آیا عفت وحجاب صحیح مانع از ازدواج است ؟

[ad_1]
بى‏تردید آنچه مطرح شد، مشکل بسیارى از جوانان جویاى آرامش عصر حاضر است؛ هر چند گروهى جرأت پرسیدن و چاره جویى ندارند. احساس مسؤولیت شما خواهر گرامى قابل تقدیر و تحسین مى‏نماید. ناگفته پیداست، پرداختن به علل و عوامل وضع موجود در حوصله این چند سطر نمى‏گنجد. آنچه مسلم است و شما نیز در نامه‏تان به آن اشاره کرده‏اید، سبب مهم بى‏حوصلگى، خستگى، نداشتن شور و اشتیاق به درس و برنامه‏هاى مختلف، احساس تنهایى و عدم تأمین یکى از نیازهاى اساسى است. روان شناسان بر این باورند که آدم در هر مرحله‏اى از حیات خویش به محبت نیاز دارد و علاقه‏مند است دیگران دوستش بدارند. این نیاز، پس از سن بلوغ، تبلور فزون‏تر مى‏یابد و لزوم ارتباط با جنس مخالف آشکار مى‏گردد. تنها راه قابل قبول ابراز محبت و برقرارى دوستى میان زن و مرد، ازدواج است. پس ازدواج جواب یکى از نیازهاى اساسى آدم در مرحله‏اى خاص از زندگى است. با ازدواج کانونى ایجاد مى‏شود که در آن زن و مرد احساس آرامش مى‏کنند؛ انگیزه ادامه زندگى مى‏یابند و بى‏حوصلگى، خستگى، و احساس تنهایى‏شان از میان مى‏رود. نیاز به امنیت خاطر، نیاز به معاشرت، نیاز به درد دل کردن، نیاز به تشویق و تمجید، نیاز به مقبولیت و جلب توجّه و نیاز به محبت در سایه ازدواج تأمین مى‏شود. این نیازها، اگر به درستى و به موقع ارضا نشوند و از جاده اعتدال خارج گردند، نابسامانى‏ها و زیان‏هاى فراوان پدید مى‏آورند. بنابراین، ازدواج از عوامل اصلى آرامش و سکون و تعادل است. ازدواج به زندگى زن و مرد جهت مى‏بخشد و مرد و زن نگران، مضطرب و سرکش را رام ساخته، اسباب حفظ سلامت تن و روانشان را فراهم مى‏آورد. ویل دورانت، دانشمند معروف مغرب زمین، درباره ازدواج مى‏نویسد: «اگر راهى پیدا شود که ازدواج در سال‏هاى طبیعى انجام گیرد، بیمارى‏هاى روانى و فحشا، احساس تنهایى و گوشه‏گیرى ناپسند و انحرافات جنسى که زندگى را لکه دار کرده است، تا نصف تقلیل خواهد یافت.»
پس وقتى آدم، از نظر زیستى و فکرى و روانى و اجتماعى براى ایفاى نقش همسرى آمادگى پیدا مى‏کند، هرگونه احساس و رفتار ازدواج گریزى بى‏دلیل است. به تعویق انداختن غیر منطقى این امر مهم، آرامش فکرى و بهداشت روانى را از میان مى‏برد و به تدریج احساس نا امنى، نگرانى و اضطراب را بر فرد چیره مى‏سازد. این همان حقیقتى است که چهارده قرن قبل قرآن با بیانى ساده، عمیق و پر معنا در آیه صد و هشتاد و نهم اعراف‏1 بیان داشته است.
بنابراین، پیمودن طریق رشد، نیل به کمال آدمى و تقرب به ذات حق تعالى در گرو ارضاى نیازهاى غریزى و فطرى آدم است؛ به شرط آن که تأمین آن‏ها از طریق صحیح و مورد تأیید عقل، شرع و عرف صورت گیرد. از طرف دیگر، قرآن، در آیه سى و دوم سوره نور2 به انسان ها دستور مى‏دهد مردان و زنان بى‏همسر را همسر دهند. بنابراین، مى‏توان طرح و برنامه ریزى و تلاش در جهت ازدواج جوانان را از وظایف خانواده‏ها، جامعه و مسؤولان فرهنگى اقتصادى و اجتماعى دانست.
طبیعى است، در این گستره، هر کس مسؤولیت خاصى دارد. خانواده‏ها باید با اجتناب از تشریفات، کاهش سطح انتظارات و فراهم کردن امکانات اولیه در این راه گام بردارند و جامعه و نهادهاى اجتماعى با ایجاد تسهیلات مالى و غیره.
امّا اگر به هر دلیلى خانواده‏ها، افراد، مسؤولان، نهادها و دیگران به وظیفه خویش عمل نکنند یا امکانات و موقعیت به آن‏ها اجازه فعالیت ندهد، شما و دیگر جوانان چه باید بکنید؟ آیا آدم مى‏تواند براى رسیدن به آرامش روانى و تأمین یکى از نیازهاى اساسى‏اش به هر اقدامى دست بزند؟ آیا باید براى پیدا کردن شریک زندگى، از بسیارى هنجارهاى صحیح و مورد پسند عرف و عقل و شرع دست کشید و در هر محل و کوى و برزن در پى این و آن دوید؟ به عبارت دیگر، آیا مى‏توان براى به دست آوردن آرامش روانى آرامش خود را از میان برد!! بى‏تردید جواب منفى است؛ ولى بهتر آن است به تجربه‏هاى تلخ جوانانى که گمان مى‏کردند مى‏توان با زیر پا گذاشتن عفت و حجاب و سایر هنجارهاى پذیرفته شده جامعه و مورد تأکید دین به آرامش رسید و به همسر دلخواه دست یافت ، توجّه کنیم. یکى مى‏نویسد:
