لایه اوزن

لایه اوزن

لایه اوزن

لایه اوزن

همشهری‌آنلاین:
ازون (Ozone) واژه‌ای یونانی است که به معنی بو و بطور خاص به بو تند اطلاق می‌شود.


آشنایی با لایه ازون

همشهری‌آنلاین: ازون (Ozo e) واژه‌ای یونانی است که به معنی بو و بطور خاص به بو تند اطلاق می‌شود.

ازون که علامت اختصاری آن O3 می‌باشد ماده‌ای است شیمیایی که از یک مولکول اکسیژن و یک اتم اکسیژن که ناپایدار و واکنش پذیر می‌باشد تشکیل شده است. در مولکول اوزون پیوند بسیار ضعیفی بین مولکول اکسیژن و اتم اکسیژن وجود دارد و تقریباً با کوچکترین برخورد از هم جدا و یا با دریافت کوچکترین انرژى به حالت اولیه خود برمی‌گردند.

ابتدا باید بدانیم دانشمندان لایه‌های زمین را به چهار قسمت تقسیم مى‌کنند:

اوزون که به صورت گاز می‌باشد به طور طبیعی در لایه‌های بالای جو زمین و در لایه استراتوسفر قرار دارد.

هرچند اوزون در لایه‌های نزدیک سطح زمین هم وجود دارد اما در هر یک میلیون مولکول هوا فقط یک مولکول اوزون وجود دارد در حالی که در ارتفاع ۱۵ تا ۲۵ کیلومتری بالای زمین غلظت اوزون بیشتر و تا ۶ مولکول در هر میلیون مولکول هوا می‌رسد. ضخامت این لایه که به لایه اوزون معروف است در شب‌ها به دلیل عدم دسترسى به انرژى تابشى خورشید، کمتر از ضخامت آن در روزها مى‌باشد.

خورشید تنها ستاره منظومه شمسى مى‌باشد که زمین به دور آن مى‌چرخند و از انرژى آن استفاده مى‌کند.

نور خورشید ۲۷ دقیقه و ۸ ثانیه طول مى‌کشد که به زمین برسد. از ۱۰۰% پرتوهای خورشیدی که به زمین می‌رسد ۷۰% آن از لایه‌های زمین عبور مى‌کنند و به زمین مى‌رسند. نور خورشید از میلیاردها میلیارد رنگ تشکیل شده است که هر کدام از این رنگ‌ها داراى طول موج و انرژى مخصوص به خود مى‌باشند. یکی از این پرتوها، پرتوی فوق‌بفش یا ماورای بنفش (UV) است.

پرتوهاى فوق‌بنفش داراى طول موج کوتاه و دارای انرژى زیادی هستند که براى تمام موجودات زنده خطرناک مى‌باشند و یکی از اثرات آن بر انسان سرطان پوست یا آفتاب سوختگى است. خوشبختانه زمین در برابر این پرتوى خطرناک، محافظى بنام لایه اوزون دارد که از ورود پرتوهاى خطرناک به سطح زمین جلوگیرى مى‌کند. اما چطور؟

هنگامى که پرتوهاى فوق بنفش به مولکول‌های اوزون برخورد مى‌کنند، پرتوهاى فوق بنفش مقدار زیادى از انرژى خود را از دست مى‌دهند و به پرتو‌هاى فرو سرخ تبدیل مى‌شوند، و از طرفی دیگر بر اثر این برخورد، مولکول اوزون به مولکول اکسیژن و اتم اکسیژن تبدیل مى‌شود و با تابش مجدد نور خورشید، مولکول اوزون دوباره پدیدار مى‌شود.

