مراحل سیر و سلوک و رسیدن به ایمان و یقین کامل کدام است؟…

[ad_1]
مراحل سیر و سلوک‏
در جواب به این سؤال، توجّه به چند نکته بایسته است:
یکم. سیر و سلوک عبد به سوى خدا، سیرى عمودى است، نه افقى و مقصود از عمودى، عمودى در هندسه الهى است، نه در هندسه طبیعى؛ یعنى، راه یافتن به مکانت برتر است، نه رفتن به مکانى برتر.
دوّم. این سیر باطنى و عمودى، مسافت و مسیرى دارد و مسافت و مسیر را مى‏توان به درجات گوناگون تقسیم کرد. سالکان این راه، سفرنامه خود را به صورت «رساله سیر و سلوک» بازگو کرده‏اند.
سوّم. کسى که براى نخستین بار این راه را طى مى‏کند، آن را بدون نام و نشان مى‏پیماید و علایم آن را در خود مى‏بیند و آنچه را که یافت، به عنوان علامت و منزلگاه ذکر مى‏کند تا براى دیگران، پیمودن آن راه آسان باشد. اولیا و انبیا(علیهم السلام)، بدون تعلیم بشرى، مبتکران سیر و سلوک‏اند و این راه را بدون معلم بشرى، با دشوارى پیموده و راه‏هاى بسته را باز و علامت‏گذارى کرده‏اند و همه سالکان عارف، شاگردان آنان هستند.
چهارم. «یقین» در حد اعلاى خود و در برترین رتبه خویش، بر اساس مراحل سیر و سلوک عارفان – که منطبق با آیات و روایات و مبتنى بر برهان‏هاى عقلى است – یکى از مراحل است و نه تنها و آخرین مرحله.
با توجّه به مطالب یاد شده، افرادى که به مرحله «یقین»؛ بلکه بالاتر از آن رسیده‏اند؛ بنابر اطلاعات و آگاهى ما، انگشت شمار بوده‏اند و حالات و درجات بسیارى از آنان، پس از مرگشان آشکار شده است؛ چرا که کتمان و نگه داشتن سرّ، شرط تداوم و تکامل راه است. آنچه که مى‏توان در زمان حاضر گفت، عارفانى چون سیدعلى قاضى، انصارى همدانى، الهى (برادر علامه طباطبایى)، امام خمینى، شیخ جواد ملکى تبریزى، علامه طباطبایى، آیت‏اللّه بهجت و … به مرحله یقین؛ بلکه بالاتر از آن رسیده‏اند.
در پایان جواب، حدیث ذیل را هدیه کرده و به اندیشه در آن توصیه مى‏کنیم:
امام صادق(علیهم السلام) مى‏فرماید: «خداوند متعال عزّ و جل ایمان را بر اساس هفت بخش نهاده است: 1. احسان و نیکوکارى، 2. صدق و راستى، 3. یقین، 4. رضا، 5. وفا، 6. علم، 7. بردبارى.
سپس این بخش‏ها و سهم‏ها را در میان انسان ها تقسیم فرمود. آن که خداوند متعال متعال این هفت سهم را در او برقرار ساخت، فردى است که داراى ایمان کامل مى‏باشد. پروردگار عالم، به برخى از انسان ها یک سهم و به برخى دیگر دو سهم و به عده‏اى سه سهم را اعطا فرموده است. این عطا تا آنجا پیش مى‏رود که گروهى، از تمام هفت سهم ایمان برخوردار مى‏گردند. کسى که واجد یک سهم از ایمان است و بیش از آن توانایى ندارد، دو سهم را به او تحمیل نکنید و کسى که داراى دو سهم است، به اندازه سه سهم تحمیل ننمایید و … زیرا با این کار بارشان را سنگین مى‏سازید. از این رو باید به تدریج، بر هفت سهم ایمان (ایمان کامل) دست یابند». اصول کافى، ج 3، صص 83 – 85.
اى خداى با عطاى با وفارحم کن بر عمر رفته در جفا
مثنوى، دفتر اول، بیت 2189.
[ad_2]

نوشته های مشابه

پرسش و پاسخ

avatar
  اشتراک  
اطلاع از
دکمه بازگشت به بالا
بستن