Ultimate magazine theme for WordPress.

نظر استاد مطهری در باب اجتهاد جزیی به چه دلیل در حوزه علمیه عمل نمی شود؟

[ad_1]

در پاسخ نکاتی شایان ذکر است:
1. جواز تجزى در اجتهاد، خود یک مسأله اجتهادى است که باید با نظر کارشناسى درباره آن بحث شود. برخى از فقها متجزى را مجاز در پیروى از نظر خود مى‏دانند و برخى دیگر بنا به دلایلى نظر متجزى را صائب نمى‏دانند؛ چرا که فقه یک مجموعه مرتبط و منسجم است و چه بسا تجزّى دیدگاهى ناقص به آدم بدهد.
2. حوزه علمیه در باب «تجزی اجتهاد» دو گام می تواند بردارد:
الف) بررسی فقیهانه این مطلب که آیا اساسا تجزی در اجتهاد و تقلید جایز است یا خیر؟ در این جهت فقیهان از گذشته تاکنون در کتاب های فقهی به این مسأله پرداخته و برخی به جواز تجزی در اجتهاد و تقلید فتوا داده اند (عروه الوثقی، سید محمد کاظم طباطبایی یزدی، ج 1، ص 13، انتشارات دارالتفسیر).
ب) تشکیل و سازماندهی گروه های تخصصی در هر باب، مانند اقتصاد و… این امر متأسفانه تاکنون به طور فراگیر در حوزه رایج نشده است. هر چند برخی مراکز و عده ای از طلاب جوان در این راه گام هایی برداشته اند. امید است این امر در آینده گسترده تر و سازمان یافته تر باشد.
ناگفته نماند تشکیل نشدن گروه های تخصصی به معنای آگاه نبودن مراجع تقلید از مسایل روز و مباحث جدید نیست؛ معمولا این بزرگواران با تشکیل جلسات افتا و بهره گیری از نظرات متخصصان اقدام به صدور فتوا می کنند، بنابراین تا حدود زیادی این نقیصه جبران می شود.
3. چنان که گفتیم برخی مراجع عظام، به جواز تجزی تقلید فتوا داده اند. بنابراین مقلدها می توانند با تحقیق در این باره مجتهد اعلم را در هر باب مشخص و براساس فتوای او عمل کنند.
نهایت آن که پیگیری اندیشه های نو و مترقی افرادی مانند شهید مطهری نیاز به اندیشمندانی امثال خود ایشان دارد که متأسفانه دشمنان ما را از وجود نورانی آنان محروم ساخت. البته به لطف الهی بزرگان و متفکران دل سوخته و نو اندیشی هستند که هر یک به سهم خود متکفل مسؤولیت های سنگینی هستند.
به هر صورت این تفکر شهید مطهری برای اجرایی شدن نیاز به مقدماتی دارد که باید از سوی بزرگان دینی زمینه سازی شود.
[ad_2]

پرسش و پاسخ

avatar
  اشتراک  
اطلاع از