عدالت خداوند متعال را در مورد خلقت مرد و زن و کلاً نسل بشر توضیح دهید؟

[ad_1]
تفاوت در کیفیت خلقت آدم‏ها نتیجه و لازمه حتمى نظام‏مندى و قانون‏مندى دنیا هستى است؛ یعنى :
1- نظام خلقت، نظام علت و معلول است و هیچ معلولى بدون علت به وجود آمدنى نیست، وتخلف هیچ معلولى از علت تامه‏اش ممکن نیست (اصل ضرورت على).
2- رابطه علت و معلول داراى مکانیسم و ارگانیسم معین است چنان نیست که از هر علتى، هر معلولى ایجاد شود، به تعبیر دیگر هر علت معینى معلول معینى دارد (اصل سنخیت علت و معلول).
اگر دو اصل فوق با ژرف‏کاوى دقیق فلسفى مورد بررسى قرار گیرد مشخص خواهد شد که مثلا بینا یا نابینا تولد یافتن یک فرد لازمه مجموعه عللى است که در به وجود آوردن وى دست داشته‏اند. در این امور عوامل بسیار متعددى دخیلند، حتى کیفیت آمیزش والدین، زمان،مکان، روحیات و حالات روانى، وضعیت جسمى، نوع و مقدار غذاهایى که مصرف کرده‏اند و… هریک به سهم خود نقشى در کیفیت تکوین جنین ایفا مى‏کنند. ممکن است پرسش شود که آیا خداوند متعال نمى‏تواند باتفاوت چشمگیرى که همه این عوامل دارند تأثیر همه را یکسان سازد؟ پاسخ آن است که چنین چیزى سر از تناقض درمى‏آورد؛ زیرا لازمه آن این است که علت باشد و تأثیر نکند وعلت بودن و تأثیر نکردن تناقض آمیز است و یا معلولى بدون علت پدید آید و لازمه آن این است که کل طرح نظام آفرینش به هم بخورد؛ زیرا در این صورت پدید آمدن هرچیز از هر امر نامربوطى محتمل مى‏شود و آن گاه است که از علف خوردن بز، باید ابوعلى سینا پدید آید!!
براى آگاهى بیشتر ر . ک : «عدل الهى»، شهیدمطهرى ، بحث راز تفاوت‏ها.
البته هر کس در این دنیا امکانات بیشترى دارد مسؤولیت بیشترى هم متوجه اوست. اگر کسى اندامى زیبا و یا استعداد خوب دارد، در قبال آن مسؤولیت بیشترى هم دارد. علاوه بر آن خطرات فزون‏ترى نیز او را تهدید مى‏کند.
کسى که در قله کوه است، اگر پرتاپ شود بیشتر آسیب مى‏بیند تا کسى که چند مترى از کوه بالا رفته است. بنابراین تکلیف و مسؤولیت هر فرد به میزان عقل و دیگر امکانات خداداى او بستگى دارد. ما در مقام مقایسه دچار قضاوت‏هایى مى‏شویم که اصولى و حساب شده نیستند. براى مثال هندوانه‏اى که سى کیلو وزن دارد و هندوانه‏اى یک کیلو، آیا به هندوانه یک کیلویى ظلم شده است؟! آن هنداونه در شرایطى قرار داشته که بیش از یک کیلو امکان رشد نداشته، ولى هنداونه دیگر در شرایط مناسب‏ترى قرار داشته و رشد بیشترى کرده است. هیچ تبعیض و بى‏عدالتى هم صورت نگرفته است. هندوانه یک کیلویى کمال خودش را داراست. خواهید گفت، چرا خداوند متعال شرایط رشد را متفاوت قرار داده است؟ آیا بهتر نبود در تمامى زمین و تمامى نقاط هندوانه‏ها یک شکل و اندازه و رنگ مى‏شدند ؟! روشن است که در این صورت باید ما دنیاى را فرض کنیم که همه چیز آن یکنواخت و یک سطح است و هیچ حرکتى هم در آن مشاهده نمى‏شود؛ زیرا همه چیز در رتبه اعلاى خود قرار دارند. این دنیا، دنیا ماده و طبیعت و حرکت است و لازمه چنین وضعیتى اختلاف مراتب و درجات است.
