی برای استحمام، وقتی در ماه مبارک رمضان به حالت جنابت از خواب بیدار می‌ شویم، با توجه به این‌که غسل کردن جوانان در نیمه شب در برابر مردم با آب مشک یا حوض عیب شمرده می‌ شود و آب هم در آن وقت سرد است، تکلیف ما برای روزه فردا چیست؟ آیا تیمّم جایز است؟ در صورتی که غسل نکند، افطار کردن روزه آن روز چه حکمی‌ دارد؟
ج) مجرد مشقّت یا عیب شمرده شدن اغتسال جوانان در نیمه شب، عذر شرعی محسوب نمی‌ شود، بلکه مادامی‌ که غسل، حرجی و موجب ضرر برای مکلّف نشود، غسل کردن به هر صورتی که امکان دارد واجب است، و در صورت حرج یا ضرر باید قبل از طلوع فجر تیمّم کند و با تیمّم بدل از غسل جنابت پیش از طلوع فجر روزه‌ اش صحیح است، و اگر تیمّم نکند روزه‌ اش باطل است، ولی امساک در طول روز بر او واجب می‌ باشد.

۱۲۲. شخصی در ماه رمضان در جایی مهمان شد و شب را در آن منزل خوابید و در نیمه‌ های شب محتلم گردید و چون مهمان بود و با خود لباسی نداشت، برای فرار از روزه، تصمیم گرفت بعد از طلوع فجر مسافرت نماید، لذا بعد از طلوع فجر بدون این‌که چیزی بخورد به قصد مسافرت، حرکت نمود. سؤال این است که آیا قصد سفر توسط او موجب سقوط کفّاره هست یا خیر؟
ج) اگر با حالت جنابت از خواب بیدار شود و علم به جنب بودن خود داشته باشد و قبل از فجر اقدام به غسل یا تیمّم نکند، مجرد قصد سفر در شب و یا مسافرت در روز برای سقوط کفّاره از او کافی نیست.

۱۲۳. در بعضی از روزهای ماه مبارک رمضان در منزل یکی از اقوام بودم که بر اثر زکام و خجالت و حیا مجبور شدم با خاک، تیمّم بدل از غسل واجب بکنم و تا نزدیک ظهر غسل نکردم. این کار برای چند روز تکرار شد، آیا روزه‌ ام در آن روزها صحیح است یا خیر؟
ج) ترک غسل جنابت قبل از طلوع فجرِ روزی که می‌ خواهید روزه بگیرید و انجام تیمّم بدل از غسل به جای آن، اگر به‌خاطر عذر شرعی باشد و یا تیمّم در آخر وقت و به‌خاطر تنگی آن باشد، موجب بطلان روزه نیست و روزه شما با تیمّم صحیح است. در غیر این صورت، روزه شما در آن روزها باطل است.

جهل در وجوب یا کیفیت غسل جنابت

روزه جاهل به وجوب غسل یا کیفیت آن

۱۲۴. کسی که به سن تکلیف رسیده ولی جاهل به وجوب غسل و کیفیت آن بوده و بعد از گذشت مدتی در حدود ده سال متوجه مسأله تقلید و وجوب غسل بر او شده است، چه حکمی‌ دارد؟ وظیفه او نسبت به قضای نمازها و روزه‌ های گذشته‌ اش چیست؟
ج) قضای نمازهایی که در حال جنابت خوانده، بر او واجب است، و همچنین قضای روزه هم در صورتی که می‌ دانسته جنب است، ولی جاهل به وجوب غسل بر جنب برای روزه گرفتن بوده، بر او واجب است.

۱۲۵. اگر شخصی در حال جنابت چند روز روزه بگیرد و نداند که طهارت از جنابت شرط صحّت روزه است، آیا کفّاره روزه‌ هایی که در حال جنابت گرفته بر او واجب است یا این‌که قضای آن‌ها کافی است؟
ج) در فرض مرقوم قضا کفایت می‌ کند.

۱۲۶. جوانی بر اثر نادانی قبل از چهارده سالگی و بعد از آن، اقدام به استمنا می‌ کرده که بر اثر آن از او منی خارج می‌ شده، ولی نمی‌ دانسته که خروج منی باعث جنابت می‌ شود و باید برای نماز و روزه غسل کند، تکلیف او چیست؟ آیا برای مدتی که استمنا می‌ کرده و منی از او خارج می‌ شده، غسل بر او واجب است؟ آیا نماز و روزه‌ های او از گذشته تا حال که در حال جنابت انجام گرفته باطل بوده و قضای آن‌ها واجب است؟
ج) برای هرچند بار خروج منی اگر تا به حال غسل نکرده است یک غسل جنابت کافی است، و باید همه نمازهایی را که یقین دارد در حال جنابت خوانده است، قضا نماید. و اگر این عمل در شب‌های ماه رمضان انجام گرفته و جاهل به موضوع جنابت بوده، روزه‌ های او قضا ندارد و محکوم به صحّت است. ولی اگر عالم به خروج منی و جنابت بوده و نمی‌ دانسته که برای صحّت روزه، غسل بر او واجب است، باید روزه همه روزهایی را که در حال جنابت گرفته است قضا نماید.

۱۲۷. آیا جماع از نشانه‌ های بلوغ محسوب می‌ شود و با انجام آن، تکالیف شرعی واجب می‌ گردند؟ و اگر فردی از آن آگاهی نداشته باشد و چندین سال بگذرد، آیا غسل جنابت بر او واجب می‌ شود؟ و آیا اگر اعمال مشروط به طهارت مانند نماز و روزه را قبل از غسل جنابت انجام بدهد، آن اعمال باطل هستند و قضای آن‌ها واجب است؟
ج) مجرّد جماع بدون انزال و خروج منی از نشانه‌ های بلوغ نیست، ولی باعث جنابت می‌ شود و واجب است هنگام رسیدن به سن بلوغ غسل کند و تا زمانی که یکی از نشانه‌ های بلوغ در فردی تحقق پیدا نکرده، شرعاً حکم به بلوغ او نمی‌ شود و مکلف به احکام شرعی نیست و کسی که در کودکی بر اثر جماع جنب شده و سپس بعد از رسیدن به سن بلوغ، بدون انجام غسل جنابت نماز خوانده و روزه گرفته، واجب است نمازهای خود را اعاده کند، ولی در صورتی که جهل به جنابت داشته، قضای روزه‌ هایش واجب نیست.

روزه انجام شده با غسل باطل

۱۲۸. من غسل جنابت را به این ترتیب انجام می‌ داده‌ ام که ابتدا سمت راست بدن بعد سر و سپس قسمت چپ بدن را می‌ شستم. در سؤال و تحقیق در این زمینه هم کوتاهی کرده‌ ام، نماز و روزه‌ ام چه حکمی‌ دارند؟
ج) غسل به کیفیت مذکور باطل است و موجب رفع حدث نمی‌ شود. لذا نمازهایی که با چنین غسلی خوانده شده، باطل و قضای آن‌ها واجب است. ولی روزه‌ ها با فرض این‌که معتقد به صحّت غسل به‌صورت مذکور بوده‌ اید و بقای شما بر جنابت، عمدی نبوده است، محکوم به صحّت است.

