Ultimate magazine theme for WordPress.

چرامی گویند اگر شراب بخوریم تا 40 روز نماز و روزه باطل است در حالی که قران به 80 ضربه شلاق اشاره دارد ؟

[ad_1]

حکم حرام بودن شراب در برخى آیات قرآن کریم و فرمایشات معصومین(علیهم السلام) وارد شده و در حرمت آن هیچ تردیدى باقى نمانده است(مائده، آیه 90 و 91 – بقره، آیه 219).
از جمله آثار مخرب شراب، تأثیر آن بر سایر اعمال و آداب دینى است از جمله در حدیثى مى‏خوانیم: لا تقبل صلاه شارب الخمر اربعین یوما الا ان یتوبشخصى که شراب بنوشد تا 40 شبانه‏روز نمازهایش قبول واقع نمى‏شود مگر از این معصیت کبیره استغفار کند(مستدرک الوسائل، ج 17، ص 57).
در ظاهر ممکن است این امر عجیب به نظر برسد ولى در این باره لازم است ابتدا حکمت و اسرار عبادات، از جمله نماز، دقیقا مورد بررسى قرار گیرد.
طبق آیات قرآن کریم و روایات اهل بیت(علیهم السلام) نماز آثار و برکات زیادى دارد از جمله:
1- نماز ستون و اصل دین است و اگر پذیرفته شود سایر اعمال قبول مى‏شود و اگر پذیرفته نشود هیچ عملى پذیرفته نخواهد شد (الصلوه عمود الدین..)
2- نماز وسیله عروج مؤمن و عامل سیر معنوى اوست (الصلوه معراج المؤمن).
3- نماز مهمترین وسیله تقرب به درگاه خداوند متعال است (الصلوه قربان کل تقىّ).
همین سه موضوع روحانى [البته بین جسم و روح نمازگزار ارتباط تنگاتنگى هست [نشانگر این مطلب است که نماز حافظ دین، قوام‏بخش ایمان، وسیله ارتقا روحى و معنوى، عامل تقرب به ذات اقدس اله و… است. چون اولین و مهمترین اثر تخریبى شراب متوجه روح و جان آدمى است و نیز چون حقیقت آدم را روح او تشکیل مى‏دهد لذا تأثیر سوء شراب، فاحش‏تر و عظیم‏تر از آن است که به نظر برسد.
این که گفته مى‏شود نماز چنین فردى پذیرفته نیست، به این علت است که روح او قابلیت درک و استعداد دریافت فیوضات روحانى و معنوى را از دست مى‏دهد.
به طورى که از بعضى روایات به دست مى‏آید، شراب ام‏الفساد و مادر تمام معصیتان و لغزش‏ها است.
امام صادق(علیهم السلام) مى‏فرماید: «کسى که یک جرعه شراب بیاشامد، خدا و پیغمبران و مؤمنین او را لعنت مى‏کنند، اگر به مقدارى بخورد که مست شود، روح ایمان از او دور مى‏شود و به جایش روح کثیف شیطانى جایگزین مى‏گردد، پس نماز را ترک مى‏کند و ملائکه او را سرزنش مى‏کنند و خداى تعالى او را خطاب مى‏کند: «اى بنده من کافر شدى، بدا به حال تو». پس امام فرمود: «بدا به حالش، بدا به حالش، به خدا سوگند یک سرزنش الهى از هزار سال عذاب سخت‏تر است»(فروع کافى، کتاب الاشربه، حدیث 16).
آرى شراب روح ایمان را متزلزل مى‏سازد و روح ناآرام و بى‏قرار و بدون اتکاء، هرگز فیض الهى و ارتباط معنوى را درک نخواهد کرد. هر عبادتى، به خصوص نماز نیاز به اقبال و توجه روح دارد اگر روح نمازگزار استعداد و قابلیت خود را از دست بدهد مانند ظرفى خواهد بود که واژگون در زیر بارش باران قرار بگیرد، مسلما هر قدر هم باران بیاید به داخل ظرف وارونه، داخل نخواهد شد.
و نیز 40 روز، تنها عدد و شماره را نمى‏رساند ممکن است عدد چهل «40» مفهومى گسترده‏تر و معناى عام‏ترى را شامل شود. مثلاً امکان دارد منظور این باشد که شخص شرابخوار تا مدت زمانى طولانى، از درک و توفیق نماز مقبول محروم شود.
مطلب دیگر این است که شرابخوار نماز هایش قبول نیست مگر از معصیت خود استغفار کند و استغفار عزم جدى بر ترک معصیت است به طورى که شخص استغفار کننده دیگر بازگشتى به معصیت گذشته نکند و در آینده نیز هرگز به آن معصیت فاحش مرتکب نشود.
در بخش پایانى سخن به این موضوع مى‏پردازیم که در قرآن شریف صراحتا حرام بودن نوشیدن شراب، بیان شده است اما درباره حدود و کیفر این معصیت بزرگ، از روایات اهل بیت استفاده مى‏شود که در شریعت ما شرابخوار را باید 80 ضربه تازیانه بزنند(شیخ طوسى، تهذیب‏الاحکام، ج 10، باب الحد فى السکر و شرب المسکر – فروع کافى، کتاب الحدود، ص 216، ح 15).
[ad_2]

پرسش و پاسخ

avatar
  اشتراک  
اطلاع از