داستان کودکانه حضرت ابراهیم و ساخت کعبه

داستان کودکانه حضرت ابراهیم و ساخت کعبه را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

ساخت خانه کعبه به دست حضرت ابراهیم(ع)

حضرت ابراهیم یکی از پیامبران خدا بود که پسری به نام اسماعیل داشت.ابراهیم دور از پسر خود زندگی می کرد و بعضی وقتها برای دیدن او می آمد .

اما این بارکه به دیدن اسماعیل می رفت ،فقط از روی دلتنگی و دیدار پدر و فرزندی نبود،بلکه از طرف خدا مامور شده بود که کار بسیار مهمی انجام دهد .خداوند به او فرمان داده بود که ساختمان خانه ی خدا را بسازد تا مردم خدا پرست از آن به بعد برای پرستش و زیارت خانه ی خدا به آنجا بیایند.

ابراهیم که به حجاز رسید دنبال اسماعیل گشت و بالاخره او را در کنار آب زمزم پیدا کرد که زیر سایه ی درختی نشسته بود .اسماعیل از دیدن پدر خیلی خوشحال شد و او را بغل کرد و بوسید.

سپس ابراهیم از ماموریت خود برای اسماعیل گفت،تپه ای کنار آنها قرار داشت که ابراهیم به آن اشاره کرد و گفت اینجا مکانی است که خدا دستور داده خانه اش را بسازم.اسماعیل نگاهی به پدر کرد و گفت : من هم به شما کمک می کنم.ابراهیم و اسماعیل با امید به خدای مهربان بیل و کلنگ را برداشتند و سراغ آن تپه ی بلند رفتند.ابتدا آن تپه را خراب کردند تا به زمین صاف رسیدند.سپس به جای آن تپه شروع کردند به ساختن بنای خانه ی خدا.

در حال ساختن خانه ،ابراهیم با خدا راز و نیاز می کرد:((خدایا،این عمل ما را از ما قبول کن.تو شنوا و دانا هستی .خدایا،به ما کمک کن که از مسلمانان واقعی تو باشیم و از نسل ما مردم مسلمانی باشند تا در این مکان مراسم زیارت تو را به جا آوردند….))

کم کم پایه های اصلی ساخته شد.اسماعیل به پدر کمک می کرد و برای او سنگ و وسایل کار را می آورد وابراهیم با شور و شوق مشغول ساختن خانه بود تا اینکه دیوار ها ساخته شد و قد ابراهیم به او اجازه نمی داد که قسمتهای بالای دیوار را بسازد و بخاطر پیری توان بلند کردن سنگهای سنگین را نداشت.به همین دلیل از اسماعیل خواست تا سنگ بزرگی پیدا کند تا زیر پایش بگزارد و و به کارش ادامه دهد.اسماعیل به دنبال سنگ می گشت که بالاخرهسنگ خوبی را پیدا کرد و آن را برای پدر آورد.ابراهیم روی سنگ ایستاد و کار بنایی خود را با لطف خدا و کمک اسماعیل ادامه داد تا این که کار به پایان رسید و افتخارساخت آن برای همیشه برای ابراهیم باقی ماند.از آن زمان تا این لحظه آن خانه زیارتگاه مسلمانان است و هر ساله مردم زیادی برای زیارت خانه خدا و بجا آوردن مراسم حج به آنجا می روند.

منبع مطلب : amoorohani.com

مدیر محترم سایت amoorohani.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

ساختن خانه کعبه توسط حضرت ابراهیم (ع)

باگذشت سالهای متوالی، بارها و بارها خانه‌ی خدا رو به ویرانی نهاده و تجدید بنا شده است، آن هم بر همان اساسی که حضرت ابراهیم آن را بنا کرده بود. این مسئله دو امر مهم را ثابت می‌کند: اول، الهی بود خانه‌ی کعبه و دوم اینکه این خانه باید همانی باشد که ابراهیم (علیه السلام) ساخت، زیرا خانه‌ی خدا باید با دیگر خانه‌ها متفاوت باشد.