۱۲۹. شخصی بر اثر جهل به حکم شرعی، مدتی ترتیب را در غسل رعایت نکرده است، نماز و روزه او چه حکمی‌ دارد؟
ج) اگر غسل را به نحوی انجام داده که شرعاً باطل است، قضای نمازهایی که در این حالت با حدث اکبر خوانده، واجب است. ولی روزه‌ اش، اگر در آن هنگام اعتقاد به صحّت غسل خود داشته، محکوم به صحّت است.

۱۳۰. در حدود ۲ سال پیش در رساله چند مرجع، فتوای حضرت آقا در مورد رعایت ترتیب بین راست و چپ در غسل را این‌گونه یافتم که این رعایت بنا بر احتیاط واجب است. آن احتیاط را به مرجع دیگری که رعایت ترتیب را احتیاط مستحب می‌‌دانست، عدول کردم. حالا فهمیدم که فتوای آقا وجوب رعایت ترتیب است، تکلیف من نسبت به نماز و روزه‌هایم در طول این دو سال چگونه است؟
ج) نماز و روزه‌های گذشته محکوم به صحّت است.

روزه با یقین به بطلان یکی از غسل‌های جنابت

۱۳۱. اگر شخصی در ماه مبارک رمضان سه بار غسل جنابت کند، مثلاً در روزهای بیستم، بیست و پنجم و بیست و هفتم غسل نماید، و بعد یقین کند که یکی از آن غسل‌ها باطل بوده است، نماز و روزه او چه حکمی‌ دارد؟
ج) روزه‌ اش صحیح است، ولی بنا بر احتیاط، قضای نمازها به‌طوری که یقین به فراغت ذمّه پیدا کند، واجب است.

روزه در صورت غسل با آب نجس

۱۳۲. اگر شخصی در ماه مبارک رمضان با آب نجس غسل کند و بعد از یک هفته متوجه شود که آن آب نجس بوده است، نماز و روزه او در این مدت چه حکمی‌ دارد؟
ج) نمازش باطل و قضای آن واجب است، ولی روزه‌ های او محکوم به صحّت است.

وظیفه جنب با احتمال خروج منی در حال روزه

۱۳۳. شخصی مبتلا به بیماری بیرون آمدن مستمر قطرات بول به‌صورت موقت است، یعنی بعد از بول کردن، به مدت یک ساعت یا بیشتر قطرات آن از او خارج می‌ گردد. با توجه به این‌که وی در بعضی از شب‌ها جنب شده و گاهی یک ساعت قبل از اذان بیدار می‌ شود و احتمال می‌ دهد که بعد از آن منی با قطرات بول خارج شود، نسبت به روزه‌ اش چه تکلیفی دارد؟ وظیفه او برای این‌که با طهارت داخل وقت شود، چیست؟
ج) اگر قبل از اذان صبح، غسل جنابت و یا تیمّم بدل از آن انجام داده، روزه او صحیح است، هرچند بعد از آن بدون اختیار از او منی خارج شود.

استمنا (خود ارضایی)

۱۳۴. اگر روزه‌‌دار عمداً کاری کند که منی از او بیرون بیاید, روزه‌اش باطل می‌‌شود.

کفاره استمنا در حال روزه

۱۳۵. اگر مکلّف علم داشته باشد به این‌که استمنا روزه را باطل می‌ کند، ولی عمداً آن را انجام دهد، آیا کفّاره جمع بر او واجب می‌ شود؟
ج) اگر عمداً استمنا کند و منی هم از او خارج شود، کفّاره جمع بر او واجب نمی‌ شود لکن احتیاط مستحبّ آن است که کفّاره جمع بپردازد.

عادت به استمنا و حکم روزه

۱۳۶. شخصی چندین سال عادت به 
استمنا در ماه رمضان و غیر آن داشته است، نماز و روزه او چه حکمی‌ دارد؟
ج) استمنا مطلقاً حرام است و اگر منجر به خروج منی شود، موجب غسل جنابت هم می‌ شود، و اگر این عمل در حال روزه در روز ماه رمضان صورت بگیرد، در حکم افطار عمدی با حرام است، و اگر نماز و روزه را با حالت جنابت و بدون غسل و تیمّم انجام دهد، نماز و روزه‌ اش باطل و قضای آن‌ها واجب است.

جنابت روزه‌دار با نگاه به صحنه شهوت انگیز

۱۳۷. شخص روزه ‌داری در ماه رمضان به صحنه شهوت انگیزی نگاه کرده و جنب شده است. آیا با این کار روزه‌ اش باطل می‌ شود؟
ج) اگر نگاه‌کردن او به قصد انزال بوده و یا می‌ دانسته که اگر به آن منظره نگاه کند، جنب می‌ شود و یا عادت او بر این بوده است و در عین حال عمداً نگاه کرده و جنب شده، حکم جنابت عمدی را دارد یعنی هم قضا بر عهده او می‌ باشد و هم کفّاره.

جنابت روزه‌دار بر اثر صحبت با نامحرم

۱۳۸. در ماه مبارک رمضان بدون وجود هیچ‌یک از آثار استمنا فقط بر اثر حالتی که هنگام مکالمه تلفنی با یک زن نامحرم در خود احساس کردم مایع منی از من خارج شد، با توجه به این‌که مکالمه با او به قصد لذت نبوده، آیا روزه‌ ام باطل است یا خیر؟ در صورت بطلان، آیا کفّاره هم بر من واجب است یا خیر؟
ج) اگر خروج منی بر اثر صحبت با یک زن جزء عادت‌ های قبلی شما نبوده و به‌طور غیرارادی از شما خارج شده است، موجب بطلان روزه نمی‌ شود و چیزی هم بر اثر آن بر شما واجب نیست.

احتلام در حال روزه

۱۳۹. محتلم شدن در روز (خروج منی در حال خواب) روزه را باطل نمی‌‌کند، و هر گاه روزه‌‌دار بداند که اگر در روز بخوابد محتلم می‌‌شود، لازم نیست از خواب خود جلوگیری کند.

۱۴۰. اگر روزه‌‌دار در حال بیرون آمدن منی از خواب بیدار شود، واجب نیست از آن جلوگیری کند.

۱۴۱. اگر شخص روزه‌‌داری در ماه مبارک رمضان بعد از نماز صبح یا ظهر بخوابد و در خواب به صورت غیر عمد محتلم شود تکلیف چیست؟ آیا روزه آن شخص باطل می‌‌شود؟
ج) روزه‌اش صحیح است.

احتلام روزه‌دار و بیدار شدن بعد از اذان صبح

۱۴۲. اگر شخصی قبل از اذان صبح یا بعد از آن بخوابد و در خواب جنب شده و بعد از اذان بیدار شود، چه مدتی برای غسل کردن وقت دارد؟
ج) در فرض سؤال، جنابت به روزه آن روز او ضرر نمی‌ زند، ولی واجب است که برای نماز غسل کند و می‌ تواند غسل را تا وقت نماز به تأخیر بیندازد.