مولکول هاى اوزون هرچند که براى ما مفید هستند اما وجود آن‌ها در لایه تروپوسفر (لایه‌اى که ما در آن زندگى مى‌کنیم) بسیار خطرناک مى‌باشند. نیتروژن‌هاى پراکسید خارج شده از اگزوز موتورهاى دیزلى بر اثر تابش نور خورشید (عمل فتو شیمیایى) با مولکول‌هاى اکسیژن واکنش مى‌دهند و مولکول‌هاى اوزون را پدیدار مى‌کنند. چون در مولکول‌هاى اوزون اتم‌هاى اکسیژن فعال (رادیکالى) وجود دارد، تنفس آن، موجب اختلال در دستگاه تنفسى مى‌شود.

در اوایل دهه ۱۹۷۰ برای اولین بار در بالای منطقه انتارکتیکا (قطب جنوب) محققان دریافتند که لایه ازن در حال تخریب است. در ابتدا تصور می‌شد که عامل اصلی تخریب، اکسیدهای نیتروژن حاصل از پرواز هواپیماهای مافوق صوت در استراتوسفر است تا این که در سال ۱۹۷۴ اعلام شد بعضی مواد شیمیایی ساخت بشر با نام کلروفلوئوروکربن ها (CFCها) به لایه اوزون صدمه وارد می‌کنند.

گازهاى cfc بعنوان گازهاى خنک کننده در یخچال‌ها، کولرها و همچنین در مواد پلاستیکى مورد استفاده قرار مى‌گیرند. در cfc ها اتم‌هاى کلر ناپایدار و واکنش پذیر مى‌باشند و هنگامى که گاز‌هاى cfc به لایه‌هاى بالا مى‌روند، در لایه‌هاى بالا بر اثر برخورد با نور خورشید، گازهاى کلر آزاد مى‌شوند و اتم‌هاى کلر در لایه استراتوسفر با مولکول‌هاى اوزون واکنش مى‌دهند.

اتم‌ کلر آزاد شده با ایجا د یک واکنش زنجیره‌ای قادر است مولکول‌های اوزون را سریعا از بین ببرد. بطوریکه با آزادی هر اتم ‌کلر، قبل از رسیدن به زمین ۱۰۰ هزار مولکول اوزون از بین می‌رود. به علاوه ثبات گازهای cfc این امکان را می دهدکه در اتمسفر باقی مانده و تا مدت‌ها پس از رها شدن آن‌ها به تخریب لایه ازن ادامه دهند.

طبق تحقیقات انجام شده حفره یا سوراخ لایه اوزون برای اولین بار در سال ۱۹۸۵ میلادی در قطب جنوب با چشم قابل مشاهده بود است اما بزرگترین و شدید‌ترین آنها در سال ۲۰۰۶ میلادی رخ داده است.

ایجاد و تخریب لایه اوزون طی ۳۹ سال گذشته – از ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۸

اما فاجعه آمیزتر از همه گزارش سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا (ناسا) است که اظهار دارد دو سوم لایهٔ اوزون تا سال ۲۰۶۵ نه تنها بر فراز قطب جنوب، بلکه در همه جای زمین نابود خواهدشد.

در صنایع سرماساز (یخچال و فریزرهای خانگی و صنعتی، آب سردکن‌ها و…) تهویه مطبوع و کولر خودروها و صنایع اسفنج‌سازی به عنوان عامل پف دهنده و اسپری‌ها استفاده می‌شوند. در حال حاضر دو جایگزین آزمایشی برای cfcها به نام هیدروفلوروکربن‌ها (HFC) و هیدروکلروفلوروکربن (HCFC) در نظر گرفته شده‌اند که در حال حاضر تحت بررسی می‌باشند.

هالون‌ها مواد اطفاء حریق می‌باشند که در کپسول‌های دستی آتش‌نشانی و سیستم‌های ثابت در مکان‌های حساس استفاده می‌شوند. هالون‌ها که حاوی برم هستند، برای تخریب لایه ازن نه تنها دست کمی از گازهای کلردار ندارند بلکه از کلر به مراتب مؤثرتر بوده و سال‌ها در جو زمین باقی می‌مانند.

