دعای تلقین میت

دعای تلقین میت

دعای تلقین میت

دعای تلقین میت

آداب تلقین میت – کلیات مفاتیح الجنان با ترجمه استاد حسین انصاریان – متن و ترجمه


آداب تلقین میت

یکی زمانی که او را در قبر می‌گذارند؛ و بهتر آن است با دست راست، دوش راست و با دست چپ، دوش چپ او را بگیرند و وی را حرکت دهند و تلقین کنند؛

و دیگر زمانی که از دفن او فارغ شدند، پس از آن‌که مردم رفتند، مستحبّ است ولیّ میّت، یعنی نزدیک‌ترین خویشان او نزد سر میّت بنشیند و به صدای بلند به او تلقین کند و خوب است دو کف دستش را روی قبر گذارد و دهان را نزدیک قبر ببرد و اگر دیگری را هم نایب کند خوب است؛

و در اخبار وارد شده: چون میت را این‌گونه تلقین کنند منکر به نکیر گوید: بیا برویم؛ تلقین حجّتش کردند، احتیاج به پرسیدن نیست، پس باز می‌گردند و دیگر سؤال نمی‌کنند.

علاّمه مجلسی فرموده: اگر تلقین کننده به این صورت بگوید جامع‌تر است: اسْمَعْ افْهَمْ یَا فُلانَ ابْنَ فُلانٍ (و نام او و پدرش را بگوید) هَلْ أَنْتَ عَلَى الْعَهْدِ الَّذِی فارَقْتَنا عَلَیْهِ مِنْ شَهادَهِ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ، وَأَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَ سَیِّدُ النَّبِیِّینَ وَخَاتَمُ الْمُرْسَلِینَ، وَأَنَّ عَلِیَّاً أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ وَ سَیِّدُ الْوَصِیِّینَ وَ إِمامٌ افْتَرَضَ اللّٰهُ طاعَتَهُ عَلَى الْعالَمِینَ، وَأَنَّ الْحَسَنَ وَالْحُسَیْنَ وَعَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ وَجَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ وَعَلِیَّ بْنَ مُوسىٰ وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ وَعَلِیَّ بْنَ مُحَمَّدٍ وَالْحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ وَالْقَائِمَ الْحُجَّهَ الْمَهْدِیَّ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَیْهِمْ أَئِمَّهُ الْمُؤْمِنِینَ، وَحُجَجُ اللّٰهِ عَلَى الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ، وَأَئِمَّتَکَ أَئِمَّهُ هُدىً أَبْرَارٌ؛ بشنو، بفهم ای فلان بن فلان (و نام او و پدرش را بگوید) آیا بر آن پیمانی که از ما بر پایه آن جدا شدی می‌باشی؟ از گواهی بر اینکه معبودی جز خدا نیست، یگانه و بی‌شریک است و اینکه محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) بنده و فرستاده اوست و سرور پیامبران و خاتم رسولان است و اینکه علی امیرمؤمنان است و آقای جانشینان و امامی که خدا اطاعتش را بر جهانیان واجب کرده و اینکه حسن و حسین و علی بن الحسین و محمّد بن علی و جعفر بن محمّد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمّد بن علی و علی بن محمّد و حسن بن علی و قائم حجت مهدی (درودهای خدا بر ایشان) امامان مؤمنان و حجّت‌های خدا بر همه آفریدگانند و امامانت، امامان هدایت و نیکانند. یَا فُلانَ ابْنَ فُلانٍ، إِذا أَتَاکَ الْمَلَکانِ الْمُقَرَّبانِ رَسُولَیْنِ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ تَبَارَکَ وَتَعَالَىٰ وَسَأَلاکَ عَنْ رَبِّکَ، وَعَنْ نَبِیِّکَ، وَعَنْ دِینِکَ، وَعَنْ کِتابِکَ، وَعَنْ قِبْلَتِکَ، وَعَنْ أَئِمَّتِکَ فَلا تَخَفْ وَقُلْ فِی جَوابِهِما: اللّٰهُ جَلَّ جَلالُهُ رَبِّی، وَمُحَمَّدٌ صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ نَبِیِّی، وَالْإِسْلامُ دِینِی، وَالْقُرْآنُ کِتابِی، وَالْکَعْبَهُ قِبْلَتِی، وَأَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طالِبٍ إِمامِی، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ الْمُجْتَبَىٰ إِمامِی، وَالْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ الشَّهِیدُ بِکَرْبَلاءَ إِمامِی، وَعَلِیٌّ زَیْنُ الْعابِدِینَ إِمامِی، وَمُحَمَّدٌ باقِرُ عِلْمِ النَّبِیِینَ إِمامِی، وَجَعْفَرٌ الصَّادِقُ إِمامِی، وَمُوسَى الْکاظِمُ إِمامِی، وَعَلِیٌّ الرِّضا إِمامِی، وَمُحَمَّدٌ الْجَوادُ إِمامِی، وَعَلِیٌّ الْهَادِی إِمامِی، وَالْحَسَنُ الْعَسْکَرِیُّ إِمامِی، وَالْحُجَّهُ الْمُنْتَظَرُ إِمامِی، هٰؤُلاءِ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ أَئِمَّتِی وَسادَتِی وَقادَتِی وَشُفَعائِی، بِهِمْ أَتَوَلَّىٰ، وَمِنْ أَعْدائِهِمْ أَتَبَرَّأُ فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَهِ؛ ای فلان بن فلان، هنگامی‌که دو فرشته مقرّب و دو فرستاده خدای تبارک‌وتعالی نزد تو آیند و از پروردگارت و پیامبرت و دینت و کتابت و قبله‌ات و امامانت از تو سؤال کنند، نترس و در پاسخ آن‌ها بگو: خدا جلّ جلاله پروردگارم و محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) پیامبرم و اسلام دینم و قرآن کتابم و کعبه قبله‌ام و امیرمؤمنان علی‌بن‌ابیطالب امامم و حسن بن علی مجتبی امامم و حسین بن علی شهید در کربلا امامم و علی زین‌العابدین امامم و محمّد شکافنده‌ی دانش پیامبران امامم و جعفر صادق امامم و موسی الکاظم امامم و علی الرضا امامم و محمد جواد امامم و علی هادی امامم و حسن عسگری امامم و حجّت منتظر امامم می‌باشند. اینان که درودهای خدا بر همگی آنان باد امامان من و آقایانم و پیشروانم و شفیعان من هستند. با آنان دوستی می‌کنم و از دشمنانشان در دنیا و آخرت بیزاری می‌جویم؛ ثُمَّ اعْلَمْ یَا فُلانَ ابْنَ فُلانٍ أَنَّ اللّٰهَ تَبارَکَ وَتَعالىٰ نِعْمَ الرَّبُّ، وَأَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ نِعْمَ الرَّسُولُ، وَأَنَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طالِبٍ وَأَوْلادَهُ الْأَئِمَّهَ الْأَحَدَ عَشَرَ نِعْمَ الْأَئِمَّهُ، وَأَنَّ مَا جاءَ بِهِ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ حَقٌّ، وَأَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ، وَسُؤَالَ مُنْکَرٍ وَنَکِیرٍ فِی الْقَبْرِ حَقٌّ، وَالْبَعْثَ حَقٌّ، وَالنُّشُورَ حَقٌّ، وَالصِّراطَ حَقٌّ، وَالْمِیزانَ حَقٌّ، وَتَطایُرَ الْکُتُبِ حَقٌّ، وَالْجَنَّهَ حَقٌّ، وَالنَّارَ حَقٌّ، وَأَنَّ السَّاعَهَ آتِیَهٌ لَارَیْبَ فِیها، وَأَنَّ اللّٰهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ . سپس بدان ای فلان بن فلان به‌درستی که خدای تبارک‌وتعالی نیکو پروردگاری است و محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) نیکو رسولی است و امیرمؤمنان علی بن ابیطالب و فرزندانش، یازده امام نیکو امامانی هستند و آنچه را محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) آورده حق است و مرگ حق است و سؤال نکیر و منکر در قبر حق است و برانگیخته شدن و بازشدن پرونده‌ها حق است و صراط و میزان و پراکنده شدن نامه اعمال حق است و بهشت و دوزخ حق است و قیامت آمدنی است، شکی در آن نیست و خدا هرکه را در گورها هستند برانگیزد.

