Ultimate magazine theme for WordPress.

آیا شهادت به ولایت حضرت علی (ع) در اذان بدعت است؟

شهادت به ولایت حضرت علی(علیه السلام) در اذان و اقامه در زمان پیامبر(صلی الله علیه و آله) نبوده است؟ آیا این کار شیعیان مصداق حفظ شعائر است و یا بدعت است؟

درباره‌ شهادت به ولایت حضرت علی(علیه السلام) چند نکته را متذکر می‌شویم:

از دیدگاه شیعه، اذانی که در عصر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) برای نماز قرائت می‌شد فاقد این شهادت بوده است.[1] از این‌رو کسی نمی‌تواند جزئی بر آن اضافه و یا از آن کم کند.

هم ازاین‌رو اهل سنت به‌دلیل حذف «حی علی خیر العمل» در اذان و اضافه کردن «الصلاه خیر من النوم» در اذان نماز صبح مورد نقد قرار دارند.

شیعه معتقد است که شهادت به ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام) جزء اذان نیست و اگر کسی آن را به نیت اذان و قصد جزئیت بگوید در دین خدا بدعت نهاده است.[2]

اکثر فقهای شیعه، گفتن این شهادت را بدون قصد جزئیت، و تنها به قصد اظهار شعائر ایمانی، بدون اشکال دانسته بلکه مستحبّ می‌شمارند.

محقق قمی می‌نویسد: «اگر شهادت به ولایت به قصد استحباب باشد نه به قصد جزئیت اشکالی ندارد، زیرا در اخبار مطلقه وارد است که هرگاه یادی از محمّد(صلی الله علیه و آله) نمودید، خدا را یاد کنید و هرگاه یادی از رسالت پیامبر(صلی الله علیه و آله) نمودید، «علی ولی الله» بگویید»[3]

سید محسن حکیم می‌نویسد: «شهادت به ولایت در اذان در این زمان از شعائر ایمان و رمز تشیع است؛ لذا می‌توان آن را از این جهت راجح شرعی بلکه واجب دانست، ولی نه به‌عنوان جزئیت در اذان.»[4]

مرحوم آقای خویی نیز می‌نویسد:

«ذکر این جمله، چه در اذان و چه در غیراذان هیچ‌گونه اشکال ندارد. البته این جمله جزو اذان نیست»[5]

رهبر معظم انقلاب نیز معتقد است:

«گفتن اشهد ان علیاً ولی الله به‌عنوان شعار تشیع خوب و مهم است و باید به قصد قربت مطلقه گفته شود، ولی جزو اذان و اقامه نیست».[6]

استاد عبدالمحسن عبدالله سراوی، مستبصر سوری می‌گوید: «شیعه در اذان، شهادت به ولایت را به قصد جزئیت نمی‌گوید، بلکه از زمانی که معاویه لعن بر علی بن ابی طالب(علیه السلام) را بر بالای منبرها و مأذنه‌ها علنی کرد، شیعه امامیه به این فکر افتاد که برای جلوگیری از این بدعت و مکتوم نشدن ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام)، شهادت به آن را به قصد تبرک در اذان‌ها اعلام دارد».[7]

از این‌رو اگرچه شهادت به ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام) جزء اذان نیست و اگر این شهادت را به نیت اذان بگویند بدعت است ولی بسیاری از فقها گفتن آن را از باب لزوم اظهار شعائر ایمانی، مستحب بلکه واجب شمرده‌اند و این مسئله را مخلّ وحدت مسلمین نمی‌دانند چرا که ایجاد تمایز بین مذاهب غیر از تفرقه مذموم است.

پی نوشت ها:
[1]. تهذیب الأحکام، ج 2، ص59.
[2]. «شهادت به ولایت علی(علیه السلام) از احکام ایمان است، نه از الفاظ اذان…». الدروس الشرعیه، ج 1، ص 162.
[3]. الغنائم، ج 2، ص 423.
[4]. مستمسک العروه الوثقی، ج 5، ص 545.
[5]. مستند العروه، ج 2، ص 287.
[6]. رساله اجوبه الاستفتاءات، ص93.
[7]. القطوف الدانیه، ج 1، ص 57- 58.

پرسش و پاسخ

avatar
  اشتراک  
اطلاع از