احتلام بعد از فجر در ماه رمضان

۱۴۳. اگر بعد از نماز فجر در ماه رمضان محتلم شوم چه باید بکنم؟
ج) روزه صحیح است و برای نماز ظهر باید غسل کنید.

دروغ بستن به خدا و پیامبران و معصومین (علیهم السلام)

۱۴۴. دروغ بستن به خدا و پیامبران و معصومین (علیهم السلام) بنابر احتیاط، موجب باطل شدن روزه می‌‌شود، هر چند بعداً توبه کند و بگوید که دروغ بسته است.

دروغ بستن بر فاطمه زهرا (سلام الله علیها)

۱۴۵. آیا دروغ بستن بر فاطمه زهرا (سلام الله علیها) روزه را باطل می‌‌کند؟
ج) بله، بنا بر احتیاط واجب مبطل روزه است.

نسبت دادن حدیث کسا به حضرت زهرا (سلام الله علیها)

۱۴۶. آیا حدیث شریف کساء را که از حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) نقل شده، حدیث معتبری می‌ دانید؟ آیا نسبت ‌دادن آن در حالت روزه به حضرت زهرای مرضیه (سلام الله علیها) جایز است؟
ج) اگر نسبت دادن آن به‌صورت حکایت و نقل از کتاب‌هایی باشد که آن را نقل کرده‌ اند، اشکال ندارد.

خواندن دعا در ماه رمضان با شک در صحت آن

۱۴۷. دعاهایی مخصوص ماه رمضان به‌صورت دعای روز اول و روز دوم تا آخر ماه وارد شده است، قرائت آن‌ها در صورت شک در صحّت ‌شان چه حکمی‌ دارد؟
ج) به هر حال اگر قرائت آن‌ها به قصد رجاء ورود و مطلوبیت باشد، اشکال ندارد.

رساندن غبار غلیظ به حلق

روزه‌‌دار بنابر احتیاط واجب باید غبار غلیظ را ـ مانند غباری که از جارو کردنِ زمین خاکی بر می‌‌خیزد ـ فرو ندهد، همچنین دود سیگار و دیگر دخانیات بنابر احتیاط واجب روزه را باطل می‌‌کند.

فرو بردن غبار برای روزه‌دار

۱۴۸. من در معدن آهن کار می‌ کنم که طبیعت آن اقتضا می‌ کند هر روز داخل معدن شده و در آن کار کنم و هنگام استفاده از ابزار کار غبار وارد دهانم می‌ شود، بقیه ماه‌های سال هم به همین صورت بر من می‌ گذرد، تکلیف من چیست؟ آیا روزه من در این حالت صحیح است؟
ج) فرو بردن غبار غلیظ هنگام روزه بنا بر احتیاط واجب موجب باطل شدن آن است و باید از آن پرهیز نمود، ولی مجرد داخل شدن غبار در دهان و بینی بدون این‌که به حلق برسد، روزه را باطل نمی‌ کند.

روزه معتادین به سیگار

۱۴۹. من معتاد به سیگار هستم و در ماه مبارک رمضان هر چه تلاش می‌ کنم که تندخو نباشم نمی‌ توانم و همین باعث ناراحتی زیاد افراد خانواده‌ ام شده است و خودم هم از وضعیت دشوارم رنج می‌ برم، تکلیف من چیست؟
ج) روزه ماه مبارک رمضان بر شما واجب است و بنا بر احتیاط واجب جایز نیست در حال روزه سیگار بکشید، و نباید بدون دلیل با دیگران تند برخورد کنید.

۱۵۰. آیا کسی که معتاد به سیگار است و باید در روز حتماً چند سیگار بکشد می‌‌تواند روزه بگیرد و روزه او صحیح است؟
ج) بنابر احتیاط واجب روزه‌‌دار باید از دود‌های انواع دخانیات خودداری نماید و در صورت اضطرار وجوب روزه ساقط نیست.

استعمال دخانیات و مواد مخدر

۱۵۱. حکم استعمال دخانیات مانند سیگار در حال روزه چیست؟
ج) احتیاط واجب آن است که روزه‌ دار از دودهای انواع دخانیات و نیز مواد مخدّری که از راه بینی یا زیر زبان جذب می‌ شود خودداری کند.

استعمال «ناس» در حال روزه

۱۵۲. آیا ماده «ناس» که از توتون و غیر آن ساخته می‌ شود و برای چند دقیقه زیر زبان گذاشته شده و سپس از دهان بیرون انداخته می‌ شود، مبطل روزه است یا خیر؟
ج) احتیاط واجب آن است که روزه دار از انواع دخانیات و نیز مواد مخدّری که از راه بینی یا زیر زبان جذب می شود خودداری کند.

فرو بردن سر در آب

۱۵۳. اگر روزه‌‌دار عمداً تمام سر را در آب فرو ببرد، بنابر احتیاط واجب روزه‌اش باطل است و باید روزه‌ی آن روز را قضا کند.

۱۵۴. در حکم مسأله‌ی قبل فرقی نیست میان این‌که در هنگام فرو بردن سر در آب، بدن او نیز در آب باشد یا این‌که بدن او در بیرون باشد و فقط سر را در آب فرو ببرد.

۱۵۵. اگر نصف سر را در آب فرو ببرد و سپس بیرون بیاورد و نصف دیگر سر را در آب فرو کند، روزه‌اش باطل نمی‌‌شود.

۱۵۶. اگر تمام سر زیر آب برود ولی مقداری از موها بیرون بماند، روزه‌اش باطل می‌‌شود.

۱۵۷. اگر شک کند که تمام سر زیر آب رفته یا نه، روزه‌اش صحیح است.

۱۵۸. اگر روزه‌‌دار بی‌اختیار در آب بیفتد و تمام سر او را آب بگیرد روزه‌اش باطل نمی‌‌شود ولی باید فوراً سر را از زیر آب خارج کند و همچنین اگر فراموش کند که روزه است و سر در آب فرو ببرد، روزه‌‌ی او باطل نمی‌‌شود، ولی هر گاه یادش آمد باید فوراً سر را بیرون بیاورد.

فرو بردن سر در آب مضاف

۱۵۹. آیا فرو بردن سر در آب مضاف مبطل روزه است؟
ج) مبطل نیست مگر در گلاب که احتیاط واجب آن است که سر را در آن فرو نبرد.

فرو رفتن در آب با لباس غواصی

۱۶۰. کسی که با پوشیدن لباس مخصوص (مانند لباس غواصی) بدون این‌که بدنش خیس شود، در آب فرو رود، روزه‌ اش چه حکمی‌ دارد؟
ج) اگر لباس به سر او چسبیده باشد، صحّت روزه‌ اش محل اشکال است و بنا بر احتیاط وجوبی قضای آن لازم است.

