برکات مهمان نوازی و مهمانداری

برکات مهمان | برکات مهمان نوازی | برکات مهمانداری

سنت مهمان داری در قدیم بیشتر بوده است. الآن به خاطر تشریفات و تجملات و تنبلی ها این سنت مقداری کم رنگ شده است. این سنت را باید احیا کرد. خانه هایی که در آن مهمان نمی آید، بی برکت اند. رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:

کل بیت لا یدخل فیه الضیف لا یدخله الملائکه؛(1) ملائکه در آن خانه ای که مهمانی نمیشود، وارد نمی شوند.

ورود ملائکه در هر جا برکات الهی را به همراه دارد. در خانه ای که ملائکه وارد نمی شوند، برکتی وارد نخواهد شد.

برخی افراد مهمانی های خود را در تالارها و رستورانها برگزار می کنند. البته اشکالی ندارد، ولی برکتی که در مهمانی در خانه هست، در تالارها نیست. سر میز می نشینند و همدیگر را هم درست نمی بینند و بعد هم می روند. اگر کسی جا ندارد این خوب است، ولی اگر در خانه رفت و آمد باشد، برکت و نورانیت خانه زیاد می شود و محل رفت و آمد فرشتگان می شود.

در هر صورت در مهمان خیر فراوانی نهفته است و کسی که از مهمانی دادن محروم است، از این خیرات و برکات محروم خواهد بود. از پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که فرمودند:

لا خیر فیمن لا یضیف؛(2) در کسی که ضیافت نکند خیری نیست.

برکاتی که به واسطه مهمان به انسان می رسد، هم فراوان است و هم سریع به انسان می رسد. امام صادق علیه السلام از قول پیامبر گرامی اسلام فرمودند:

البرکه أسرع إلی من یطعم الطعام من السکین فی السنام؛(3) برکت به سوی کسی که اطعام می کند شتابان تر است از فرود کارد به کوهان شتر.

برکات مهمان نوازی | برکات مهمان | برکات مهمانداری

شخصی به محضر پیغمبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم رسید و عرض کرد: من خیلی دلم می خواهد مهمانی کنم، ولی متأسفانه خانم من زیر بار نمی رود.

عکس این را هم زیاد داریم. بعضی از خانم ها دوست دارند مهمانی کنند شوهرشان، یا به خاطر هزینه، یا به خاطر زحمتش، یا به خاطر خسیس بودن حاضر نیستند مهمانی بدهند.

حضرت فرمودند: من و اصحابم را دعوت کن و به خانمت بگو وقتی ما می آییم و می رویم به ما نگاه کند. می خواستند باطن عمل را به او نشان دهند.

آیات و روایات فراوانی پرده از باطن اعمال انسان بر می دارند و باطن و حقیقت عمل را برای انسان روشن و آشکار می کنند. مثلا قرآن در باره حقیقت و باطن خوردن مال یتیم از روی ظلم می فرماید:

إِنَّ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ أَمْوَالَ الْیَتَامَی ظُلْمًا إِنَّمَا یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ نَارًا؛(4) کسانی که اموال یتیمان را به ظلم و ستم می خورند، (در حقیقت،) تنها آتش میخورند.

می فرماید: کسانی که مال یتیم را می خورند، انگار آتش می خورند. یا آیه ای غیبت کردن را همانند خوردن گوشت برادر مرده خود می داند.(5) اگر انسان بداند وقتی غیبت می کند گوشت برادر مرده اش را می خورد، نزدیک آن هم نمی رود. اگر الآن به شما بگویند گوشت آدمی را با چاقو ببرید و بخورید، حالتان بد می شود. واقعا غیبت همین است.

افرادی خواب دیده اند که ما داریم گوشت فلانی را می خوریم. تعبیر آن این است که غیبتش را می کنی. اگر انسان باطن گناهان را بیند، اصلا فکر گناه را هم نمی کند.

حضرت فرمودند: برای این که این خانمت مهمان دوست شود، من باطن مهمانی را به او نشان می دهم. فقط به او بگو وقتی ما می آییم و می رویم ما را نگاه کند. آمد و به خانمش گفت: پیامبر خودش را دعوت کرده و این پیغام را هم داده است که شما در وقت ورود به خانه و خروج از آن به او و مهمانان نگاه کن.

وقتی پیامبر با اصحاب آمدند، زن از پشت در نگاه کرد. دید مهمانها می آیند و دامن دامن میوه و نان و غذا و گوشت و خوراکی به همراه دارند. وقتی دید رزق و روزی و کیسه های نان و غذا و برنج وارد خانه اش شد، بسیار خوشحال شد. و از آن حضرت و اصحاب پذیرایی کرد. بعد موقع رفتن دید با رفتن آنها مارها و کج دم ها و بلاها و نکبت ها و هر چه سبب آزار بود، همه از خانه او بیرون می رفتند. وقتی این صحنه ها را دید عاشق مهمان شد(6)

رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:

الضیف یأتی القوم برزقه فإذا ارتحل ارتحل بجمیع ذنوبهم؛(7) مهمان با رزقش بر گروهی وارد میشود و هنگامی که از آنجا می رود، به همراه همه گناهان آن گروه آنجا را ترک می کند.

این بدان معنا نیست که مهمان گناهان میزبان را به دوش می کشد، بلکه به آن معناست که خداوند گناهان میزبان را به برکت مهمان می بخشد.

باید اینها را باور کنیم. باورش خیلی مهم است. اگر کسی واقعا یک مقدار آثار و برکات مهمان داری را بیند، عاشق مهمان و میهمان داری می شود.

پی نوشت ها:
1- جامع الأخبار، ص 136؛ بحارالانوار، ج 72، ص 471.
2- المحجه البیضاء، ج3، ص 32.
3- بحار الأنوار، ج 72، ص 461.
4- سوره نساء، آیه 10
5- سوره حجرات، آیه 12.
6- هزار و یک حکایت اخلاقی، ص 352.
7- بحار الأنوار، ج 72، ص 461.

دکمه بازگشت به بالا