بنابراین، هدف، بسیار بزرگ و متعالی است و هیچ ربطی به هوای نفس ندارد، بلکه نویدی برای انسان‌ها و تشویق آنها به گسترش عدل و محبت بر روی کل زمین است. آرزوی قبلی حضرت ابراهیم (علیه السلام) تحقق یافته است و هر زایری که از زیارت کعبه به خانه‌ی خود باز می‌گردد، حالاتی به او دست می‌دهد که از قبل آنها را نمی‌شناخته است؛ یعنی احساس تعالی انسانیت و میل به عالیترین الگوهای خوبی و نیکی. اگر شخصی در زیارت اول چنین توفیقی نیافت، در زیارت دوم به آن خواهد رسید. انسان در برابر کعبه می‌ایستد و با آب مقدس زمزم خود را شستشو می‌دهد و بدنش را پاک می‌کند و از آن آب می‌نوشد. ناگاه تمام هواهای نفسانی او به کناری می رود و او آینده‌ی زندگی خود را با کرامت و در شأن خود می‌بیند و در آخرت نیز رستگار خواهد شد. کعبه‌، خانه‌ی طهارت و صفاست. خداوند متعال می‌فرماید:

نمیبینید خدای سبحان، پیشینیان از آدم (صلی الله علیه و آله و سلم) تا پسینیان از این عالم را آزمود-به حرمت نهادن- سنگهایی بی‌زبان و سود که نبیند و نتواند شنود. پس خدا آن را خانه‌ی با حرمتِ خود ساخت و برای فراهم آمدن و عبادت مردمانش پرداخت. پس آن خانه را سنگلاخی نهاد از همه‌ی سنگستانهای زمین دشوارتر و ریگزاری رویش آن از همه کمتر. به درّه‌ای از دیگر درّه‌ها تنگتر، میان کوههایی سخت و ریگهایی نرم دشوار گذر و چشمه‌هایی زه آب آن کم و جدا از هم که شتر در آن فربه نشود و اسب و گاو و گوسفند علف نیابد. پس آدم و فرزندان او را فرمود تا روی بدان خانه دارند- و با حرمتش شمارند- پس خانه برای آنان جایگاهی گردید که سود سفرهای خود را در آن بردارند و مقصدی که بارهای خویش در آن فرود آرند. دلها در راهِ دیدار آن شیدا، از دشتهایی بی‌آب و گیاه و مغاکِ دره‌های ژرف و جزیره‌های از یکدیگر جدا، در پهنه‌ی دریا، تا از روی خواری شانه‌هاشان را بجنبانند و گرداگرد خانه، کلمه‌ی تهلیل بر زبان رانند و برگامها رَوَند دوان، خاک آلود و موپریشان. جامه‌ها را به یک سو انداخته و با واگذاشتن موها خلقت نیکوی خود را زشت ساخته. آزمایشی بزرگ و امتحانی دشوار و آزمودنی آشکار برای پدید آمدن نافرمان از فرمانبردار. خدا زیارت خانه را موجب رحمت خود فرمود و وسیلت رسیدن به بهشت نمود.

(و چون ابراهیم به [نا] پدری خود و قومش گفت: من واقعاً از آنچه می‌پرستید بیزارم، مگر [از] آن کس که مرا پدید آورد و البته او مرا راهنمایی خواهد کرد.)

پی‌نوشت‌ها:

1- قرآن، بقره/125.
2- قرآن، بقره/127.
3- قرآن، بقره/128.
4- قرآن، بقره/128.
5- قرآن، بقره/129.
6- قرآن، بقره/125.
7- قرآن، آل عمران96-97.
8- قرآن، بقره/125.
9- قرآن، حج/26.
10- قرآن، حج/27-30.
11- قرآن، مائده/97.
12- نهج البلاغه، خطبه‌ی قاصعه.
13- قرآن، بقره/130-132.

منبع مطلب : rasekhoon.net

مدیر محترم سایت rasekhoon.net لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

جواب کاربران در نظرات پایین سایت

مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

دکمه بازگشت به بالا