«… آرى، اکنون دریافته‏ام پسر غریبه‏اى که در کوچه و بازار با دخترى طرح آشنایى مى‏ریزد، قصد ازدواج با او ندارد و سرانجام دوستى‏هاى خیابانى چیزى جز ندامت و رسوایى نیست.» دیگرى براى ما نوشته است: «… اکنون پى برده‏ام حتّى پست‏ترین پسرها دنبال سنگین‏ترین و باوقارترین دخترها مى‏گردند.» بنابراین، راهى که دیگران پیش گرفته‏اند نه مورد تأیید علم و تجربه دانشمندان جدید است و نه عقل و شرع و عرف جامعه مى‏پذیرد. از طرف دیگر، تجربه‏هاى تلخ و اندوهبار بسیارى از جوانان شکست خورده و پشیمان نادرستى این روش را ثابت مى‏کند. همه بر این باورند که بیش‏تر این روابط و عشق‏ها به ازدواج نمى‏انجامد؛ و اگر به ازدواج انجامد، پس از مدتى به طلاق مى‏کشد؛ و چنانچه به طلاق منجر نشود، زندگى آرام و سالم به ارمغان نمى‏آورد؛ زیرا خاطره روابط نامشروع گذشته سبب از میان رفتن آرامش روحى مى‏شود؛ به طور ناخودآگاه فرد را رنج مى‏دهد و نمى‏گذارد واقعاً به همسرش عشق ورزد.
در نتیجه ازدواجى که باید آرامش به ارمغان آورد، تهدید کننده آرامش خواهد شد. ممکن است بپرسید. افرادى چون من چگونه مشکل خود را حلّ کنیم؟ براى رسیدن به جواب، توجّه به نکات زیر ضرورت دارد:
1. سن ازدواج در جامعه کنونى، با توجّه به وضعیت فرهنگى و اقتصادى و اجتماعى، بالا است. بنابراین، زیاد نگران به تأخیر افتادن آن نباشید. این مشکل بسیارى از جوانان کشور است که امیدواریم با تدابیر لازم در دراز مدّت حلّ شود.
2. مطمئن باشید با حفظ شؤون اخلاقى و دینى و رعایت وقار، متانت و حجاب کامل بهتر خواهید توانست خود را از دام خطا و معصیت حفظ کنید. بى‏تردید جوانان غیرتمند و اهل زندگى و هم شأن شما سراغ افرادى چون شما خواهند آمد و براى ازدواج از شانس بیش‏ترى برخوردارید. پس در حفظ متانت و وقار خود بیش‏تر دقّت کنید.
3. چنانچه در دانشگاه یا شهرستان محل سکونت‏تان مرکز یا کانون ازدواج مورد اعتماد وجود دارد، به آن‏جا مراجعه و شرایط خود را براى ازدواج ارائه کنید تا اسباب ازدواج‏تان فراهم گردد. تأکید مى‏شود آن مرکز باید کاملاً شناخته شده، مورد اعتماد و تأیید مسؤولان رسمى دانشگاه باشد.
4. به منظور کاهش موقت این نیاز غریزى و پیشگیرى از سقوط در دام معصیت و لغزش‏هاى احتمالى، رعایت نکات زیر سودمند است:
الف) حتّى المقدور روزى یک ساعت ورزش کنید تا انرژى زائد بدنتان کاستى پذیرد.
ب) اگر توان جسمى دارید، هفته‏اى یک یا دو روز روزه بگیرید.
ج) اندیشه‏هاى خویش را کنترل کنید و از فکر کردن درباره مسائل جنسى بپرهیزید.
د) مراقب نگاه‏هایتان باشید و به روابط افراد متأهل با یکدیگر و چهره و اندام جنس مخالف و فیلم‏هاى تحریک کننده نگاه نکنید.
ه’) اوقات فراغت خود را با شرکت در برنامه‏هاى مختلف جمعى علمى، فرهنگى، دینى و انجام دادن کارهاى شخصى، هنرى، علمى پر کنید. بکوشید هیچ گاه بیکار و تنها نباشید.
و) در انتخاب دوستان صمیمى و هم اتاقى تان دقّت کرده، با افراد متین، باوقار، با عفت، متدین و با ادب و نزاکت ارتباط داشته باشید و در فرصت‏هاى آزاد درباره مسائل علمى، تحصیلى، اخلاقى، دینى گفت‏وگو کنید.
ز) سعى کنید نمازهاى روزانه را اول وقت و حتّى المقدور به جماعت بخوانید.
ح) پس از نماز صبح، آیاتى از قرآن را تلاوت کنید؛ در معانى‏اش بیندیشید و براى حلّ مشکلات خود، از خداوند متعال متعال یارى جویید.
امیدواریم، ضمن رعایت راهکارهاى ارائه شده، همسرى شایسته بیابید و زندگى اى شاد و سعادتمند در انتظارتان باشد.
پى‏نوشت:
1. «هُوَ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَهٍ وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِیَسْکُنَ إِلَیْها…».
2. «وَ أَنْکِحُوا الْأَیامى‏ مِنْکُمْ وَ الصَّالِحِینَ مِنْ عِبادِکُمْ وَ إِمائِکُمْ…».
[ad_2]

نوشته های مشابه

1
پرسش و پاسخ

avatar
  اشتراک  
جدیدترین قدیمی ترین محبوب ترین
اطلاع از
دکمه بازگشت به بالا
بستن