چرا باید کارهایمان را برای خدا انجام دهیم؟

پاسخ:

انسان خواسته یا ناخواسته هر کاری را به نیتی انجام می دهد و در درون خود هدفی را دنبال می کند .در آیین مقدس اسلام سفارش فراوان شده است که کارهایتان را برای خدا و رضای او انجام دهید. چرا؟
عالم هستی از قوانینی پیروی می کند که بسیاری از این قوانین توسط آیات قرآن یا کلمات معصومین بیان شده است. یکی از آن اصول و قوانین این است که تمام موجودات و ذرات هستی مخلوق خدایند و به شکل خودآگاه یا ناخودآگاه در جستجو و تکاپوی رسیدن به مبدأ خلقت خویش اند انا لله و انا الیه راجعون (بقره 156) یا به قول مولوی:
بشنو از نی چون حکایت می کند کز جدایی ها شکایت می کند
کز نیستان تا مرا ببریده اند از نفیرم مرد و زن نالیده اند
هر که دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش (مثنوی معنوی)
انسان تنها موجودی است که خداوند او را منتسب به روح خود نموده و فرموده است «و نفخت فیه من روحی» (حجر، 29). و چون خالق او نامتناهی است، مخلوق نیز که دنبال اصل خویش است ناخواسته دنبال چیزی نامحدود است و سر سیری ناپذیری انسان نیز همین است که با رسیدن به هر آرزویی پس از مدتی دلزده گشته و دنبال آرزویی بزرگتر می رود. گروهی سرگشته و حیران مدام در تلاشند و با تحمل مرارت ها و فشار های فراوان دنبال آرزو های سیری ناپذیر خویش اند. ولی دین مقدس اسلام به برکت پیامبر اعظم خود و معصومین راه میانبری را جلوی دیده گان بشریت نهاده است که منطبق با فطرت اوست. آنها مبدأ و مقصد تمام افعال انسان را معرفی کرده اند و فرموده اند که تمام کارهایتان را برای خدا و کسب رضای او انجام دهید تا فاصله معنوی خود با مبداء مخلوقات را کم کنید. وقت خود را در زندگی محدود دنیوی به نیات پست نفروشید. از امام صادق روایت شده است که بندگان بر سه دسته اند:
اول: گروهی که خدا را از ترس عبادت می کنند، این عبادت بردگان است.
دوم: گروهی که در طلب پاداش خدا را عبادت می کنند، این عبادت کارگران است.
سوم: گروهی که خدا را از روی محبت می پرستند و این عبادت آزادگان است و برترین نوع عبادت است. (1)
دنبال نیتی غیر از رضای حق بودن نوعی شرک است که انسان مرتکب آن می شود. «کسی که نماز شب بخواند برای وسعت روزی یا صدقه دهد برای دفع بلا و … این عبادات گرچه صحیح است … لکن عبادت خداوند نیست … بلکه برای دنیا و رسیدن به نفس ها و خواهش های دنیوی است … هرچند خداوند این عبادات را به خاطر ضعف نفس ما قبول می کند و آثار آن را ظاهر می کند ولی اثر اصلی عبادت را ندارد. عبادتی که فقط برای رضای خدا باشد موجب معارج انسان است.»
(چهل حدیث ـ امام خمینی، ص 336، با تلخیص و تصرف ـ انتشارات موسسه تنظیم و نشر آثار امام، چاپ 5، 1373).

_____________________________________________________________________________

پاورقی:

1. صول کافی ، ج 3 ، ص 131

منبع: مرکز ملی پاسخگویی به سوالات و شبهات حوزه علمیه قم

دکمه بازگشت به بالا