ریختن آب بر سر

۱۶۱. از لثه شخص روزه داری خون زیادی خارج می‌ شود، آیا روزه‌ اش باطل می‌ شود؟ آیا برای او ریختن آب با ظرف بر سرش جایز است؟
ج) با خروج خون از لثه تا آن را فرو نبرده است، روزه باطل نمی‌ شود. همچنین ریختن آب بر روی سر توسط ظرف و مانند آن به صحّت روزه ضرر نمی‌ رساند.

غسل ارتماسی روزهدار بر اثر فراموشی

۱۶۲. اگر شخص روزه‌‌دار جنب باشد و تا قبل از اذان ظهر متوجه آن نشود و پس از آن غسل ارتماسی نماید، آیا روزه‌ اش باطل می‌ شود؟ و اگر بعد از غسل متوجه شود که در حال روزه غسل ارتماسی نموده است، آیا قضای آن واجب است؟
ج) اگر غسل ارتماسی بر اثر فراموشی و غفلت از روزه‌‌دار بودن باشد، غسل و روزه او صحیح است و قضای روزه‌ اش بر او واجب نیست.

اماله کردن

۱۶۳. اماله کردن* با چیز روان، اگر چه از روی ناچاری و برای معالجه باشد، روزه را باطل می‌‌کند.

استفاده بانوان از شیاف

۱۶۴. داروهای مخصوصی برای معالجه بعضی از بیماری‌ های زنان وجود دارد (شیافهای روغنی) که در داخل بدن گذاشته می‌ شود، آیا استفاده از آن موجب بطلان روزه می‌ شود؟
ج) استفاده از آن داروها به روزه ضرر نمی‌ رساند.

۱۶۵. زن متأهلی هستم، در ماه رمضان باردار بوده و روزه‌داری برایم سخت بود، طبق توصیه‌ای اکثر روزهای ماه مبارک رمضان از شیاف استفاده کردم. آیا قضای این روزها را باید به‌جا آورم یا خیر؟
ج) اگر شیاف به‌صورت جامد بوده مانعی نداشته و قضای روزه‌ها واجب نیست.

  • داخل کردن داروی مایع در بدن، از طریق مخرج غائط، با ابزار مخصوص

قی (استفراغ) کردن

۱۶۶. هرگاه روزه‌‌دار عمداً قَی کند اگر چه به‌واسطه‌ی بیماری و مانند آن ناچار به این کار باشد، روزه‌اش باطل می‌‌شود ولی اگر سهواً یا بی‌اختیار قی کند اشکال ندارد.

۱۶۷. اگر در هنگام آروغ زدن چیزی در دهانش بیاید باید آن را بیرون بریزد و اگر بی‌اختیار فرو رود روزه‌اش صحیح است.

قی کردن در حالت تهوع

۱۶۸. اگر روزه‌دار به جهت حالت تهوّع، قَی کند؛ روزه‌ اش چه حکمی‌ دارد؟
ج) اگر بی‌اختیار باشد، اشکال ندارد؛ ولی اگر از روی عمد باشد، روزه را باطل می‌ کند.

برخی احکام چیزهای باطل کننده‌ی روزه

۱۶۹. باطل شدن روزه بوسیله‌ی کارهایی که گفته شد (خوردن، آشامیدن و…) در صورتی است که این کارها را انسان عمداً و از روی اختیار بکند، ولی اگر از روی عمد و اختیار نباشد، مثل اینکه پایش بلغزد و در آب فرو رود، یا از روی فراموشی غذا بخورد، یا به زور چیزی در گلوی او بریزد، روزه‌اش باطل نمی‌‌شود.

۱۷۰. اگر روزه‌‌دار را مجبور کنند که خودش غذا بخورد، مثل این‌که بگویند اگر نخوری به جان یا مال تو صدمه می‌‌زنیم و او خودش برای جلوگیری از ضرر غذا بخورد، روزه‌اش باطل می‌‌شود.

۱۷۱. اگر روزه‌‌دار سهواً یکی از کارهایی را بکند که موجب باطل شدن روزه است و سپس به خیال اینکه روزه‌اش باطل شده، عمداً بار دیگر یکی‌ از آن کارها را انجام دهد، روزه‌ی او باطل می‌‌شود.

استعمال عطر در حال روزه

۱۷۲. استعمال عطر برای روزه ‌دار، در ماه رمضان چه حکمی‌ دارد؟
ج) استعمال عطر برای روزه‌ دار مستحب است؛ ولی بو کردن گیاهان معطّر مکروه است.

آیت الله سیستانی
چه چیزهایی روزه را باطل می کند طبق نظر آیت الله سیستانی

چیزهایی که روزه را باطل می‌کند طبق نظر آیت الله سیستانی

مسأله ۱۵۵۱ ـ هشت چیز روزه را باطل میکند:
اوّل: خوردن و آشامیدن.
دوّم: جماع.
سوّم: استمناء. و استمناء آن است: که مرد با خود یا به‌وسیله دیگری بدون جماع، کاری کند که منی از او بیرون آید. و تحقق آن در زن به نحوی است که در مسأله (۳۴۵) بیان شد.
چهارم: دروغ بستن به خدا و پیغمبر و جانشینان پیغمبر علیهم السلام بنا بر احتیاط واجب.
پنجم: رساندن غبار غلیظ به حلق بنا بر احتیاط واجب.
ششم: باقی ماندن بر جنابت و حیض و نفاس تا اذان صبح.
هفتم: اماله کردن با چیزهای روان.
هشتم: عمداً قی کردن.
و احکام اینها در مسائل آینده گفته می‌شود:

۱ ـ خوردن و آشامیدن:

مسأله ۱۵۵۲ ـ اگر روزه‌دار با التفات به اینکه روزه دارد عمداً چیزی بخورد یا بیاشامد، روزه او باطل می‌شود، چه خوردن و آشامیدن آن چیز معمول باشد مثل نان و آب، چه معمول نباشد، مثل خاک و شیره درخت، و چه کم باشد، چه زیاد، حتی اگر مسواک را از دهان بیرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد، روزه باطل می‌شود، مگر آنکه رطوبت مسواک در آب دهان به‌طوری از بین برود که رطوبت خارج به آن گفته نشود.

مسأله ۱۵۵۳ ـ اگر موقعی که مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده، باید لقمه را از دهان بیرون آورد، و چنانچه عمداً فرو ببرد روزه‌اش باطل است، و به دستوری که بعداً گفته خواهد شد کفّاره هم بر او واجب می‌شود.

مسأله ۱۵۵۴ ـ اگر روزه‌دار سهواً چیزی بخورد یا بیاشامد، روزه‌اش باطل نمیشود.

مسأله ۱۵۵۵ ـ آمپول و سرم روزه را باطل نمی‌کند، هرچند آمپول تقویتی یا سرم قندی‌نمکی باشد، و همچنین اسپری که برای تنگی نفس استعمال می‌شود اگر دارو را فقط وارد ریه کند روزه را باطل نمی‌کند، و همچنین دارو در چشم و گوش ریختن، روزه را باطل نمی‌کند، اگرچه مزه آن به گلو برسد. و اگر در بینی بریزد اگر به حلق نیز نرسد روزه را باطل نمی‌کند.