عمدتاً تحت عنوان پاک‌کننده و چربی‌زدا در صنایع مختلف فلزی، الکترونیک (برای پاک کردن بردهای الکترونیک) و صنایع خشکشویی کاربرد دارند که از جمله می‌توان به متیل کلروفرم (تری‌کلرواتان) و تتراکلرید کربن اشاره نمود.

در بخش کشاورزی از این ماده به عنوان آفت‌کش و ضدعفونی کننده استفاده می‌شود.

افزایش مقدار گازهای گلخانه‌ای در جو یعنی هرچه نازک‌تر شدن لایه اوزون به‌طورکلی بیشترین حجم گازهای گلخانه‌ای را بخار آب، دی‌اکسید نیتروژن، دی‌اکسیدکربن و متان تشکیل می‌دهد.

دانشمندان هشدار داده‌اند پدیده گرم شدن زمین می‌تواند تلاش‌ها برای ترمیم حفره اوزون را که قرار است تا سال ۲۰۵۰ انجام گیرد، حدود ۳۰سال به تعویق می‌اندازد.

این لایه به عنوان سپر محافظ گیاهان، حیوانات و انسان ها در برابر تابش پرتو ماورای بنفش خورشید عمل می‌کند و از برخورد طول موج های کشنده آن به زمین جلوگیری می‌کند، اگر این تشعشعات توسط اوزون جذب نشود و یا از حفره‌های ایجاد شده عبور کند، باعث آفتاب سوختگی، سرطان پوست و آب مروارید می‌شود و می‌تواند با تضعیف سیستم ایمنی بدن انسان، مقاومت آن را در برابر بیماری‌ها کاهش دهد و یا با تغییر DNA، باعث بروز سرطان پوست شود.

علاوه بر این، پرتو ماورای بنفش می‌تواند باعث کندی رشد گیاهان و صدمه به ساختار ژنتیکی موجودات زنده شود و در مزارع برنج با از بین بردن باکتری‌های تثبیت کننده نیتروژن باعث کاهش محصول شود.

پرتو فرابنفش نوع A توسط لایه ازن جذب نمی‌شود و در نتیجه به طور عمقی وارد پوست بدن و ایجاد پیری زودرس می‌شود.

پرتو ماورای بنفش نوع B، خطرناک ترین نوع این پرتوها است که تا حد زیادی در اعماق آب نفوذ می‌کند و می تواند فینوپلانکتون ها و سخت پوستان شناور در سطح دریاها را نابود کند. این موجودات اجزای اولیه زنجیره غذایی دریاها را تشکیل می دهند و به طور عمده در آب های قطب جنوب زندگی می کنند. با نابودی این موجودات که غذای اصلی ماهی های بزرگ تر هستند، نه تنها زنجیزه غذایی دریاها گسسته می‌شود بلکه انسان نیز به عنوان مصرف کننده نهایی، با کمبود غذاهای دریایی مواجه می‌شود.

مطالعات نشان داده است ۲۵ درصد کاهش و تخریب لایه ازن، باعث نابودی ۱۰ درصد آبزیان طبقه فوقانی دریا و ۲۵ درصد آبزیان سطحی خواهد شد. بالا رفتن میزان جذب اشعه UV از طریق ازدیاد سلول های رنگی در گیاهان و جانوران هم نمی تواند از این نابودی جلوگیری کند.

ابتدا در سال ۱۹۸۵ کنوانسیون وین برای حفاظت از لایه ازن توسط سازمان ملل متحد و دیگر کشورها تدوین شد و سپس در سال ۱۹۸۷ پروتکل مونترال در سازمان ملل متحد توسط ۴۶ کشور پذیرفته شد.

