مجازات قاتل در قیامت از نظر قرآن

افرادی که قاتل هستند و مرتکب قتل عمد شده اند مجازات آنها در قیامت چیست؟ قرآن درباره مجازت قاتل در قیامت چه میفرماید؟

از آیات «قرآن مجید» استفاده مى شود که مرتکبان قتل عمد، عذابِ جاودانه دارند، چنانکه در آیه 94 سوره «نساء» مى خوانیم: «وَ مَنْ یَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزائُهُ جَهَنَّمَ خَالِداً فِیهَا وَ غَضِبَ الله عَلَیْهِ وَ لَعَنَهُ وَ اَعَدَّ لَهُ عَذَاباً عَظِیماً»؛ (هرکس فرد با ایمانى را از روى عمد به قتل برساند کیفر او دوزخ است، جاودانه در آن مى ماند و خداوند بر او غضب مى کند و او را از رحمتش دور مى سازد و عذاب عظیمى براى او آماده ساخته است).
در اینجا چهار کیفر براى قاتلان عمد بیان شده است: 1. خلود در جهنّم. 2. غضب الهى. 3. لعن و دور ساختن از رحمت پروردگار. 4. آماده کردن عذاب عظیم براى آنان.
سؤال این است که آیا این کیفرها تنها در صورتى است که در مقام توبه و جبران بر نیایند یا به هر حال دامان آنها را مى گیرد؟ احتمال دوّم بسیار بعید به نظر مى رسد؛ چرا که حتى شرک که بالاترین گناهان است با توبه برطرف مى شود و مشرکان با پذیرش اسلام بخشوده خواهند شد چگونه مى توان باور کرد که قتل نفس از آن هم بالاتر باشد؟ بعلاوه در تاریخ اسلام آمده است که پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) از قاتل حمزه بن عبد المطلب که نامش «وحشى» بود گذشت نمود و توبه او را پذیرفت، بسیارى دیگر از مسلمانان نیز قاتلان پدران و فرزندان و برادران خود را بعد از اسلام آوردن و توبه کردن پذیرفتند. البته مسلم است که توبه از چنین گناه عظیمى کار ساده اى نیست و تنها با گفتن استغفار مسئله تمام نمى شود؛ بلکه باید یا تسلیم قصاص شود و یا اولیاء مقتول را به وسیله دیه و غیر آن راضى کند و با اعمال آینده، گذشته را جبران نماید.
در حدیثى از پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) مى خوانیم که فرمود: «لَزَوَالُ الدُّنْیَا وَ مَا فِیهَا اَهْوَنُ عَلَى اللهِ مِنْ قَتْلِ مُؤْمِنٍ وَ لَوْ اَنَّ اَهْلَ سَمَاوَاتِهِ وَ اَهْلَ اَرْضِهِ اِشْتَرَکُوا فِی دَمِ مُؤْمِنٍ لَاَدْخَلَهُمُ اللهُ تَعَالَی النَّارَ»(1)؛ (نابودى دنیا و آنچه در آن است نزد خدا آسان تر است از کشتن مؤمنى و اگر اهل آسمان ها و اهل زمین در ریختن خون فرد با ایمانى شرکت داشته باشند خداوند همه را در آتش داخل مى کند).
در اینکه چگونه ممکن است قاتل عمد، خلود در آتش دوزخ داشته باشد با اینکه تنها کافرانند که مخلّد در آتشند؟ مفسّران پاسخ هاى گوناگونى گفته اند:
گاه گفته شده: چنین افرادى موفق به توبه نمى شوند یا کمتر موفق به توبه مى شوند، آنها در آخر عمر بى ایمان از دنیا مى روند و به همین جهت مستحقِّ خلود در دوزخ مى شوند.
و گاه گفته اند: این، کیفر کسانى است که قتل عمد را از روى انکارِ تحریم آن انجام دهند، خود این امر موجب کفر است، و گاه گفته شده که: خلود در اینجا به معناى مدّت طولانى است نه جاودانگى عذاب.
تفسیر اوّل و دوم مناسب تر به نظر مى رسد.(2)

پی نوشت:
(1). روح المعانى فى تفسیر القرآن العظیم، آلوسى، سید محمود، تحقیق: على عبدالبارى عطیه، دارالکتب العلمیه، بیروت، 1415 قمری، چاپ: اول، ج 3، ص 111.
(2). گردآوری از کتاب: پیام قرآن‏، مکارم شیرازى، ناصر، تهیه و تنظیم: جمعى از فضلاء، دار الکتب الاسلامیه‏، تهران‏، ‏1386 شمسی‏، چاپ: نهم، ج 6، ص 367.

دکمه بازگشت به بالا