مسأله ۱۵۵۶ ـ اگر روزه‌دار چیزی را که لای دندان مانده است عمداً فرو ببرد، روزه‌اش باطل می‌شود.

مسأله ۱۵۵۷ ـ کسی که میخواهد روزه بگیرد، لازم نیست پیش از اذان دندان‌هایش را خلال کند، ولی اگر بداند غذائی که لای دندان مانده در روز فرو میرود، باید خلال کند.

مسأله ۱۵۵۸ ـ فرو بردن آب دهان، اگرچه به واسطه خیال کردن ترشی و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمی‌کند.

مسأله ۱۵۵۹ ـ فرو بردن اخلاط سر و سینه، تا به فضای دهان نرسیده اشکال ندارد، ولی اگر داخل فضای دهان شود، احتیاط مستحب آن است که آن را فرو نبرند.

مسأله ۱۵۶۰ ـ اگر روزه‌دار به‌قدری تشنه شود که بترسد از تشنگی بمیرد، یا به او ضرری برسد، یا آنکه به سختی بیفتد که نمی‌تواند آن را تحمل کند، می‌تواند به‌اندازه‌ای که ترس از این امور برطرف شود آب بیاشامد، بلکه در فرض ترس از مرگ و مانند آن واجب است ولی روزه او باطل می‌شود. و اگر ماه رمضان باشد، باید ـ بنا بر احتیاط لازم ـ بیشتر از آن نیاشامد، و در بقیه روز از انجام کاری که روزه را باطل میکند خودداری نماید.

مسأله ۱۵۶۱ ـ جویدن غذا برای بچه یا پرنده، و چشیدن غذا و مانند اینها که معمولاً به حلق نمیرسد، اگرچه اتفاقاً به حلق برسد روزه را باطل نمی‌کند. ولی اگر انسان از اوّل بداند که به حلق میرسد، روزه‌اش باطل می‌شود، و باید قضای آن را بگیرد و کفّاره هم بر او واجب است.

مسأله ۱۵۶۲ ـ انسان نمی‌تواند برای ضعف روزه را بخورد، ولی اگر ضعف او به‌قدری است که معمولاً نمیشود آن را تحمل کرد، خوردن روزه اشکال ندارد.

۲ ـ جماع:

مسأله ۱۵۶۳ ـ جماع روزه را باطل میکند، اگرچه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منی هم بیرون نیاید.

مسأله ۱۵۶۴ ـ اگر کمتر از مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منی هم بیرون نیاید، روزه باطل نمیشود. ولی در شخصی که ختنه‌گاه ندارد، اگر کمتر از مقدار ختنه‌گاه داخل شود نیز روزه‌اش باطل می‌شود.

مسأله ۱۵۶۵ ـ اگر عمداً قصد جماع نماید، و شک کند که به‌اندازه ختنه‌گاه داخل شده یا نه؛ حکم این مسأله با مراجعه به مسأله (۱۵۴۹) دانسته می‌شود، و در هر صورت اگر کاری که روزه را باطل میکند انجام نداده باشد، کفاره بر او واجب نیست.

مسأله ۱۵۶۶ ـ اگر فراموش کند که روزه است و جماع نماید، یا او را به جماع مجبور نمایند به‌طوری که از اختیار او خارج شود روزه او باطل نمیشود، ولی چنانچه در بین جماع یادش بیاید، یا جبر او برداشته شود باید فوراً از حال جماع خارج شود، و اگر خارج نشود روزه او باطل است.

۳ ـ استمناء:

مسأله ۱۵۶۷ ـ اگر روزه‌دار استمناء کند ـ معنای استمناء در مسأله (۱۵۵۱) گذشت ـ روزه‌اش باطل می‌شود.

مسأله ۱۵۶۸ ـ اگر بی‌اختیار منی از انسان بیرون آید، روزه‌اش باطل نیست.

مسأله ۱۵۶۹ ـ هرگاه روزه‌دار بداند که اگر در روز بخوابد محتلم می‌شود ـ یعنی در خواب منی از او بیرون میآید ـ جایز است بخوابد هرچند به سبب نخوابیدن به زحمت نیفتد، و اگر محتلم شود روزه‌اش باطل نمیشود.

مسأله ۱۵۷۰ ـ اگر روزه‌دار در حال بیرون آمدن منی از خواب بیدار شود، واجب نیست از بیرون آمدن منی جلوگیری کند.

مسأله ۱۵۷۱ ـ روزه‌داری که محتلم شده، می‌تواند بول کند، اگرچه بداند به واسطه بول کردن باقیمانده منی از مجری بیرون میآید.

مسأله ۱۵۷۲ ـ روزه‌داری که محتلم شده اگر بداند منی در مجری مانده و در صورتی که پیش از غسل بول نکند، بعد از غسل منی از او بیرون میآید، احتیاط مستحب آن است که پیش از غسل بول کند.

مسأله ۱۵۷۳ ـ کسی که عمداً به قصد بیرون آمدن منی بازی و شوخی کند و منی از او بیرون نیاید، اگر دو مرتبه نیت روزه نکند روزه او باطل است، و اگر نیت روزه کند باید ـ بنا بر احتیاط لازم ـ روزه را تمام کند و قضا هم بنماید.

مسأله ۱۵۷۴ ـ اگر روزه‌دار بدون قصد بیرون آمدن منی مثلاً با زن خود بازی و شوخی کند، چنانچه اطمینان دارد که منی از او خارج نمیشود اگرچه اتفاقاً منی بیرون آید، روزه او صحیح است. ولی اگر اطمینان ندارد، در صورتی که منی از او بیرون آید، روزه‌اش باطل است.

۴ ـ دروغ بستن به خدا و پیغمبر(صلی الله علیه وآله) و ائمه (علیهم السلام) :

مسأله ۱۵۷۵ ـ اگر روزه‌دار به گفتن یا به نوشتن یا به اشاره و مانند اینها به خدا و پیغمبر صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام عمداً نسبتی را بدهد که دروغ است ـ اگرچه فوراً بگوید دروغ گفتم یا توبه کند ـ روزه او ـ بنا بر احتیاط لازم ـ باطل است، و همچنین است ـ بنا بر احتیاط مستحب ـ دروغ بستن به حضرت زهرا سلام الله علیها و سایر پیغمبران و جانشینان آنان.

مسأله ۱۵۷۶ ـ اگر بخواهد خبری را که دلیلی بر حجیت او ندارد و نمیداند راست است یا دروغ نقل کند ـ بنا بر احتیاط واجب ـ باید به نحو نقل بگوید، و آن را به پیامبر و ائمه علیهم السلام مستقیماً نسبت ندهد.

مسأله ۱۵۷۷ ـ اگر چیزی را به اعتقاد اینکه راست است از قول خدا یا پیغمبر نقل کند و بعد بفهمد دروغ بوده، روزه‌اش باطل نمیشود.

مسأله ۱۵۷۸ ـ اگر چیزی را که میداند دروغ است، به خدا و پیغمبر نسبت دهد و بعداً بفهمد آنچه را که گفته راست بوده، اگر میدانسته که این کار روزه را باطل میکند، باید ـ بنا بر احتیاط لازم ـ روزه را تمام کند و قضای آن را هم بجا آورد.