آنگاه بگوید: أَفَهِمْتَ یَا فُلانُ اى فلان آیا فهمیدى؟ در حدیث آمده: میّت در پاسخ می‌گوید: آری فهمیدم، سپس بگوید: ثَبَّتَکَ اللّٰهُ بالْقَوْلِ الثَّابِتِ، هَدَاکَ اللّٰهُ إِلىٰ صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ، عَرَّفَ اللّٰهُ بَیْنَکَ وَبَیْنَ أَوْلِیائِکَ فِی مُسْتَقَرٍّ مِنْ رَحْمَتِهِ. خدا بر گفتار ثابت، ثابت‌قدمت بدارد، به راه استوار هدایتت کند، بین تو و اولیائش در قرارگاهی از رحمتش آشنایی برقرار کند.

سپس بگوید: اللّٰهُمَّ جافِ الْأَرْضَ عَنْ جَنْبَیْهِ، وَاصْعَدْ بِرُوحِهِ إِلَیْکَ، وَلَقِّهِ مِنْکَ بُرْهاناً . اللّٰهُمَّ عَفْوَکَ عَفْوَکَ. خدایا زمین را از دو پهلویش خالی گذار و روانش را به سویت بالا ببر و از جانب خود حجّت را تلقین او فرما، خدایا ببخش و درگذر.

این رساله را به کلمه شریفه «عفو» پایان دادم و رجای واثق دارم که عفو الهی شامل حال این روسیاه و همه کسانی که به این رساله عمل می‌کنند شود.

دعای تلقین میت

  • مطلب جدید
  • 5 ژوئن 2022
دکمه بازگشت به بالا