ارتباط «آدم کامل» با اسم اعظم الهى چگونه است؟

[ad_1]

آدم کامل، مانند آینه‏اى است که در پهنه نظام کیهانى، گسترده است و خدا را به خوبى نشان مى‏دهد. از عالم عقل تا آخرین ذره مادى – در قوس نزول – و از نازل‏ترین ذرّه تا عالى‏ترین دُرّه نادره عقلى – در قوس صعود – کشیده است و به همین جهت، همه اسما و اوصاف الهى را نشان مى‏دهد. به بیان دیگر، از آنجا که آدم کامل مظهر الهى است، جامع و مظهر همه اسماى او نیز خواهد بود. همان اسمایى که خداوند متعال سبحان، به صورت دانش لدنى، به آدم کامل آموخته است.بقره (2)، آیه 31.
در واقع از آنجا که خلیفه، به معناى مظهر است و خداوند متعال داراى اسما و صفات گوناگونى است؛ آدم کامل نیز مظهر این اسما خواهد بود؛ به عنوان مثال خداوند متعال، به هر چیزى دانا و بر هر چیزى توانا است و زنده‏اى است که هرگز نمى‏میرد؛ از این رو آدم کامل، کسى است که به اذن الهى به «کل شى‏ء علیم و قدیر و الحى الذى لا یموت» است. البته این اسما به مقدارى که در دنیا امکان ظهور دارد و میسّر است، براى آدم کامل نیز مقدور مى‏باشد.تفسیر موضوعى قرآن کریم، ج 6، صص 167 – 171؛ ج 7، ص 163؛ ج 9، ص 31.
پُر و مالامال از نور حق است‏جام تن بشکست نور مطلق است‏
نور خورشید ار بیفتد بر حدث‏او همان نور است نپذیرد خبث‏
مثنوى معنوى ، دفتر 2، ابیات 3410 – 3411.
چون بپرّاند مرا شه در روش‏مى‏پرم بر اوج دل چوپرتوش‏
همچو ماه و آفتابى مى‏پرم‏پرده‏هاى آسمان‏ها مى‏درم‏
همان، ابیات 1158 – 1159.
[ad_2]

دکمه بازگشت به بالا