مسأله ۱۵۷۹ ـ اگر دروغی را که دیگری ساخته عمداً به خدا و پیغمبر و ائمه علیهم السلام نسبت دهد ـ بنا بر احتیاط لازم ـ روزه‌اش باطل می‌شود، ولی اگر از قول کسی که آن دروغ را ساخته نقل کند اشکال ندارد.

مسأله ۱۵۸۰ ـ اگر از روزه‌دار بپرسند که آیا پیغمبر صلی الله علیه و آله چنین مطلبی فرموده‌اند و او جایی که در جواب باید بگوید نه عمداً بگوید بلی، یا جایی که باید بگوید بلی عمداً بگوید نه، روزه‌اش ـ بنا بر احتیاط لازم ـ باطل می‌شود.

مسأله ۱۵۸۱ ـ اگر از قول خدا یا پیغمبر حرف راستی را بگوید بعد بگوید دروغ گفتم، یا در شب به دروغ به آنان نسبتی بدهد و فردای آن که روزه میباشد بگوید آنچه دیشب گفتم راست است ـ بنا بر احتیاط ـ روزه‌اش باطل می‌شود، مگر آنکه مقصودش بیان حال خبرش باشد.

۵ ـ رساندن غبار غلیظ به حلق:

مسأله ۱۵۸۲ ـ بنا بر احتیاط واجب رساندن غبار غلیظ به حلق روزه را باطل میکند، چه غبار از چیزی باشد که خوردن آن حلال است مثل آرد، یا غبار چیزی باشد که خوردن آن حرام است مثل خاک.

مسأله ۱۵۸۳ ـ رساندن غبار غیر غلیظ به حلق، روزه را باطل نمی‌کند.

مسأله ۱۵۸۴ ـ اگر به واسطه باد غباری غلیظ پیدا شود و انسان با اینکه متوجه است و می‌تواند مواظبت کند ولی مواظبت نکند و به حلق برسد ـ بنا بر احتیاط واجب ـ روزه‌اش باطل می‌شود.

مسأله ۱۵۸۵ ـ احتیاط واجب آن است که روزه‌دار دود سیگار و تنباکو، و مانند اینها را هم به حلق نرساند.

مسأله ۱۵۸۶ ـ اگر مواظبت نکند و غبار یا دود و مانند اینها داخل حلق شود، چنانچه یقین یا اطمینان داشته که به حلق نمیرسد، روزه‌اش صحیح است، و اگر گمان میکرده که به حلق نمیرسد، بهتر آن است که آن روزه را قضا کند.

مسأله ۱۵۸۷ ـ اگر فراموش کند که روزه است و مواظبت نکند، یا بی‌اختیار غبار و مانند آن به حلق او برسد، روزه‌اش باطل نمیشود.

مسأله ۱۵۸۸ ـ فرو بردن تمام سر در آب روزه را باطل نمی‌کند، ولی کراهت شدید دارد.

۶ ـ باقی ماندن بر جنابت و حیض و نفاس تا اذان صبح:

مسأله ۱۵۸۹ ـ اگر جنب عمداً در ماه رمضان تا اذان صبح غسل نکند، یا اگر وظیفه‌اش تیمم است تیمم ننماید، باید روزه آن روز را تمام کند و روزی دیگر را نیز روزه بگیرد، و چون معلوم نیست آن روز قضا است یا عقوبت است، هم روزه آن روز از ماه رمضان را به قصد «ما فی‌الذمه» انجام دهد، و هم روزی که بجای آن روز روزه میگیرد، و قصد قضا نکند.

مسأله ۱۵۹۰ ـ کسی که میخواهد قضای روزه ماه رمضان را بگیرد، هرگاه تا اذان صبح عمداً جنب بماند، نمی‌تواند آن روز را روزه بگیرد، و اگر از روی عمد نباشد می‌تواند، اگرچه احتیاط در ترک آن است.

مسأله ۱۵۹۱ ـ در غیر روزه ماه رمضان و قضای آن ـ از اقسام روزه‌های واجب و مستحب ـ اگر جنب عمداً تا اذان صبح بر حال جنابت باقی بماند، می‌تواند آن روز را روزه بگیرد.

مسأله ۱۵۹۲ ـ کسی که در شب ماه رمضان جنب است، چنانچه عمداً غسل نکند تا وقت تنگ شود، باید تیمم کند و روزه بگیرد و روزه‌اش صحیح است.

مسأله ۱۵۹۳ ـ اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش کند و بعد از یک روز یادش بیاید، باید روزه آن روز را قضا نماید، و اگر بعد از چند روز یادش بیاید، روزه هرچند روزی را که یقین دارد جنب بوده قضا نماید، مثلاً اگر نمیداند سه روز جنب بوده یا چهار روز، باید روزه سه روز را قضا کند.

مسأله ۱۵۹۴ ـ کسی که در شب ماه رمضان برای هیچ‌کدام از غسل و تیمم وقت ندارد، اگر خود را جنب کند، روزه‌اش باطل است و قضا و کفّاره بر او واجب می‌شود.

مسأله ۱۵۹۵ ـ اگر بداند وقت برای غسل ندارد و خود را جنب کند و تیمم کند، یا با اینکه وقت دارد عمداً غسل را تأخیر بیندازد تا وقت تنگ شود و تیمم کند روزه‌اش صحیح است، هرچند گناهکار است.

مسأله ۱۵۹۶ ـ کسی که در شب ماه رمضان جنب است و میداند که اگر بخوابد تا صبح بیدار نمیشود ـ بنا بر احتیاط واجب ـ نباید غسل نکرده بخوابد، و چنانچه پیش از غسل اختیاراً بخوابد و تا صبح بیدار نشود، باید روزه آن روز را تمام کند، و قضا و کفاره بر او واجب می‌شود.

مسأله ۱۵۹۷ ـ هرگاه جنب در شب ماه رمضان بخوابد و بیدار شود، اگر احتمال بدهد که اگر دوباره بخوابد پیش از اذان صبح بیدار می‌شود می‌تواند بخوابد.

مسأله ۱۵۹۸ ـ کسی که در شب ماه رمضان جنب است و یقین یا اطمینان دارد که اگر بخوابد پیش از اذان صبح بیدار می‌شود، چنانچه تصمیم داشته باشد که بعد از بیدار شدن غسل کند، و با این تصمیم بخوابد و تا اذان خواب بماند، روزه‌اش صحیح است.

مسأله ۱۵۹۹ ـ کسی که در شب ماه رمضان جنب است و اطمینان ندارد که اگر بخوابد پیش از اذان صبح بیدار می‌شود، چنانچه غفلت داشته باشد که بعد از بیدار شدن باید غسل کند، در صورتی که بخوابد و تا اذان صبح خواب بماند ـ بنا بر احتیاط ـ قضا بر او واجب می‌شود.

