Ultimate magazine theme for WordPress.

اعتراف به گناه

اعتراف به گناه | اقرار به گناه

باید در پیشگاه خدا به گناه خود و علقه های پست دنیوی و پستی آن اقرار و اعتراف کنیم و تصمیم جدی داشته باشیم تا از آنها جدا شویم. امام باقر علیه السلام فرمودند:

والله، ما ینجو من الذنب إلا من أقر به؛(بحار الأنوار، ج 6، ص 36، ح 56.) به خدا سوگند، تنها آن کس از گناه می دهد که به آن اعتراف کند.

اعتراف به گناه در پیشگاه خداوند موجب بخشش آن است. تا وقتی که اقرار نکنند، آمرزیده نخواهد شد. اگر اقرار کرد، و توبه کرد، خداوند برکاتش را نصیب او می کند. پیغمبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:

المؤمن إذا تاب و ندم فتح الله علیه فی الدنیا و الآخره ألف باب من الرحمه؛(جامع الاخبار، ص 87؛ مستدرک الوسائل، ج 12، ص 127.) مؤمن چون توبه کند و پشیمان شود، خداوند در دنیا و آخرت هزار در از رحمت به روی او بگشاید.

اعتراف به گناه | حکم شرعی اقرار به گناه

ما مشکلمان این است که یا خودمان را گنهکار نمی دانیم، یا اگر گنهکار شدیم توبه و عذرخواهی نمی کنیم. یا عارمان می آید از بنده خدا عذرخواهی کنیم.

بنده هیچ وقت به حال علما و عباد غبطه نخورده ام، ولی به حال آن دل شکسته هایی که شرمنده و پشیمان و زمین خورده اند و از خودشان ناامید هستند و به رحمت خدا امید دارند غبطه می خورم.

عالم به علمش دل خوش است. عابد به عبادتش دل خوش است، ولی کسی که دل شکسته است، از خودش ناامید است.

وقتی که توبه کردید، وقتی از صمیم دل گفتید: خدایا، من اشتباه کردم، نفهمیدم، و از صمیم دل خود را زمین زدید، خدا چه کار می تواند بکند جز این که ببخشد. کسی که یک دنده و لجوج است و می گوید من کارم درست است، راه به جایی نمی برد.

اعتراف به گناه | حکم شرعی اقرار به گناه

حکم شرعی اقرار به گناه و اعتراف به گناه

پرسش: آیا در اسلام می توان پیش کسی اعتراف به گناه کرد؟چرا در اسلام کسی وجود ندارد که بتوان برای اعتراف پیش او رفت چنانکه در مذهب کاتولیک پیش پدر می روند ولی کسی آنها را نمی شناسد؟

پاسخ :
از نظر اسلام انسان اجازه ندارد گناهان (کوچک یا بزرگ) خود را در مقابل دیگران بازگو کند و اسرار خود را فاش نماید. از نظر اسلام آبروی انسان ها آنقدر با ارزش است که اعتراف به گناه تنها باید در پیش گاه پروردگار متعال آنهم به جهت توبه و در خواست بخشش باشد. انسان با اعتراف به گناه نزد خداوند نه تنها آبرو و ارزش خود را از دست نمی دهد بلکه کسب ارزش و آبرو می کند. این ویژگی مخصوص خداوند است اما غیر خداوند هر چند رازدار باشند و نزد دیگران گناهان اشخاص را افشا نکنند، توانایی برگشت دادن ارزش و آبروی از دست رفته (که در اثر اعتراف نزد آنان بوجود آمده بود) را ندارند تا چه رسد به زیاد نمودن آن.

اعتراف به گناه | حکم شرعی اقرار به گناه

پرسش و پاسخ

avatar
  اشتراک  
اطلاع از