طبق پروتکل مونترال، کشورهای توسعه یافته تعهد کرده‌اند که به تولید مصرف مواد مخرب لایه ازن (cfcها، هالون‌ها و تتراکلرید کربن) در سال ۲۰۰۰ میلادی خاتمه دهند و کشورهای در حال توسعه را از نظر مالی و تکنیکی حمایت کنند. همچنین طبق این پروتکل مقرر شده است، کشورهای در حال توسعه نیز با ۱۰ سال تاخیر یعنی در سال ۲۰۱۰ میلادی به مصرف مواد مذکور خاتمه دهند.

ایران در سال ۱۳۶۹ به کنوانسیون وین و پروتکل مونترال مرکزی ملحق شد. دفتر حفاظت لایه ازن در سال ۱۳۷۲ با همکاری سازمان حفاظت محیط زیست برنامه عمران سازمان ملل متحد تشکیل شد و به طور رسمی کار خود را از سال ۱۳۷۳ آغاز کرد.

اگر کشورهای عضو کنوانسیون وین و پروتکل مونترال به تعهدات خود عمل کنند و مصرف مواد مخرب لایه اوزون را طبق برنامه زمان‌بندی شده حذف کنند، چرخه طبیعی تشکیل اوزون به حالت طبیعی خود بر می‌گردد و سوراخ‌های لایه اوزون ترمیم می‌شود، البته در شرایط مناسب و مساعد دست کم ۵۰ سال طول می‌کشد تا این حفره‌ها ترمیم شوند.

لایه اوزون چیست و از اثرات حفاظتی آن چه می دانید؟

لایه اوزون یک لایه گاز طبیعی است که در قسمت فوقانی جو تشکیل شده و از انسان و سایر موجودات زنده در برابر اشعه های مضر خورشید از جمله  اشعه مضر ماورا بنفش (UV)  محافظت می کند. ازون یک گاز آبی کم رنگ با بوی تند (کلر مانند) و یک مولکول غیر آلی با فرمول شیمیایی O3 است.

ازون یا تریواکسیژن یک گاز بسیار واکنش پذیر است که از سه اتم اکسیژن تشکیل شده است. می توانید مقداری از آن را در نزدیکی سطح زمین پیدا کنید اما بیشتر آن در استراتوسفر زمین متمرکز شده است. در سطح زمین O3 یک مولکول سمی برای انسان و موجودات محیط زیست می باشد و اگر این گاز استنشاق شود به ریه ها آسیب شدیدی وارد می کند. با این حال ، این ماده در ۳۱ مایل بالاتر از سطح زمین یک ماده ضروری و محافظ  برای زندگی بر روی زمین است.

در سطح استراتوسفر ، مولکولهای O3 با سایر مولکول ها یک لایه پوششی ایجاد می کنند  که به عنوان لایه اوزون شناخته می شود . این لایه  با جذب اشعه ماورا بنفش ، به عنوان ضد آفتاب برای زندگی در کره زمین یک عامل اساسی است. در دهه ۱۹۶۰ و ۷۰ ، محققان کشف کردند که برخی مواد – به ویژه مواد شیمیایی صنعتی ساخته شده توسط انسان – مولکولهای ازون را نابود می کند. این مواد با از بین بردن یکی از اتمهای اکسیژن ، مولکولهای ازون را تجزیه می کند. با گذشت زمان ، این واکنش ها باعث می شود لایه اوزون پایداری خود را از دست بدهد. در ادامه مقاله در نشریه جهان شیمی فیزیک توضیحات بیشتری در این رابطه ارائه می گردد لطفا ما را همراهی کنید.

فهرست مطالب

اهمیت لایه اوزون چیست؟

ازون استراتوسفر (“ازون خوب”) برای زندگی در کره زمین مفید است زیرا اشعه ماورا بنفش مضر خورشید را جذب می کند. در صورت عدم وجود لایه ازون ، اشعه ماورا بنفش ساطع شده از سطح خورشید به بسیاری از موجودات زنده روی زمین برخورد می کرد و باعث سوختگی شدید ، سرطان پوست ، بیماری های چشمی مانند آب مروارید می شد و همچنین باعث آسیب  به پلانکتون ها موجود  در اقیانوس ها شده و در نتیجه باعث از بین رفتن تنوع زیستی  و غیره می شود.