مسأله ۱۶۰۰ ـ کسی که در شب ماه رمضان جنب است و یقین دارد یا احتمال میدهد که اگر بخوابد پیش از اذان صبح بیدار می‌شود، چنانچه نخواهد بعد از بیدار شدن غسل کند، در صورتی که بخوابد و بیدار نشود، باید روزه آن روز را تمام کند و قضا و کفاره بر او لازم است. و همچنین است ـ بنا بر احتیاط لازم ـ اگر تردید داشته باشد که بعد از بیدار شدن غسل کند یا نه.

مسأله ۱۶۰۱ ـ اگر جنب در شب ماه رمضان بخوابد و بیدار شود و یقین کند، یا احتمال دهد، که اگر دوباره بخوابد پیش از اذان صبح بیدار می‌شود و تصمیم هم داشته باشد که بعد از بیدار شدن غسل کند، چنانچه دوباره بخوابد و تا اذان بیدار نشود، باید روزه آن روز را قضا کند، و اگر از خواب دوّم بیدار شود و برای مرتبه سوّم بخوابد و تا اذان صبح بیدار نشود، باید روزه آن روز را قضا کند ـ و بنا بر احتیاط استحبابی ـ کفاره نیز بدهد.

مسأله ۱۶۰۲ ـ خوابی که در آن احتلام صورت گرفته است، خواب اوّل حساب می‌شود، بنابراین اگر پس از بیدار شدن دوباره بخوابد و تا اذان صبح بیدار نشود، چنانچه در مسأله قبل گفته شد، روزه آن روز را باید قضا کند.

مسأله ۱۶۰۳ ـ اگر روزه‌دار در روز محتلم شود، واجب نیست فوراً غسل کند.

مسأله ۱۶۰۴ ـ هرگاه در ماه رمضان بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده، اگرچه بداند پیش از اذان محتلم شده، روزه او صحیح است.

مسأله ۱۶۰۵ ـ کسی که میخواهد قضای روزه رمضان را بگیرد، اگر بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده و بداند پیش از اذان محتلم شده است، می‌تواند آن روز را به قصد قضای ماه رمضان روزه بگیرد.

مسأله ۱۶۰۶ ـ اگر زن در شب ماه رمضان پیش از اذان صبح از حیض یا نفاس پاک شود و عمداً غسل نکند، و اگر وظیفه‌اش تیمم است و تیمم ننماید، روزه آن روز را باید تمام کند و قضای آن را نیز بگیرد. و در روزه قضای ماه رمضان اگر عمداً غسل و تیمم را ترک کند ـ بنا بر احتیاط واجب ـ نمی‌تواند آن روز را روزه بگیرد.

مسأله ۱۶۰۷ ـ زنی که در شب ماه رمضان از حیض یا نفاس پاک شده، اگر عمداً غسل نکند تا وقت تنگ شود، باید تیمم نماید، و روزه آن روزش صحیح است.

مسأله ۱۶۰۸ ـ اگر زن پیش از اذان صبح در ماه رمضان از حیض یا نفاس پاک شود و برای غسل وقت نداشته باشد، باید تیمم نماید، ولی لازم نیست تا اذان صبح بیدار بماند. و همچنین است حکم جنب در صورتی که وظیفه‌اش تیمم باشد.

مسأله ۱۶۰۹ ـ اگر زن نزدیک اذان صبح در ماه مبارک رمضان از حیض یا نفاس پاک شود، و برای هیچ‌کدام از غسل و تیمم وقت نداشته باشد، روزه‌اش صحیح است.

مسأله ۱۶۱۰ ـ اگر زن بعد از اذان صبح از خون حیض یا نفاس پاک شود، یا در بین روز خون حیض یا نفاس ببیند، اگرچه نزدیک مغرب باشد، روزه او باطل است.

مسأله ۱۶۱۱ ـ اگر زن غسل حیض یا نفاس را فراموش کند، و بعد از یک روز یا چند روز یادش بیاید، روزه‌هایی که گرفته صحیح است.

مسأله ۱۶۱۲ ـ اگر زن پیش از اذان صبح در ماه رمضان از حیض یا نفاس پاک شود و در غسل کوتاهی کند و تا اذان غسل نکند، و در تنگی وقت تیمم هم نکند ـ چنانچه گذشت ـ روزه آن روز را باید تمام کند و قضا نماید، ولی چنانچه کوتاهی نکند مثلاً منتظر باشد که حمام زنانه شود، اگرچه سه مرتبه بخوابد و تا اذان غسل نکند، و در تیمم کردن کوتاهی نکند، روزه او صحیح است.

مسأله ۱۶۱۳ ـ اگر زنی که در حال استحاضه کثیره است، هرچند غسل‌های خود را به تفصیلی که در احکام استحاضه در مسأله (۳۹۴) گفته شد بجا نیاورد، روزه او صحیح است. همچنان که در استحاضه متوسطه اگرچه غسل نکند، روزه‌اش صحیح است.

مسأله ۱۶۱۴ ـ کسی که مسّ میت کرده ـ یعنی جایی از بدن خود را به بدن میت رسانده ـ می‌تواند بدون غسل مسّ میت روزه بگیرد، و اگر در حال روزه هم میت را مسّ نماید، روزه او باطل نمیشود.

۷ ـ اماله کردن (داخل کردن آب یا هر مایع دیگر به داخل روده بزرگ):

مسأله ۱۶۱۵ ـ اماله کردن با چیز روان اگرچه از روی ناچاری و برای معالجه باشد، روزه را باطل میکند.

۸ ـ قی کردن:

مسأله ۱۶۱۶ ـ هرگاه روزه‌دار عمداً قی کند اگرچه به واسطه مرض و مانند آن ناچار باشد، روزه‌اش باطل می‌شود. ولی اگر سهواً یا بی‌اختیار قی کند، اشکال ندارد.

مسأله ۱۶۱۷ ـ اگر در شب چیزی بخورد که میداند به واسطه خوردن آن، در روز بی‌اختیار قی میکند، روزه‌اش صحیح است.

مسأله ۱۶۱۸ ـ اگر روزه‌دار بتواند از قی کردن خودداری کند، اگر به طبع خود حادث شده است، لازم نیست از آن جلوگیری کند.

مسأله ۱۶۱۹ ـ اگر مگس در گلوی روزه‌دار برود، چنانچه به مقداری فرو رفته باشد که به پائین دادن آن خوردن گفته نشود، لازم نیست آن را بیرون آورد، و روزه‌اش صحیح است. و اما اگر به این مقدار فرو نرفته باشد باید آن را بیرون آورد هرچند که این کار متوقف بر قی کردن باشد ـ مگر در صورتی که قی کردن برای او ضرر، یا مشقت زیادی داشته باشد ـ و چنانچه آن را قی نکند و فرو برد، روزه‌اش باطل می‌شود، و اگر آن را با قی کردن خارج کند نیز روزه‌اش باطل می‌شود.

مسأله ۱۶۲۰ ـ اگر سهواً چیزی را فرو ببرد و پیش از رسیدن به معده یادش بیاید که روزه است، چنانچه به‌قدری پائین رفته باشد که اگر آن را داخل معده کند به آن خوردن نگویند، لازم نیست آن را بیرون آورد و روزه او صحیح است.

