چرا در کتب تاریخی به این قسمت از زندگانی حضرت علی (ع) «25 سال خانه نشینی» آنطور که باید پرداخته نشده است؟

پاسخ :
1. عدم تمایل مردم آن عصر به نقل، ثبت و انتقال آن به نسل آینده یا تازه مسلمانان که علت عمده این مسئله را می توان در حسادت آنان دانست.
2. عدم ثبت دقیق رخدادها توسط تاریخ نگاران که اغلب آنان اهل تسنن و یا وابستگان به دربار خلفا بودند. در توضیح بیشتر باید گفت:
باید با کمال تأسف گفت که تاریخ نویسان بزرگ اسلام به این بخش از زندگى امام “ع” اهمیت شایانى نداده، خصوصیات و جزئیات زندگى حضرت على “ع” رادر این دوره درست ضبط نکرده اند. در حالى که آنان وقتى به زندگى فرمانروایان بنى امیه و بنى عباس وارد مى شوند آنچنان به دقت و به طور گسترده سخن مى گویند که چیزى را فروگذار نمى کنند.
آیا جاى تأسف نیست که خصوصیات زندگى بیست و پنج ساله ى امام “ع” در هاله اى از ابهام باشد ولى تاریخ جفاکار یا نویسندگان جنایتگر مجالس عیش و نوش فرزندان معاویه و مروان و خلفاى عباسى را با کمال دقت ضبط کنند و اشعارى را که در این مجالس مى خواندند و سخنان لغوى را که میان خلفا و رامشگران رد و بدل مى شده و رازهایى را که در دل شب پرده از آنها فرو مى افتاده، به عنوان تاریخ اسلام، در کتابهاى خود درج کنند؟! نه تنها این قسمت از زندگى آنها را تنظیم کرده اند، بلکه جزئیات زندگى حاشیه نشینان و کارپردازان و تعداد احشام و اغنام و خصوصیات زر و زیور و نحوه ى آرایش زنان و معشوقه هاى آنان را نیز بیان کرده اند. ولى وقتى به شرح زندگى اولیاى خدا و مردان حق مى رسند، همانان که اگر جانبازى و فداکارى ایشان نبود هرگز این گروه بى لیاقت نمى توانستند زمام خلافت و سیادت را در دست بگیرند، گویى بر قلم آنان زنجیر بسته اند و همچون رهگذرى شتابان مى خواهند این فصل از تاریخ را به سرعت به پایان برسانند.
جهت مطالعه کسب اطلاعات بیشتر ر.ک: فروغ ولایت آیت الله العظمی سبحانی ص148

منبع:سایت انوار طاها

دکمه بازگشت به بالا