فرآیندهای ایجاد تخریب ازون در استراتوسفر به طور معمول (به طور طبیعی) متعادل هستند بنابراین مقدار کل ازون موجود در جو باید کم و بیش ثابت بماند. در دهه ۱۹۷۰ کشف شد که گازهای حاوی اتم کلر ، نیتروژن و برم که در اثر فعالیت های انسانی آزاد می شوند ، می توانند باعث تخریب ازون استراتوسفر شود.

در این واکنش ها ، اتم های فوق به عنوان کاتالیزور عمل می کنند ، یعنی واکنش های تخریب ازون را بدون مصرف خودشان تسهیل می کنند. به عنوان مثال ، یک اتم کلر آزاد در استراتوسفر می تواند در طول عمر خود حدود ۱۰۰۰۰۰ مولکول ازون را از بین ببرد. علاوه بر گازهای ساطع شده توسط فعالیت های انسانی ، عواملی مانند تغییر در تابش خورشید و تشکیل ذرات آئروسل استراتوسفر پس از فوران های انفجاری آتشفشان ها نیز بر لایه ازون تأثیر می گذارد.

اوزون تروپوسفری چیست؟

اوزون تروپوسفریک هنگامی تشکیل می شود که اکسیدهای نیتروژن (NO x )، مونوکسیدکربن (CO ) و ترکیبات آلی فرار VOC) )، در حضور تابش اشعه ماورا بنفش در جو از خود واکنش نشان دهند. ازون تروپوسفریک بیش از مقدار طبیعی ازون ، به عنوان “اوزون بد” در نظر گرفته می شود. سطح  اوزون در بالای  لایه مرزی (از ۱۰۰-۳۰۰۰ متر) می تواند تأثیرات مضری بر سلامت انسان و حیوانات (به عنوان مثال مشکلات تنفسی) و پوشش گیاهی داشته باشد.

همچنین باید توجه داشت که ازون موجود در  بالای تروپوسفر یک جاذب مهم اشعه مادون قرمز ساطع شده از سطح زمین می باشد  که  به عنوان گاز گلخانه ای عمل می کند. اوزون تروپوسفری همچنین منبع اصلی رادیکال آزاد OH ، اکسیدان اصلی در جو است که مسئول از بین بردن بسیاری از ترکیبات (از جمله آلاینده های جوی) از هوای تروپوسفر است. بنابراین  OH “ماده شوینده جو” نیز نامیده می شود.

علت سوراخ شدن لایه اوزون چیست؟

دانشمندان انتشار برخی از گازهای حاوی مواد تخریب کننده ازون را به عنوان منبع اصلی  ایجاد سوراخ  در لایه اوزن معرفی کرده اند. CFC ها ، مخفف کلروفلوئورکربن ها ، یکی از مخرب ترین گازها برای لایه اوزون هستند. CFC ها حاوی کلر هستند که به شکل گازی برای لایه ازون مضر است.

CFC ها در دهه های گذشته به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته اند و در اواخر دهه ۱۹۸۰ به اوج  مصرف خود رسیدند . بسیاری از یخچال و فریزرها ، تهویه مطبوع و اسپری های تولید کف با انتشار این گاز دلیل افزایش مقدار کلر موجود در جو هستند. پس از رسیدن کلر به لایه اوزون ، اشعه ماورا بنفش خورشید ، کلر را به ماده واکنشی تبدیل می کند که مولکول های ازون را از بین می برد. ترکیبات دیگری مانند برم نیز در تخریب لایه ازون نقش زیادی دارند. اگر سطح این مواد در جو طی سالها به شدت کاهش یابد ، سوراخ ازون در دهه های آینده کاملا بهبود می یابد.