مسأله ۱۶۲۱ ـ اگر یقین داشته باشد که به واسطه آروغ زدن، چیزی از گلو بیرون میآید، چنانچه طوری باشد که بر آن قی کردن صدق کند، نباید عمداً آروغ بزند. ولی اگر یقین نداشته باشد اشکال ندارد.

مسأله ۱۶۲۲ ـ اگر آروغ بزند و چیزی در گلو یا دهانش بیاید، باید آن را بیرون بریزد، و اگر بی‌اختیار فرو رود، روزه‌اش صحیح است.

آیت الله مکارم شیرازی
چه چیزهایی روزه را باطل میکند طبق نظر آیت الله مکارم شیرازی

چه چیزهایی روزه را باطل میکند طبق نظر آیت الله مکارم شیرازی

خوردن و آشامیدن

مسأله 435ـ اگر روزه دار عمداً چیزى بخورد یا بیاشامد، روزه اش باطل مى شود.

مسأله 436ـ اگر کسى عمداً چیزى را که لاى دندانش مانده است فرو برد، روزه اش باطل مى شود.

مسأله 437ـ فرو بردن آب دهان، روزه را باطل نمى کند، هرچند زیاد باشد.

مسأله 438ـ اگر روزه دار به سبب فراموشى (نمى داند روزه است) چیزى بخورد یا بیاشامد،روزه اش باطل نمى شود،خواه کم باشد یا زیاد.

مسأله 439ـ انسان نمى تواند، بخاطر ضعف، روزه را بخورد، ولى اگر ضعف او به قدرى است که معمولاً نمى شود آن را تحمّل کرد، یا سبب بیمارى مى شود، خوردن روزه اشکال ندارد.

استمناء

مسأله 440ـ اگر روزه دار با خود کارى کند که منى(1) از او بیرون آید روزه اش باطل مى شود(2)، امّا اگر بى اختیار در حال خواب یا بیدارى بیرون آید، روزه باطل نمى شود.

مسأله 441ـ هرگاه روزه دار مى داند که اگر در روز بخوابد محتلم مى شود، یعنى در خواب منى از او بیرون مى آید، جایز است بخوابد و چنانچه محتلم شود براى روزه او اشکالى ندارد.

تزریق آمپول

مسأله 442ـ تمام انواع آمپول هاى دارویى یا تقویتى که به صورت عضلانى تزریق مى شوند و همچنین تزریق عضلانى واکسن براى افراد روزه دار اشکالى ندارد ولى تزریق آمپول ها و سرم هاى وریدى (در رگ) جایز نیست، و اگر مجبور است که آن را تزریق کند روزه او باطل مى شود.

رساندن غبار غلیظ به حلق

مسأله 443ـ اگر روزه دار غبار غلیظى به حلق برساند، بنابراحتیاط واجب روزه اش باطل مى شود; چه غبار خوراکیها باشد مانند آرد، یا غیر خوراکى، مانند خاک.

فرو بردن تمام سر در آب

مسأله 444ـ اگر روزه دار عمداً تمام سر را در آب فرو برد، بنا بر احتیاط واجب روزه اش باطل مى شود. ولى دوش حمام و مانند آن مانعى ندارد.

مسأله 445ـ اگر روزه دار بى اختیار در آب بیفتد و تمام سر او را آب بگیرد، یا فراموش کند که روزه است و سر در آب فرو برد، روزه او باطل نمى شود; ولى همین که فهمید باید فوراً سر را از آب بیرون آورد.

قى کردن یا استفراغ کردن

مسأله 446ـ هرگاه روزه دار عمداً قى کند، هرچند به سبب بیمارى باشد، روزه اش باطل مى شود.

مسأله 447ـ اگر روزه دار نداند روزه است، یا بى اختیار قى کند، روزه اش باطل نمى شود.

دروغ بستن به خدا و پیامبر(صلى الله علیه وآله) و امامان(علیهم السلام)

مسأله 448ـ هرگاه روزه دار دروغى به خدا و پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله)و جانشینان معصوم او(علیهم السلام) نسبت دهد خواه با گفتن باشد، یا نوشتن، یا اشاره و مانند آن، بنابراحتیاط واجب روزه اش باطل مى شود، هر چند بلافاصله توبه کند. دروغ بستن به سایر انبیا و فاطمه زهرا(علیها السلام)نیز همین حکم را دارد.

باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح

مسأله 449ـ اگر شخص جنب عمداً تا صبح غسل نکند بنابر احتیاط واجب روزه اش باطل است ولى اگر توانایى برغسل ندارد یا وقت تنگ است تیمّم نماید، امّا اگر از روى عمد نباشد روزه اش صحیح است و زنى که از حیض یا نفاس پاک شده و تا اذان صبح غسل نکرده در حکم کسى است که باقى بر جنابت مانده است.

مسأله 450ـ اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش کند و بعد از یک یا چند روز یادش بیاید، باید روزه هر چند روزى را که یقین دارد جنب بوده قضا نماید، مثلاً اگر نمى داند سه روز جنب بوده یا چهارروز، باید سه روز را قضا کند و قضاى روز چهارم احتیاط مستحبّ است.

مسأله 451ـ هرگاه روزه دار در روز محتلم شود بهتر است فوراً غسل کند امّا اگر نکند براى روزه اش اشکالى ندارد.

مسأله 452ـ هرگاه در ماه رمضان بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده روزه اش صحیح است، خواه بداند پیش از اذان محتلم شده، یا بعد از آن و یا شک داشته باشد.

مسأله 453ـ اگر زن پیش از اذان صبح از حیض یا نفاس پاک شود و در غسل کردن کوتاهى کند، بنابراحتیاط واجب روزه اش باطل است، ولى چنانچه کوتاهى نکند، مثلاً منتظر باشد که حمّام باز شود یا آب حمّام گرم شود و تا اذان غسل نکند در صورتى که تیمّم کرده باشد روزه او صحیح است.

مسأله 454ـ زنى که در حال استحاضه است باید غسل خود را به تفصیلى که در احکام استحاضه گفته شد به جا آورد و روزه او صحیح است.

مسأله 455ـ اگر در ماه مبارک رمضان پیش از اذان صبح از حیض پاک شود و براى غسل وقت ندارد تیمّم کند و روزه اش صحیح است اما اگر براى هیچ کدام از غسل و تیمّم وقت ندارد باید بعداً غسل کند و روزه او نیز صحیح است.

مسأله 456ـ اگر بعد از اذان صبح از خون حیض پاک شود نمى تواند روزه بگیرد، هم چنین اگر در اثناى روز خون حیض ببیند اگر چه نزدیک مغرب باشد.

منبع: پاسخکده برگرفته از توضیح المسائل آیت الله مکارم شیرازی

اگر سوالی در مورد اینکه چه چیزهایی روزه را باطل میکند؟ دارید در بخش نظرات همین مطلب بپرسید، ان شاء الله در کوتاه ترین زمان پاسخگویی شما هستیم.

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
اطلاع از