خلاصه سخن: در عالم آفرینش و در متن خلقت هر چه به کسی دادند اولا عاریتی است نه دایمی. ثانیا، امانت است نه تملیک وقتی امانت بود کم و زیاد ندارد، خوب و بد ندارد چون هر جور که باشد متعلق به دیگری است، کم و زیاد، زشت و زیبا و… بودن زمانی اعتراضی را در پی خواهد داشت که چرا به ما کم دادی و به دیگران زیاد، در حالی که به هیچ یک از ما تملیک نکردند فقط ابزار کار و آزمایش دادند و به هر کس هر چه و به هر میزان که دارند، به همان چیز و به همان میزان امتحان می کنند لذا برخی را به دارا بودن و برخی را به فقر، برخی را به زشتی و برخی را به زیبایی و… امتحان می کنند و باید در نعمت های الهی شاکر بود و در بلاهای خود صابر، تمام اینها در دنیای فانی و به منظور ابتلاء و امتحان است. طبیعی است کسی به ممتحن نمی تواند بگوید که از من این جور امتحان بگیر، با این شرایط من آمادگی دارم! البته چون خدا حکیم و علیم و خبیر و عادل است همه شرایط را برای رعایت استحقاق ها و توان ها در نظر می گیرد. نهایتا باید گفت: «و أن لیس للآدم الا ما سعی»؛ (نجم، آیه 39) قیامت روزی است که: «یوم یتذکر الآدم الا ما سعی»؛ (نازعات، آیه 35). و یا «ان الساعه آتیه أکاد أخفیها لتجزی کل نفس بما سعی»؛ (طه، آیه 15). و در محاسبه، دنیا و آخرت را باید لحاظ کرد و آخرت در جمع بندی و احتساب نتیجه حرف آخر را می زند چون حساب پاداش و کیفر دنیا با آخرت قابل قیاس نیست و زندگی حقیقی در آنجاست «و ان الدار الاخره لهی الحیوان»؛ (عنکبوت، آیه 64). با این حساب، تفاوت های عاریتی ملاک مقایسه نیست، آمادگی برای امتحان و تلاش برای موفقیت مهم است. البت خود قرآن نیز بلافاصله در ادامه همین آیه می فرماید: «البته اگر این حقیقت را بفهمند «لوکانوا یعلمون»؛ (عنکبوت، آیه 64) وگرنه در محاسبه همیشه خدا را بدهکار می دانند. از این رو خدای متعال منطق ماتریالیستی دنیا بدون آخرت را مایه بسیاری از انحرافات فکری و رفتاری دانسته آن را محکوم می کند «وقالوا ان هی الا حیاتنا الدنیا و ما نحن بمبعوثین»؛ (انعام، آیه 29) ؛ «فاما من طغی و آثر الحیوه الدنیا فان الجحیم هی المأوی»؛ (نازعات، آیه 38).
و در سوره ملک آیه 2 می فرماید: «الذی خلق الموت والحیوه لیبلوکم أیکم أحسن عملا» و پس از امتحان «انی لا أضیع عمل عامل منکم من ذکر أو أنثی»؛ (آل عمران، آیه 195).
و وعده بهشت هم برای مردان مؤمن است و هم برای زنان مؤمنه «وعدالله المؤمنین والمؤمنات جنات…»؛ (توبه، آیه 72).
«یوم تری المؤمنین والمؤمنات یسعی نورهم بین ایدیهم»؛ (حدید، آیه 12).
[ad_2]

نوشته های مشابه

پرسش و پاسخ

avatar
  اشتراک  
اطلاع از
دکمه بازگشت به بالا
بستن