چگونه اوزون ایجاد می شود؟

هنگامی که اشعه خورشید  به مولکول های اکسیژن برخورد می کند آنها را به اتم های منفرد تقسیم می کند ، سپس این اتمهای منفرد با مولکول های اکسیژن مجاور ترکیب شده و یک مولکول سه اکسیژن (ازون) را تشکیل می دهند.

عکس سوراخ شدن لایه اوزون

چه کسی لایه اوزون را کشف کرده است؟

لایه اوزون توسط فیزیکدانان فرانسوی چارلز فابری و هنری بویسون در سال ۱۹۱۳ کشف شد. روز جهانی ازون ۱۶ سپتامبر می باشد که هر سال برای گسترش آگاهی مردم در مورد تخریب لایه ازون برگزار می شود. امسال سی و پنجمین سال کنوانسیون وین می باشد. در این روز ، مردم از سراسر جهان درباره لایه ازون سخنرانی ها و سمینارهایی برگزار می کنند. در سال ۲۰۲۰ شعار روز جهانی ازون Ozo e Fo Life  ( ازون برای زندگی ) بود.

فواید لایه وازون این است که پرانرژی ترین طول موج های اشعه ماورا بنفش خورشید ، معروف به UV-C و UV-B را جذب می کند، این طول موج ها آسیب های شدیدی به موجودات زنده وارد می کنند. مولکول های اکسیژن موجود در جو  نیز مابقی  اشعه های  ماورا بنفش را جذب می کنند. ازون و اکسیژن با کمک هم  قادر هستند که  ۹۵ تا ۹۹.۹٪ از اشعه ماوراء بنفش که به سیاره ما وارد می شود را جذب کنند. وقتی پرتو ماورا بنفش توسط اکسیژن و ازون جذب می شود ، گرما تولید می شود به همین دلیل استراتوسفر گرم می شود.

جالب است بدانید:

دانشمندان انگلیسی در خلیج هالی ، قطب جنوب ، هنگامی که در سال ۱۹۷۶ شروع به ضبط مقادیر کم ازون در لایه ازون  کردند ، فکر کمی ردند که ابزار آنها از کار افتاده است زیرا آنها از سال ۱۹۵۷ در جو قطب جنوب ازون را اندازه گیری می کردند و قبلاً هرگز ندیده بودند که سطح آن به این مقدار کاهش یابد.

آنها اولین کسانی بودند که یک سوراخ در لایه اوزون پیدا کردند که بعداً به عنوان بزرگترین سوراخ ازون شناخته شد. سوراخ ازون در واقع یک سوراخ نیست بلکه یک لایه نازک از ازون در استراتوسفر است که به صورت فصلی تغییر می کند. در بعضی مواقع از سال ، “سوراخ” بزرگتر و در بعضی مواقع کوچکترمی شود.

لازم به ذکر است که فصول سال روی سوراخ لایه ازون در قطب جنوب تأثیر می گذارد. در طول زمستان  ، هوا در یک گرداب با دمای بسیار پایین می چرخد ​​که  باعث تشکیل ابرهای یخی می شود. واکنش های  انجام شده روی سطح  ابر یخی ذرات  کلر را از ترکیبات شیمیایی مانند CFC آزاد می کند ، به شکلی که با ازون واکنش نشان می دهد.

هنگامی که نور خورشید در بهار باز می گردد ، کلر شروع به از بین بردن ازون می کند. تخریب ازون در قطب شمال زیاد نیست زیرا ابرهای یخی کمتری در آنجا تشکیل می شود. در سال ۱۹۸۵ بود که دانشمندان مطمئن شدند که این یک مشکل اساسی برای لایه ازون به وجود آمده است و علت آن هم انسان است.

سوراخ شدن لایه اوزون چه خطراتی برای زمین دارد؟

کاهش قطر  لایه اوزون میزان UVB که به سطح زمین می رسد را افزایش می دهد. مطالعات آزمایشگاهی و اپیدمیولوژیک نشان می دهد که UVB باعث سرطان پوست غیر ملانوما می شود و نقش عمده ای در ایجاد ملانومای بدخیم دارد. علاوه بر این  UVB با ایجاد آب مروارید (کدر شدن لنزهای چشم) ارتباط مستقیم دارد.

اثرات روی گیاهان

تابش UVB بر روند فیزیولوژیکی و نمو گیاهان تأثیر مستقیم می گذارد. تغییر در فرم گیاه ، نحوه توزیع مواد مغذی در گیاه ، تغییر زمان مراحل رشد و متابولیسم ثانویه مهمترین اثرات مخرب UVB هستند. این تغییرات می تواند پیامدهای مهمی برای تعادل رقابتی گیاه ، گیاه خواری ، بیماری های گیاهی و چرخه های بیوشیمیایی داشته باشد.

اثرات بر اکوسیستم های دریایی

فیتوپلانکتون ها پایه و اساس شبکه های غذایی آبزیان را تشکیل می دهند. زندگی  فیتوپلانکتون محدود به منطقه eupho ic در اقیانوس است ، لایه فوقانی ستون آب که نور خورشید به مقدار کافی به آن می رسد. نشان داده شده است که قرار گرفتن در معرض تابش UVB خورشید بر جهت گیری و تحرک در فیتوپلانکتون تأثیر می گذارد و در نتیجه میزان بقای این موجودات کاهش می یابد. دانشمندان دلیل کاهش تولید فیتوپلانکتون را نازک شدن لایه ازون می دانند.

مشخص شده است که اشعه UVB به مراحل اولیه رشد ماهی ، میگو ، خرچنگ ، ​​دوزیستان و سایر حیوانات دریایی آسیب می رساند. شدیدترین اثرات، کاهش ظرفیت تولید مثل و اختلال در رشد لارو است.

تاثیر بر چرخه های بیوشیمیایی

افزایش اشعه UVB می تواند چرخه های بیوشیمیایی زمینی و آبزی را تحت تأثیر قرار دهد ، بنابراین منابع و غرقاب های گلخانه ای و گازهای مهم شیمیایی (مانند دی اکسید کربن ، مونوکسید کربن ، سولفید کربنیل ، ازون و احتمالاً گازهای دیگر) را تغییر می دهد.

تاثیر بر مواد

پلیمرهای مصنوعی ، بیوپلیمرهای طبیعی و همچنین برخی دیگر از مواد مورد علاقه تجاری بکار رفته در سازه ها تحت تأثیر تابش UVB قرار می گیرند. مواد امروزی تا حدودی توسط مواد افزودنی مخصوص در برابر UVB محافظت می شوند. با این حال ، افزایش سطح UVB تجزیه آنها را تسریع می کند و مدت زمان عمر مفید آنها را در فضای باز محدود می کند.

حل مسئله تخریب لایه اوزون

پروتکل مونترال ، یک توافق نامه بین المللی است که برای رسیدگی به مشکل جهانی تخریب ازون در سال ۱۹۸۶ توسط بیش از ۷۰ کشور امضا شد. اهداف این توافق نامه کاهش تولید ۲۰%  CFC  تا ۱۹۹۳ و ۵۰٪ تا ۱۹۹۸ بود. از زمان امضای توافق نامه ، این اهداف تقویت شده است.

البته  دهه ها  طول می کشد تا مواد  شیمیایی تخریب کننده ازون کاهش یابند اما در ترمیم لایه اوزون پیشرفت زیادی داشته ایم و این اولین بار در تاریخ است که با همکاری جهانی به نتیجه مطلوب رسیده ایم.

لایه اوزن

  • مطلب جدید
  • 5 ژوئن 2022
دکمه بازگشت به بالا